Genç bir kız hayalleri umutları olan annesi ve babasıyla yaşayan genç kız yolu bir şekilde asker olan ağabeysinin yanına düşer. Nereden bile bilir ki hayatının en zorlu en meşe katlı yollarından geçeceğini. Hayatının aşkını bulup türlü zorluklar çek...
Hepinizi çokk özledim. Bence siz de özlediniz bizi.
Fazla uzatmak istemiyorum bölüm sonu mutlaka görüşelim çünkü çok önemli bir duyurum var.
Keyifli okumalar dilerim...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
insan her şeye rağmen geriye dönmek ister mi? Tüm güzel hayatına rağmen? Ben dönmek isterdim iyisiyle kötüsüyle her şeye rağmen geriye dönmek isterdim. Dünyaya bir kere daha gelsem bu çileyi bir kez daha çekmem gerekirse üstüne üslük daha da fazlasını çekmek isterdim. Çünkü yolun sonunda bu dikenli meşakatli yolun sonunda gül bahçeleri var mutluluk kahkaha sesleri var.
Geçmişte çok göz yaşı döktüm. Çok ağladım, çok üzüldüm. Ama şimdi, Şimdi hayalini kurduğum hayatı yaşıyorum. Sevdiğim adamın kucağında oturmuş sıcak eli soğuk elimi sıkı sıkı tutmuş ailemizin güzel minik üyesinin sabırsız hallerini izliyoruz.
Tüm acılarıma rağmen o kadar mutluyum ki anlatamam size. Çünkü yıllardır efeyle bu anın hayalini kurup bu anı istedik. Ve sonunda o anı yaşıyoruz. minik kızımız geliyor.
"Ahh!" Dedim bir kez daha acı içinde. Hızlı hızlı nefes alıp verirken gözlerimden akan yaşlarla dudaklarımdan hıçkırık koptu.
"Bebeğim." Efe'nin titreyen şefkat dolu sesini duymamla bir kez daha dudaklarımın arasından hıçkırık kaçarken Efe gözyaşlarımı silip bir elimi sıktı. "Yalvarırım ağlama güzelim. Bak içim parçalanıyor sen böyle ağlayınca."
"Efe." Dedim acı içinde. Kasıklarımda ki kasılma devan ederken. "Acıyor." Efe kulağımın altında ki damarımın üstünü öperken fısıldadı.
"Allahım ondan al bana ver acısını n'olursun." Efe'nin elini daha sıkı tutarken Efe'ye doğru döndüm.
"Ağlama." Dedim titreyen sesimle. "Ağlama canımın içi acımıyor ki. Hem kızımız için değer." Efe başımı göğsüne yaslayıp ağrıyan kasımlarımın üzerine sıcak avucunu bastırdı.
"Geçecek bebeğim az kaldı."
"Berrak iyi misin?" Zaferin titreyen sesiyle dudaklarımı dişlemeyi bırakıp kısık çıkan sesimle fısıldadım.
"iyiyim." Değilim. Ama bunu bilmelerine gerek yok. Usulca nefes verip usulca aldım.
"Ahh!" Aniden giren sancıyla iki büklüm olurken Efe de benimle birlikte eğildi.
"Bebeğim." Efe'nin titreyen sesiyle sakinleşmeye çalışarak derin derin nefes alıp verdim.
"Kurban olurum senin bir damla gözyaşına." Gözlerimi kapatıp başımı geriye doğru Efe'nin omzuna yasladım. Hızlı ama kesik kesik nefesler alıp verirken yolun bir an önce bitmesini diliyordum.
