Genç bir kız hayalleri umutları olan annesi ve babasıyla yaşayan genç kız yolu bir şekilde asker olan ağabeysinin yanına düşer. Nereden bile bilir ki hayatının en zorlu en meşe katlı yollarından geçeceğini. Hayatının aşkını bulup türlü zorluklar çek...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bir hafta sonra
"Pişt babalar bir baksanıza ya." Hepimizin bakışları Can'ı bulurken Can televizyon da ki bakışlarını çekip bize dikti.
"Benim canım acayip pis bak harbi diyorum pizza çekiyor." Ege anında sağ bacağını sol bacağının üzerinden indirip öne doğru eğildi.
"Vallahi benim de canım çok pis dürüm çekiyor komutanım."
"Ne yapsak lan bizim dürümcüyümü çağırsak?" Mustafa'nın sorusuyla hepsi birbirine bakarken Zafer ayağa kalkıp konuştu.
"Hiç gerek yok beyler siz oturun ben Berrak'la beraber markete gidiyorum." Tek kaşımı havaya kaldırıp kısa saçlarımdan parmaklarımı geçirdim.
"Benim neden bundan haberim yok." Zafer omzunu silkip mırıldandı.
"Öğrendin işte şimdi. Hadi kalk evin eksikleri var." Can Efe'ye bakıp kahkaha attı.
"Bunu Soydan babanın demesi gerekmiyor mu ya?" Efe Can'ın cümlesine göz devirirken Fırat sırıtarak konuştu.
"Allah'ın izniyle oda olur bir gün." Agabeyim hafif öksürüp kendini belli ettikten sonra konuştu.
"Yarın gece babamlar geliyor." Ağabeyimin cümlesiyle oturduğum yerde dikleşirken Efe'nin bedeni gözle görülür şekilde gerilmişti. Zafer bir bana bir de Efe'ye bakıp konuştu.
"Bunu neden daha önce demedin? Neden geliyorlar daha yeni gittiler?"
"Olmadı ara gelmeyin daha yeni gittiniz de. Dengesiz herif." Ağabeyimin sinirle homurdanmasına göz devirip mırıldandım.
"Harbi neden geliyorlar?" Ağabeyim gülüp oturduğu koltuktan doğruldu.
"Yengen bu hafta hastaneye yatacak mağlum doğum yaklaştı." Hafif tebessüm ettim.
"Vay be küçük Onurun kız versiyonu geliyor." Sinirle Zaferin bacağına tekme atıp bağırdım.
"Küçük Berrak geliyor bir kere Onuru karıştırma bu işe." Zafer korkuyla her iki yana açtı elini.
"Aman Allah korusun tövbe de."
"Tövbe değil." Tim bu halime gülerken yavaşça ayağa kalktım. Faruk endişeyle bana bakarken dönen başımla elimle tutunacak yer ararken iki koluma giren kolla gözlerimi hafif açıp görüntünün netleşmesini bekledim. Efe ve Faruk endişeyle bana bakarken hafif tebessüm ettim.
"Sakin olun hafif bir baş dönmesi." İkisi de hala telaşla bana bakarken derin nefes alıp Zafere döndüm.
"Hadi biz gidip gelelim siz de bekleyin gelince beraber yeriz." Hepsi olumlu anlamda kafasını salladığın da zaferle beraber montlarımızı giyip evden ayrıldık. Arabaya bindiğimiz de aramızda ki sessizlik devam ederken Zaferin birşey soracağını anladım yoksa mümkünatı yok susmaz dı. Başımı cama yasladığım an Zafer arabayı sağ şeride çekip dörtlüleri yaktı. Kaşlarım çatık Zafere döndüğüm de merakla yüzümü inceliyordu sanki ilk defa görmüş gibi.
