Genç bir kız hayalleri umutları olan annesi ve babasıyla yaşayan genç kız yolu bir şekilde asker olan ağabeysinin yanına düşer. Nereden bile bilir ki hayatının en zorlu en meşe katlı yollarından geçeceğini. Hayatının aşkını bulup türlü zorluklar çek...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bir hafta sonra
"Bak bu böyle olmaz tamam mı?"
"Ya Faruk ne yapmamı istiyorsun?"
"Çok açık değil mi Berrak? Git Efe'ye anlat bak hata yapıyorsun." Sinirle ellerimi saçlarımdan geçirdiğim de elime gelen tek tük saçlarımla gözlerim doldu. Faruk şok içinde bana bakarken elimde ki saçlara bakıp dudaklarımın arasında ki hıçkırığa engel olamadım. Faruk anında beni ensem den tutup göğsüne çektiğin de elimde ki saçlara Faruk'a daha sıkı sarıldım. Bir hafta geçmişti bayılmamın üzerinden Faruk ve Efe baya telaş yapmış fakat Faruk son dakika kendine engel olup her şeyi toparlamış. Yani küçük sırrımız hala bizimle güvende.
"Şşş sakin ol." Faruk'un titreyen sesiyle yüzümü göğsüne gömüp ellerimle yakasını daha çok sıktım. "Buradayım ben tamam sen ne zaman istersen o zaman söyleyelim." Başımı olumlu anlamda sallayıp akan burnumu çektim. Dün kontrole gittiğimde doktorun ilaçların yavaş yavaş etki ettiğini söylemesiyle geri dönmüştüm. Faruk bu zamanında her anım da yanım da olmaya çalışıyordu. Ve yıllık izne çıkmıştı buna ne kadar gerek yok desem de beni dinlememiş ve bu hayatta efe den sonra ki kardeşim sen olduğun için tabi ki de gerek var demişti.
Yavaşça geri çekilip gözyaşlarımı silerken Faruk yüzüme acı bir tebessümle bakıp alnımı öptü. "Hadi biraz dinlen." Başımı olumsuz anlamda sallayıp fısıldadım.
"Göreve gidecekler son kez göreyim gitmeden." Faruk kaşlarını çatıp konuştu.
"Sen saçmalıyorsun kızım sen? Ne son kez'i?" Sıkıntıyla alnımı ovalarken mırıldandım.
"Hadi Faruk hadi." Yavaşça oda dan çıkıp evden çıktım. Yavaşça merdivenlerden inerken Faruk da her an tetikte bekliyordu.
"Korkuyorum." Kaşlarımı çatıp binanın girişinde dururken arkamı dönüp mırıldandım.
"Neyden?"
"Seni kaybetmekten Efe'nin üzülmesin den." Elimle kolunu tutup zora ki bir tebessüm ettim.
"Aynı şey benim içinde geçerli Faruk."
"Görevden." Dedi fısıltıyla. "Görevden sonra herşeyi açıklayacağım." Tebessüm ettim.
"Bende." Faruk da ben gibi tebessüm edip kaküllerimi düzeltti.
"Aferin hadi şimdi yürü bakalım." Başımı olumlu anlamda sallayıp binadan çıktığımda yengemin koca göbeğiyle ağabeyime sarılma çabasını görmemle kahkaha attım. Bu kadın bir âlem di.
