Genç bir kız hayalleri umutları olan annesi ve babasıyla yaşayan genç kız yolu bir şekilde asker olan ağabeysinin yanına düşer. Nereden bile bilir ki hayatının en zorlu en meşe katlı yollarından geçeceğini. Hayatının aşkını bulup türlü zorluklar çek...
Selammm cancağızlarım^_^ size son kez cancağızlarım demek gerçekten berbat bir his.
Beklenen ve son bölüm geldi.
Keyifli okumalar...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Zaman öyle bir hızla akıp geçiyordu ki Efeyle evliliğimizin üzerinden tam bir yıl geçmişti. İlk zamanlarda herşey yolunda gitse de Efe'nin uzun görevlere çıkması arttıkça içimde ki korku da git gide büyüyordu.
Öyle ki gecelerce hatta günlerce camın kenarına koyduğumuz gri berjer'in üzerine oturup Efe'nin gelmesini bekliyordum. Her helikopter sesini duyduğum da bir umut belki gelmiştir diyordum fakat gelmediğini gördükçe büyük hüsranla geri eve dönüyordum bunu Efe'ye belli etmesem de o da halim den anlıyor anlayışla alışmamı bekliyordu ama bilmiyordu ki hiçbir zaman alışamayacağım.
"Savcım." Mısranın sesiyle daldığım düşüncelerim den sıyrılıp bana merakla bakan karşımda ki Mısraya baktım.
"Efendim Mısra." Mısra elinde fark etmediğim pembe kapaklı dosyayı bana uzattığın da tebessüm ederek aldım.
"Baş Savcılıktan geldi imzalamanız gerekiyormuş." Dosyayı elime alıp incelediğim de iç çekip imzayı attım. Dosyayı geri Mısraya uzattığım da Mısra tebessümle konuştu.
"Sayın Savcım biliyorsunuz kardeşim Elif sizi çok seviyor geçen geldiğin de size resim çizmiş ama vermeye çekinmiş bunu size iletmemi istedi." Mısranın elinde ki resim kağıdını alıp tebessümle kağıdı inceledim.
Resimde gördüğüm kısa saçlı kakülleri olan kadın ve uzun ve üst gövdesi biraz geniş olan adam vardı yanında da küçük bir oğlan çocuğu. Çatık kaşlarla resme bakıp Mısraya çevirdim.
"Bu ikisi kim acaba?" Mısra tebessüm edip masama doğru eğilerek işaret parmağıyla kahverengi saçlı adamı gösterip konuştu.
"Bu eşiniz Efe bey bu da sizin çocuğunuz." Kaşlarım havada Mısraya dinlerken yüzüm de küçük bir gülümseme peydah oldu. Efe den ve benden bir parça küçük bir Soydan eve hiç fena olmaz aslında.
Evet evet doğru anladınız bir senedir evliyiz fakat çocuğumuz yok çünkü Efe baba olmaya kendini hazır hissetmiyorum diyince üstelemedim bende hazır değildim çünkü. Derin nefes alıp daldığım düşüncelerim den sıyrılıp Mısraya güldüm.
"Çok güzel olmuş Mısra Elife çok beğendiğimi ve teşekkür ettiğimi mutlaka ilet." Mısra tebessümle başını salladığında tebessüm edip kolumda ki deri kayışlı küçük saate baktım. Saat tam 16.00 gösteriyordu yavaşça ayağa kalkıp resimi ve çantamı elime alıp ayağa kalktım.
"Evet ben artık çıkayım sende artık çıka bilirsin Mısra." Mısra tebessümle başını salladığında gülümseyip odadan çıktım. Adliye de ki herkes çıkarken kimisi aceleyle gidiyor kimisi zamanı önemseme den gidiyordu.
