Her Liberator

Chapter Forty five

Mitsuki's P.O.V

"I'm glad you're fine" hingal na saad ko kay Yuumei.

Umiling ito. "Thanks for your help, Mitsuki and ---"

"Tetsuroo, Mitsuki's brother. Nice to meet you." Pakilala ni kuya at inilahad ang kamay nito, but Yuumei choose not to accept those hands. She bowed instead.

"Nice to meet you too, Tetsuroo-san. You didn't tell me na may kapatid ka pala." Baling ni Yuumei sa akin.

"Uhm. Well, i-it's a long story. Anyway, are you fine walking home? Hatid ka na namin." Alok ko sa kanya and she shook her head.

"No, I'm fine now. I can manage." Tugon nito at nagmamadaling umalis.

"Wow, I didn't know she's prettier in person." Kumento ni kuya habang tinatanaw ang daan ni Yuumei.

I smacked his back, "Stupid, let's go home. It's getting late."

"Anong it's getting late, six pa lang." Saad niya at nagsimulang maglakad. Dahil pagod ako ngayon hinayaan ko na lang siya. "I wonder how hard for her to experience those, do you think she'll be able to move on about it?" Seryosong tanong ni kuya.

I sighed and shrugged. "Who knows kuya, she's still in the state of trauma at kasalukuyang nagpapagamot. Luckily, hindi sobrang lala ng trauma niya to the point na mapupunta siya sa mental." Tugon ko.

Tumingin ito sa akin at ngumiti. "Well, let's just head home. Baka naghihintayna si mama."

Tumango lang ako bilang sagot. Well, I kind of understand Yuumei. It's hard to move on in that state seeing your special someone brutally killed right infront of you. I hope her mom gets justice.

TAHIMIK kaming naglalakad ni kuya ng biglang tumunog ang phone ko. I fished out my phone from my pocket and checked the messenger. Agad na nag-init ang mukha ko sa nakita kong pangalan.

From: Noya

Hindi ka daw pumasok kanina, ok ka lang ba?

Received: 06:32 pm

"'Yan, absent pa kasi." Nagulat ako sa biglang pagsasalita ni kuya.

I squinted. "Kuya, 'wag mo gawing habit ang pagbabasa ng text messages ng ibang tao. That's private!" Singhal ko.

Umismid lang ito. "Whatever, sagutin mo na 'yan. Pinag-aalala mo masyado 'yong tao."

Looks like wala sa mood si kuya, so I shrugged it off and type down on mobile phone. Nagulat na lang ako ng biglang hablutin ni kuya ang phone ko at nagtitipa ng kung ano ano.

"Hey! Give it back to me!" Sigaw ko habang pilit na inaagaw mula kay kuya ang phone ko. But since he's towering over me, I can't reach for my phone na itinaas niya.

Ilang segundo pa ang lumipas at ngumisi si kuya. "Sent!" Pagkasabi niya noon ay ibinalik niya ang telepono ko.

"Anong sinabi mo sa kanya kuya? OMG!" I rushed through the sent messages pero na-delete na pala ni kuya. After few moments ay biglang tumawag si Nishinoya agad akong nakaramdam ng kaba. "What the actual fuck did you tell him?" Inis na saad ko kay kuya pero ngumisi lang ito.

Kinuha niyang muli ang cellphone ko. "I'll answer this but answer my question." Nakangising alok niya. Hindi maganda ang kutob ko rito.

"What is it?" Matiim ang tingin kong tugon kay kuya.

"Do you like Nishinoya?" Tanong niya para matigilan ako ng ilang segundo. I sighed, hindi talaga ako tatantanan ni kuya.

Huminga muna ako ng malalim bago sumagot. "Y-yes" halos pabulong kong saad.

"What? I didn't catch that." Pang aasar pa niya.

Bumwelo ako bago sumigaw. "Oo na! I really really like that damn little libero. I like Nishinoya Yuu!" Saad ko habang nakapikit.

"Did you hear that?" Napadilat ako ng mata at nakitang nakangisi si kuya. Iniharap niya sakin ang cellphone ko at ganoon na lamang ang pagkagulat ko ng makita kong on call si Nishinoya.

"To-totoo ba 'yan Mitsuki?" Dinig ko mula sa kabilang linya. Naka-loudspeaker pa nga!

Hindi na ako sumagot, inagaw ko ang phone kay kuya at pinatay ang tawag. "You'll pay for this kuya. Mark my words" saad ko at tumakbo papalayo sa kanya.

"You're welcome!" sigaw niya.

Binilisan ko pa ang takbo hanggang sa maka-uwi na ako. Dire-diretso lang ako hanggang sa kwarto at humiga sa kama. That was so embarrassing! Damn that kuya.

Kanina pa tunog ng tunog ang phone ko but I chose not to check those. Not until hindi na tumigil sa kakatunog and I have no choice but check those messages.

Most of them were from Nishinoya but I also received from mama and kuya. Hindi ko na binuksan ang mga message ni kuya dahil alam kong pang-aasar lang ang mga iyon.

Binuksan ko 'yong message ni mama, she said she'll be away for the night and told me to re-heat what she have cooked for dinner.

I was about to exit messenger when I accidentally opened one of Nishinoya's message.

From: Noya

Sunduin kita sa bahay niyo bukas, pumasok ka ha!

Received: 06:49 pm

Naibato ko na lang yung cellphone ko, and now kailangan kong gumising ng maaga para lang makauwi kaagad ng Miyagi.

"Argh!" Bulalas ko habang ginugulo ang buhok ko.

Why do I even have to wake up early?

Nagpagulong gulong na lang ako sa kama. I really don't know what to do! I hate kuya for this, mukhang di ako makakatulog!

----------

A/N:

Halooo~ it's been a while again.

Namiss ko kayo~ Sorry for uploading too late, sobrang busy ko na rin kasi lately kaya ngayon nagkafreetime lang ako nakapag-update. Gomenasaiii~

I hope you enjoyed this chapter. Lovelots~ Happy Holy Week!