THE BITTER NUMB

Numb 37: Be Mine Again

A/N:

kahit para na akong sirang plaka kapapasalamat sa pagbabasa niyo at paghihintay ng update ko, ayos lang kaya maraming thank you.

Nakakalungkot lang kasi sa halip na mainspire ako sa mga comments niyo, wala akong ibang mabasa kundi "Kelan po update?","update ka na please?", may update na ba," yung kakapost mo lang ng isang update, ikocomment update ka na ulit. Amp.

Please be patient po. Kasi hindi lang naman pagwattpad ang inaatupag ko. Marami rin po akong pinagkakaabalahan. Salamat po. Sana sa update na ito ay makakuha ako ng matinong comment mula sa inyo. :)

Anyhoo, happy birthday kay Ms. Mary Ann Gamad. :D Thanks dear sa walang sawang pagbabasa ng story ko.

Please don't forget to vote and leave a comment.

15 votes and 5 comments, may kasunod agad ito. :)

-CHIMIMAY

ZOE's POV

"Ikaw na kasi manggising."

"Ikaw na. Baka sungitan ako."

"Ikaw na nga. Bestfriend ka niya di ba?"

"Di ba bestfriend ka din niya."

"sabay na nga lang tayo."

Pinakiramdaman ko ang pagkilos ng dalawang boses na kilalang kilala ko.

Lumundo ang kamang kinahihigaan ko.

Ang alam ko ay nakatulog ako kasama ni Tristan at narito pa rin kami sa hotel na tinutuluyan namin sa Palawan.

Bago pa nila ako mahawakan ay dumilat ako at bumangon.

I rolled my eyes ng marinig ko ang sigaw ng dalawa kong bestfriend.

"Ang ingay niyo." - asik ko.

"Eh kasi itong si Agua, hindi alam yung salitang bulong." - Zhy

"Anong ako? ikaw rin naman ah."

"HEEEEP! Gising na ako kanina pa at tinatamad lang akong bumangon at kanina ko pa rin naririnig ang mga panget niyong boses. Anong meron?"

"Hard mo bessy." - Agua

"Nakakasakit ka ng feelings"- nakasimangot na wika naman ni Zhy.

"sasagot kayo ng matino o makakalabas na kayo ng kwartong ito?" - tanong ko sa dalawa.