That Summer In Brooklyn

Special Chapter One

Special Chapter 1

Max

PLANNING a wedding was never easy without a reliable partner. Bea was having a hard time dealing with the pregnancy. Mas mahirap ang third lalo’t hindi lang isa ang inaabangan namin na dumating. Bea and I were having twins and we kept it a secret to everyone. Ayaw ni Bea na magpa-party dahil mabilis siyang mapagod. Isang dahilan kaya minabuti na lang namin na hintayin na makapanganak siya.

“Max, mag-attend tayo dito,” pakiusap sa akin ni Bea saka pinakita iyong binabasa niya gamit ang tablet ko. Binigyan ko siya ng limit sa pag gamit ng gadgets para hindi gaano ma-stress. Nitong mga nakaraan kasi nahuli ko na kung ano-ano ang pinapanood at tinatakot ang sarili kaya sobrang stress ang nararamdaman niya.

“Prenatal classes?” Tumango siya saka siya na ang nag-scroll para sa akin. “Sigurado ka na dyan? Yoga?" Tumawa ako kaya hinampas niya ako.

"Ang sama mo talaga. Grabe aping-api na ako sa pamilyang 'to."

Pinaupo ko siya sa tabi ko saka niyakap.

"Mahal na mahal ka nga," sabi ko sa kanya saka hinalikan ang gilid ng noo niya. Binalingan ko ang baby bump niya at marahan iyong hinaplos. "I can't wait to see you, two." Mahinang pagka-usap ko sa mga anak namin.

"Wala pa tayong pangalan sa kanila." Ngumiti si Bea ng nakakaloko. Doon palang alam ko na meron na siyang naiisip.

"May naisip ka na?" Tumango siya bilang sagot.

"Brooklyn Jackson sa lalaki at Summer Antoinette sa babae."

I chuckled.

"Brooklyn and Summer… why?"

Bea caressed my face. "Because I met you one summer in Brooklyn. Yung Jackson pangalan ni Lolo tapos yung Antoinette…"

"Kay Mama," dugtong ko sa sinabi ni Bea. Pareho kaming ngumiti. I stood up and picked up Mom's picture frame. "Hey, 'Ma, the world will meet your grandchildren in three months."

Marahan na tumayo si Bea at niyakap ako. I always end up being like this every time I will remember Mama.

"Kapag lumabas ang ka-pangalan ni Mama, hindi ka na maging malungkot. These two will bring us never ending happiness, Max."

"I can't wait." I felt my babies moving inside Bea's tummy. "Mukhang sila din excited na tayong makita."

"Kaya nga mag-enroll na tayo sa prenatal class. Dalawa ito at sabi sa nabasa ko, mas challenging daw ang twins."

"We have a wedding to plan, baby." Paalala ko sa kanya.

"Mas importante itong kambal kaysa sa kasal. Okay na ako sa civil lang basta sa Pilipinas ang kasal."

I let out a frustrated sigh. Here she goes again, persuading me to have a simple wedding. Ayos nga iyon pero gusto ko pa rin matupad iyong na-kwento niya sa akin na pangarap niya. Lumakad sa aisle, suot ang pangarap niyang wedding dress at akay-akay siya ng Papa niya. I want to fulfill that dream of hers. Alam ko na sobrang haba at dami na ng nangyari sa buhay namin pero importante pa rin na ma-ibigay ko ang pangarap na kasal ni Bea.

"We'll stick to the plan, Bea. I-add na lang natin itong prenatal classes."

"Sure ka dyan?" Binalik niya ang tanong ko sa kanya kanina.

"Sure na." Sabi ko saka kumindat sa kanya.

***

PARANG gusto ko bawiin ang sinabi ko kanina kay Bea ngayong nasa harapan na namin ang aming mga magulang. Kanina pa sila hindi magkasundo sa kasal na gagawin na tila ba nakalimutang kaming dalawa ni Bea ang dapat na masunod. My father wanted to have a prenuptial agreement between me and Bea which Tita Sunny and Tito Richard opposed. Yes, Papa and I already closed the book of our past and started over again. Humingi siya tawad sa akin, kay Mama at Nana Zeny para sa mga nagawa niya noon.