"နဂါးတွေကတစ်ကယ်ရှိလားဟင်ဘိုး"
"ဟိုးယခင့်ယခင်ကတော့ရှိတယ်ပြောကြတာပါပဲမြေးရယ် အဲ ဘိုးတစ်သက်တော့မမြင်ဖူးမကြုံဖူးလေဘူးကွဲ့"
"ဟင်း...သားသူတို့ကိုအရမ်းတွေ့ချင်တာ တစ်ကယ်ရှိရင်ကောင်းမှာပဲနော်"
လူတစ်ရပ်ကျော်ကျော်အထိမြင့်တဲ့လှိုင်းလုံးကြီးတွေကြား ငါးဖမ်းလှေတစ်စင်းမှာတရွေ့ရွေ့..
အမှောင်ထုရဲ့ကြီးစိုးမှုက မုန်တိုင်းကျနေတဲ့ပင်လယ်ပြင်အပေါ်အတော်လေးသက်ရောက်မှုရှိနေတယ်။ကမ်းမမြင်လမ်းမမြင်ကူးခက်နေတဲ့စက်လှေငယ်ထဲ တံငှာသည်မြေးအဖိုးနှစ်ဦးနဲ့အတူ ဒီကနေ့မှဘာစိတ်ကူးပေါက်မှန်းမသိ ငါးဖမ်းထွက်ရန်လိုက်လာလေတဲ့ သူဌေးကြီးစစ်ဘုန်းမော်...ပြီးတော့ သူ့အပေါင်းအပါတစ်သိုက်
"ဘိုး...ဟိုးမှာ..ဟိုးနားလေးမှာခရမ်းရောင်အလင်းတန်းလေးထွက်နေတယ်"
"ဟေ ဘယ်နားလဲကွ"
"ဟိုမှာလေဘိုးရဲ့.."
ခပ်လှမ်းလှမ်းမှတောက်ပနေသည့်အလင်းရောင်ငယ်လေးအားမြေးဖြစ်သူမှာတအံ့တသြလက်ငြှိုးထိုးပြနေရှာသည်။
"ဘိုးထွန်း ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"
"မြေးကအလင်းတန်းတစ်ခုတွေ့တယ်ပြောလို့ပါဘုန်းမော်"
လေှလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်ကြောင့် စစ်ဘုန်းမော်မှာမေးလာခဲ့ခြင်းပင်....အလင်းတန်းဆိုသည့်အဖြေကြောင့်သူကိုယ်တိုင်ပင်ကောင်လေးထိုးပြရာမျှော်ကြည့်မိတော့..
