Folie à Deux - BxB

6

Adamlar evimin önüne gelince bir şey demeden arabadan inip eve girdim. Ne sarhoşluk kalmıştı ne de yorgunluk sadece korku vardı. Olanların suçlusu sadece o sapıktı biliyorum ama artık ölüydü. İşte bunun suçlusu da oydu.

Beni kurtardığı için minnetar olmalıydım ama karşımda bir adam ölmüştü. Bir hayat bu kadar değersiz olmamalıydı. Bir adam karşımda ölmemeliydi. Evet o adam yaptığıyla en kötü acıları çekmeyi hak ediyordu ama ölmemeliydi. Ölüm basit bir şey değildi. Eğer ölüm bu kadar kolay bir şey olsaydı inandığım her şey yıkılır ve ben çoktan kendimi öldürmüş olurdum ama değildi, inanmıyordum bir hayatına alınmasına.

Ellerimin titremesini durdurmaya çalışarak sık nefeslerimle ona mesaj attım.

Tavşancık🐇:
Neden?

Mesajı attıktan sonra ekrana kitlenip çevrimiçi olmasını bekledim. Mesajımı görmesiyle heyecanla doğruldum.

yazıyor...

Bilinmeyen Numara:
Ney neden?

Tavşancık🐇:
Neden ben?

Bilinmeyen Numara:
Çünkü vazgeçemeyecek kadar çok seviyorum.

Mesajıyla kafamı telefondan kaldırıp söylediklerini sindirmeye çalıştım. Ben bu tür şeylere kanacak biri değilim.

Tavşancık🐇:
Neden seviyorsun beni?

Bu soruyu gerçekten merak ettiğim için sormuştum. Bir insan bana neden aşık olurdu ki. Dış görünüşüme önem vermezdim. Hayat kavgasında o kadar çok yenilmiş, o kadar çok yorulmuştum ki robotlaşmıştım. Etkileyici hiçbir yanım yoktu öyle ki arkadaş olarak bile çok az insanla görüşürdüm çünkü insanlar beni sıkıcı bulurdu. Nasıl beni vazgeçemeyecek kadar çok sevebilirdi aklım almıyordu.

Bilinmeyen Numara:
Bilmiyorum.

Tavşancık🐇:
Ne demek bilmiyorum?
Bir sebebi olmalı.

Bilinmeyen Numara:
Ama yok.
Seni neden olduğunu bilmeden seviyorum.
Belki de bu yüzdendir vazgeçemeyişim.
Mantıklı gelmiyor biliyorum ama öyle işte.

Farkındayım sen beni önüne gelen herkesi takıntı yapan saplantılı bir manyak sanıyorsun ama ben eskiden böyle değildim.
İlk defa sende yaşıyorum bu aşkı.

Seni özgür bırakmak istiyorum ama bunun için fazla kıskancım.
İçinde ben olmayan hayatını bile kıskanıyorum.
Senin için şeytanlarımla verdiğim savaşı bilemezsin.

Düşündüğünden çok daha uzun süredir mecburum sana.

Uzaktan sevmek istedim aslında seni.
Şü üç günlük sevdalara inat kırmadan, dökmeden, parçalamadan, ağlatmadan öyle uzaktan sevmek istedim.
Ama dayanamıyorum sensizliğe.

Sanki seni görmeden önceki hayatım yokmuş gibi.
Uykularım ağır geliyor biliyor musun.
Nefes nefese uyanıyorum. Her gece sensizliğin acısını yaşıyorum.
Bir elini tutsam, bir öpsem, bir içime çeksem kokunu. Her şeyimi verirdim bunun için.

Ama yine de keşke sevmeseydim diyemiyorum. Çünkü senin için yaşadığım aşk acısı bile hayatım boyunca yaşadığım tüm mutlu anlara bedel. Şimdi gelip silseler seni kafamdan bomboş kalır içim.