TEĞMEN

31

Bu bölümün şarkısı: BEYZA DURMAZ- OLAN VAR OLMAYAN VAR speed up
- Emredersiniz.
Telefonu yanına koydu.
- Nolmuş?
- Sorguya gitmemiz lazım güzelim.
- Gidelim gitmesine de...
- Doğru seni napsak ki seni?
- Bilmem.
- Bekle İrem'i arayım.
- Ağzına etmezse ara.
- O da var. Off neyse ya.
- Ben arayım mı?
- İstiyorsan evet.
🌌
Üstümü değiştirdikten sonra karakola geçtik.
- Vay vay vay(!) Kimleri görüyorum (!) Ne o bizi karşında görünce şaşırdın mı.
- Zehrimle aran nasıl(!)
- Mükemmel. Hatta baya iyi aramız.
Pars'a döndüğümde gözlerindeki öfkeyi gördüm.
- Kes artık sesini!
Avuç içlerini masaya koyarken sırtımı duvara yasladım.
- Sana sorduğum sorulara yanlış cevap ya da cevap vermezsen olacaklaran ben sorumlu değilim.
Herifin gözleri beni buldu ve piç bir ifadeyle sırıttı. Pars bunu farketmiş olacak ki arkasına geçip herifi döndürdü.
- Benim olana sakın yaklaşma.
Sesi uyarıcı falan değildi. Bildiğin tehtid ediyordu.
- Senin belanı sikerim öyle bişeye cüret edersen.
Ufak bi gülümseme oluştu yüzümde.
- Anladığını umarım.
Başıyla onayladı herif. Dosyaları Alpay'dan aldım ve masaya koydum.
- Bakalım burda neler varmış. Bak ne buldum. Bana zehir veren herifin yaptıklarının hepsini.
- Tamam benden bu kadar. Gece biraz dışarıya çıkar mısın?
Neden der gibi çattım kaşlarımı.
- Hadi güzelim.
Başımla onayladım ve çıktım. Ardından bizi Yusuf Albay çağırdı.
- Teğmen Gece KARACA emredin komutanım!
- Üsteğmen Pars KORKMAZ emredin komutanım!
- Pars.
- Emredin komutanım.
- Herifi darp etmişsin.
Ona döndüm.
- Evet komutanım.
- Neden?
- Haddini aştı.
- Nasıl.
- Annemin adını, şehitlerimizin adını o pis ağzına almayacaktı. Gece'ye bakmayacaktı. Uyardım dinlemedi.
- Anlıyorum çıkabilirsiniz.
Çıktığımda ona döndüm.
- Naptın naptın.
- Duydun.
Bıkkınlıkla bi nefes bıraktı.
- Pars.
- Efendim güzelim.
- Madem dövecen niye beni çıkarıyorsun?
Güldü.
- Lazımdı.
Dışardan sesler yükseldiğinde yüzümde gülümseme yayıldı. Dışarı çıktığımızda yeni gelen askerler eğitimdeydi.
- Aslan bunlar.
- Öyleler.
- Gece!
- Efendim?!
- Bak ne buldum!
İrem'e doğru ilerledim. Ufak bi köpek yavrusu.
- Lan lan lan bu çok tatlı.
Köpeği kucağıma aldım.
- Çok tatlı lan bu.
🌌
Abimin yediği haltlarla baş başayım. Dosyayıları inceledim biraz ve sıkıntılı bi davada olduğunu buldum.
- Gece ara ver artık uyuman lazım.
- Olmaz Pars. Bu işte başka bişey var. Önce bir anda ortadan kayboluyor sonra ölüm haberi geliyor.
Beni kendine döndürdü.
- Bulucaz güzelim ama biraz uyaman lazım.
Kollarımı esnettim kedi gibi yine.
- Güzelim sen kedi değilsin.
Geriye yaslandım.
- Çok yoruldum.
- Belli. Gel uyuyalım biraz.
- Hayır diyemem şuan.
Doğruldum ve uzandım. Yanıma uzanıp üstümüz örttü ardından sırtımı göğüsüne yasladım.
- Pars.
- Hım?
- Küçüklüğünden anlatsana biraz?
- Anlatayım. Küçükken pek de akıllı bi çocuk değildim açıkçası. Bi kere çok net hatırlıyorum evden kaçmıştım.
- Ne?
Güldü.
- Sonra mecbur döndüm tabiki.
- Neden kaçmıştın peki?
- Babam hastanedeydi Eylül de evde ders çalışıyordu. Annemin yanına gitmek istedim.
Gözlerimi kapattım yavaşça.
- O sırada da biraz kayboldum biraz zor olsa da buldum evi.
PARS KORKMAZ
Yüzüne doğru döndüğümde uyuduğunu farkettim.
- Ah be güzelim keşke yanında olabilseydim hep.
Saçlarıyla oynadım biraz. Alnından öptüm ve sırt üstü döndü. Yüzümde gülümseme yayıldı.
- Bu kadar hızlı mı uyuyorsun sen güzelim.
- Hıhım. Rahat dur o yüzden.
Diye mırıldandı.
- Allah Allah sen rahat dur.
Bana döndü.
- Bana diyene bak. Gecem. Lütfen üstünü açma gece. Bu adamın da uykuya ihtiyacı var.
- Hıhım.
Der demez üstünü açtı.
- Başlıyoruz yine.
🌌
Sabah kalktığımda Gece yoktu yanımda. Yüzümü yıkadımtan sonra mutfağa girdim. Arkasından sarıldım ve boynundan öptüm.
- Günaydın Fenerbahçe güzeli.
- Günaydın komutanım.
Yanağımdan öptü.
- Hadi hazırlan dışarda kahvaltı yapalım bugün.
Başıyla onaylayıp üstünü değiştirdi.
🌌
- Nasıl?
- Mükemmel.
Dedi ağzı doluyken.
- Tamam gözleme seviyordun ama bu kadarını hatırlamıyorum.
- Kilo aldım zaten diyete başlıcam.
- Yoo güzelim. Kilo almadın.
- Bana öyle geldi.
Kahvaltıdan sonra karakola geçtik yine.
- Zeynep!
Zeynep hızlı adımlarla ilerlerken arkasından İsmail gitti.
- Noluyor lan?
- Bilmem.
Sonra silah sesleri duyuldu.
Kısa oldu biliyorum ama diğer bölüm güzel olacak. Büyük konuşmayım da neyse 600'ü geçtik hepimizi çok seviyorummm❤️ diğer bölümde görüşürüz  canlarım ❤️