TEĞMEN

27

bu bölümün şarkısı: ESİN İRİS- ÇİLEK KOKUSUspeed up
Mekana iniş yaptık.
- Sağ Gölgede sol bizde.
- Anlaşıldı.
Yavaş adımlarla kapıyı açtım.
- Yere yat! Yere yat!
🌌
Operasyon zordu. Eve geçip pijamalarımı giydim ve yatağa uzandım.
Parss: Güzelim uyudun mu?
Siz: Yok daha uyumadım
Parss: Sesini özlemem yüzünü özlemem normal mi
Siz: Bilmem sana sormalı
Parss: Bence normal ya da bana normal geliyor her gece yaşadığım şey sonuç olarak
Siz: Beni mi özlüyorsun her gece
Parss: Evet
Kapı çaldı. Telefonu yatağa bırakıp kapıya ilerledim.
- Pars?
- Özledim.
- Gel içeri gel. Soğuk dışarısı.
Kolundan çekiştirerek içeri soktum kapıyı kapattığımda beni duvara yasladı ve başını boynuma yaklaştırdı.
- Çok özledim be kızım.
- Sabah beraberdik daha.
- Olabilir. Kokun hep yanımda olsun istiyorum.
- Allah Allah.
Burnunu boynuma bastırdı yavaşça.
- Birgün aklımı kaçıracağım.
- Neden?
- Senden. Herşeyinden.
Gözlerimi kapattım. Dudaklarını hafifçe boynuma bastırdı. Başını kaldırıp alnımdan öptü ve alnını alnıma yasladı yüzümü ellerinin arasına aldı.
- Güzelim.
- Hım?
- Gözlerini aç.
Gözlerimi açtım.
- Saat daha 9. Uyuyacak mıydın?
- Yoo rahat pijamalar.
- Anladım.
Yanağımı okşadı.
- Fenerbahçe güzeli. Yarım saat sonra maç var. İki timde izleyecek gelmek ister misin?
- Hıhım.
- Üstünü değiştir gel bekliyorum seni.
- Tamam.
Üstümü çıkartıp polar ve eşofman giydim. Poların fermuarını ayarladıktan sonra saçımı bağladım.
- Gidebiliriz.
________
- Vurdu!
Allah aşkına bu nasıl bi ayrılma? Erkeklerin hepsi Galatasaraylı nerdeyse kızlar full Fenerbahçe.
- Noldu güzelim.
Burnumun ucuna hafifçe vurdu. Hissetmekte bile zorlandım.
- Görürsün birazdan.
Dediğim an attılar.
- Hah! Gördün!
- Keşke başka bişey dileseydin.
Cipsten aldım.
- Siktir!
Alpay'a döndüm.
- Noldu?
- Yok biş... Ah!
- Komutanım dikişlerinize bakmam lazım.
Dikiş mi demişti o?
- Di-dikiş mi?
- Sizin ha-haberiniz yok muydu?
- Yoktu.
Dedim dişlerimi sıkarak.
- Önemli bişey deği.... Ah!
Elini beline bastırdı.
- Nah önemli değil! Yürü!
- Ne yürü Buket? İyiyim ben.
- Siktir git lan! İyiymiş yürü dedim sana Alpay.
- Güzelim cidden iyiyim ben.
- Umrumda değil! Yürü.
Güzelim mi? Evet onca şeyden sadece ona takıldım. Buket Alpay'ı kaldırdı ve revire ilerlediler.
- Güzelim dedi demi o?
- Vallahi dedi.
- Cidden ona mı takıldınız?
- EVET.
- Neyse neresinden vuruldu noldu tüm detaylarıyla istiyorum.
-  Belinden kurşun sıyırdı ama derin.
- Ne zaman oldu ben nerdeydim?
- Siz kontrollere gitmiştiniz.
- Operasyon mu vardı?!
- Evet komutanım.
- Off gitmeseydim keşke. Keşke timin başında olsaydım.
- Komutanım dikiş atıldı o acımıştır.
- O kadar normal değil ama.
Geldiler ve oturdular.
- Sikerim belanı Alpay. Lan niye söylemiyorsun?
- Önemli bişey değildi ki Buketim.
- Belli belli(!)
- Durun bi! Siz sevgili misiniz?
- BİZ Mİ?
- Yok ebemle ben.
Bakıştılar.
- Evet.
Dedi Alpay. Tabi onay aldı Buket'ten.
- Nası ne zaman nerde?
- Yavaş güzelim.
- Ay pardon. Ne zamandan beri?
- Yeni bir iki gün oluyor.
- Hee anladım.
- Gece ya ama delirtecek bu beni.
- Yine ne bok yedim diye düşünüyorum bulamıyorum.
- Lan madem yaralısın niye söylemiyorsun bir ikincisi neden bizim bak benim demiyorum bizim haberimiz olmuyor?
- Önemli deği....
- Bana önemli değildi deme!
- Söylemedim boş yere endişelecektiniz.
- Ya sabır.
& Vurduuu! Maç 2-2!
- Aha iki iki oldu.
Ortamın gerginliği kalktı. Pars bir kolunu omzuma attı ve çaktırmadan beni kendine çekti. Halimden memnum bir ifadeyle maçı izlemeye devam ettim.
- İlerde eğer evlenirsek ve çocuğumuz olursa onu Galatasaraylı yaparım.
- Yapamazsın ki ben varım daha.
- Görürsün güzelim.
- Görüşürüz üsteğmenim.
Yanağımdan öptü. Maç 4-4 bitti. Çay içtikten sonra kalktık ve eve geçtik.
- Ay güzel maçtı.
- He ya.
🌌
Karakola geçtim Parslar operasyondaydı bugün.
Siz: Yarın operasyondan geleceksin bunları görmüyorsun demi
Siz: