HERAN

BÖLÜM 62

Instagramda buluşuruz.

Keyifli okumalar.

Öptüm.

☾ ☾ ☾

Kamranoğlu Köşkü

Toplantı salonu, dışarıdaki bulutlu havayı içeri sızdırmış gibiydi; ışıklar açık olmasına rağmen duvarların arasında rüzgar dolaşıyor, herkesin ensesine soğuk bir nefes bırakıyordu. Masanın etrafında oturanlar, sandalyelerinden kıpırdamak bile onları yoracakmış gibi Baran'a bakıyordu.

Sanki zaman, tam onun etrafında ağırlaşmıştı.

Baran, gözlerini masadaki dosyalardan kaldırmadan nefes aldı. Göz kapaklarının titremesinden, kelimeleri zihninde birleştirmeye çalıştığı belliydi.

"Daha ne kadar bekleriz?" diye sordu Hızır soğuk bir sesle. Aralarında Baran'a en yakın olan kişi olduğundan konuşmak için çekinmemişti. Baran başını yavaşça masadan kaldırıp onu bekleyen gözleri izledi.

Hızır, Tülin, Faruk, Yıldırım, Aziz, Çakı ve Pastacı masanın etrafında dizilmişlerdi. "Karanlığımın tarihinde ilk defa şahit olduğunuz bir olayın bir daha tekrarlanmayacağına dair size söz veriyorum." dedi Baran sakin bir sesle.

Hızır gülecekmiş gibi Baran'a baktıktan sonra gözlerini kaçırdı. "Olay bize planı bahsetmeden uygulaman değil. Güvenmiyorsan karanlıktan ayrılırız Baran." Konuşan tekrar Hızır olduğunda Tülin yavaşça kafasını masaya eğdi.

Aslında korktukları şey hem Baran'ın onlara güvenmemesiydi hem de tıpkı Cengiz Uygur gibi habersiz bir iş yapmış olmasıydı. Bu karanlığın kurallarına aykırı bir davranıştı. Baran'ı kaybetmekten korkuyorlardı. Ve en kötüsü de Baran'da onları kaybetmekten korkmuyor gibi duruyordu. "Ya adamlar zamanında yetişemeseydiler ve kendi adamların o enkazın içinde kalsaydı..." dedi Tülin sesli düşünür gibi. "Akıl alır bir iş değil,"

"Akıl alacak insanlar yok karşımızda Kiraz," dedi Pastacı kendini tutamadan. Toplandıklarından beri ilk defa ağzını açmıştı. Asıl Tülin'in dediği akıl alır gibi değildi, en azından Pastacı'ya göre. Onlar ölüme her saniye hazırlardı.

Tülin, Madam'ın karanlığındaki takma adını duyduğunda dişlerini sıktı. "Anlaşılan arkamdan çok konuşmuşsun," Tülin gözlerini kıstıktan sonra Pastacı rahat bir tavırla göz kırptı.

"Elbette." Pastacı derin bir nefes aldı. "Bunu konuşup yerimizde sayalım mı istiyorsunuz?" dedi Pastacı. O da diğerleri gibi Baran'ın planını sonradan öğrenmişti. Beren'e bir şey olmayacağını bildiğinden planı iptal ederek Baran'ın planına katılmaya karar vermişti.

Beren bu soygunun başarılı olması halinde Madam'ın Gölgeler'den vazgeçeceğini düşünüyordu ama Madam'ı bu saatten sonra aksine ikna etmek imkansızdı. Karga'da böyle düşünüyordu.

"Evet ya," dedi Aziz, Pastacı'ya hak vererek. "Baran abinin ani aldığı bir karardı. Ayrıca... Ani olmasa bu görevi bana mı verirdi yoksa sizlerden birine mi?" Aziz bakışlarını Hızır ve Yıldırım'ın üzerinde gezdirirken sorusuna cevap bekliyordu.

"Hepinize güvenim tam," Baran, Aziz'in cümlesi üzerine konuşması gerektiğini fark ettiğinde Aziz sırtını koltukla buluşturdu. "Otelin yıkılacağını Faruk biliyordu sadece."