HERAN

BÖLÜM 60

Uzuuuun bir aradan sonra merhaba.
Evet. HERAN geri dönüyor.

Sizden çok ufak bir ricam var. Bu bölümden sonra diğer bölümleri bildiğiniz gerçeklerle anlayarak tekrar okuyun ki hafızalar tazelensin. Biliyorum aranızda kaçıncıya okuyorum haberin var mı!!! Diyecekler var ama olayları aklınızda tutmaya çalışın. Henüz birkaç sır perdesi aralandı.

Yeni bölüm tarihini ileride açıklayacağım. Sürekli sormayın lütfen. Çalıştığım için eskisi kadar hızlı yazamıyorum.

***Bu bölümü saat 23.23'te yayınlanması için ayarlamıştım. Bölümü paylaşmadığı gibi düzenlemeleri de silmiş. Bilgisayarda yazıyorum ama düzenlemesi yine burada oluyor. Eve gelir gelmez düzenleyip attım. Bazen VPN çalışmıyor. Alışmışım ben Wattpad'de yazmaya. Çok rahattı ama bilgisayardan açamıyorum. Dua edin şu uygulamayı açsınlar. Ayrıca hala çözüm yolları arıyorum.

Tiktok ve Instagram hesabını takip etmeyi unutmayın.

Bol yorum ve oy bekliyorum.

Hasret giderin.

Keyifli okumalar. Bu bölümü kısa tuttum. Hem nabız ölçmek için hem de geçiş bölümü. Dikkatle okuyun.

☾ ☾ ☾

"Siktir, siktir, siktir." Pastacı karşımda volta atmaya devam ederken parmağımı ağzımdan çekip etimi ısırmayı bıraktım. "Nasıl ya!" dedi Pastacı söylenmeye devam ederek.

"Ne yani? Karga'nın anlattığı hikayeler doğru muydu!"

Pastacı ile bakışlarımız aynı anda Emir'e döndüğünde yanımdaki yastığı ona fırlattım. "Aptal," dedim o yastığı tutarken. "Masal mı anlatıyor sanıyordun?!"

"Sadece efsane gibi bir şey-"

"Kapa çeneni ya!" Emir'in aptallıklarına daha fazla katlanmak istememiştim. Elimdeki telefonu döndürürken hala Dilan'dan mesaj bekliyordum. Sözde bana yirmi dakikadır haber verecekti. Dedesini arıyordu.

"Bir şey yapmalıyız. Madam'ı Gölgeler'den vazgeçirecek bir şey... Dikkatini dağıtmamız lazım." Pastacı'yı duyduğumda gözlerimi devirdim.

"Düşünüyorum. Ama geç kaldık. Karga'nın yokluğunda fırsat bulmuş olmalı. Onları getirecek..."

"Dilan'ı nasıl ikna ettin?" diye sordu Emir, bakışlarımı ona çevirmiştim. "Hem neden seninle buluşmak istemiş? Ne dedi? Müzedeki yangından sonra-"

"Yeter artık Emir, çok soru soruyorsun." dedim sertçe. Emir kendisini savunması için Pastacı'ya bakış atmıştı ama Pastacı oralı olmamıştı.

Karga'yı o kadar çok düşünüyordum ki Baran'ın yokluğu bile bana vuramamıştı. Gölgeler bile beni korkutmaya yetmiyordu. Henüz. İyi bir şey miydi bilmiyordum. Yine dönen çok şey oluyordu, bu sefer Dilan'da katılmıştı.

Telefonum titrediğinde heyecanla ayağa kalktım. "Dilan!" dedim ekrana bakarken.

"Aç!"

"Sessiz olun," Telefonu açar açmaz sesi dışarıya verdim. "Buldun mu?" diye sordum soğuk bir sesle. Dilan'ın hızlı nefesleri odaya dağılırken sonunda cevap verdi.

"Buldum," Kalp atışlarım hızlanırken sevinmem mi gerekiyordu anlamaya çalışıyordum. "Ama aradığın kişi burada mı bilmiyorum Beren. Dedemin nerede olduğunu söylemediler. Onu göremedim. Burada ama-"

"Nerede Dilan?"

"Dedemin eski bir fabrikası var. Bazen gelir buraya, son bir umutla buraya bakmak istedim. Buradaymış-"