MAZHAROĞULLARI

35

Berzan'ı hızlı bir hamleyle çatıya çıkarmış, Şiyar ile sohbet ediyormuş gibi yapıyordum ama gerginlikten mahvolacak durumdaydım. Ulan abilerinin olması ne de boktan bir durumdu. Eskiden ortamdan ortama girer, otçusundan alkoliğine herkesle aynı ortamda bulunurdum ama kimse müdahale etmezdi -Murat abim dışında, o öğrendiğinde ağzıma sıçıp beni rezil etmişti- şimdi ise sadece flörtleştiğim ki dokunma bile neredeyse yoktu, adamla konuşmama izin yoktu.

Damın kapısı hızla açıldığında korkmuş gibi yapıp yerimden zıpladım. Büyük abilerim -başlarında Azad abim vardı, çok şaşırdım cnm ya. Şiyarla birlikte bakışlarımız kapıya döndüğünde Azad abim koşar adımlarla yanıma geldi ve kolumu kavrayıp arkama, sağıma ve soluma bakmaya başladı. "Esselamu aleyküm ve rahmetullahi berekatuhu abi ne yapıyorsun?" dedim şaşırmış gibi davranarak. 

Cengiz abim kaşları çatık bir şekilde Azad abimin yanından geçti ve önce kömürlüğe, ardından damın en küçük köşesine bakmaya başladı. O esnada Alihan abiye bakıyordum sinirle. "Ne yapıyorsunuz siz ya?" diye sorduğumda cevabımı Engin abi verdi.

"İrem Hanım dama kara kedi atmış dediler, pek bir sevecenmiş." kaşları imayla kalktığında dudaklarım hafifçe aralandı. Cafer abiye baktım, ondan bir bok olmayacağını anladığımda Sinan abiye döndüm. "Bir şey demeyecek misin Sinan abi!" dedim sinirle.

Dudağını ısırdı. "Valla yavrum büyük abilerin sözü beni de keser, biliyorsun." ona şaşırmış bir şekilde baktım. Muhsin abiye karşı konuşacağımda seslerle kapı yine açıldı. "Nerede lan o ırz düşmanı!?" diye sesini yükselten Yusuf ve onun kolunu tutup geri çekmeye çalışan Merve yengem...

Dudaklarım daha fazla aralandı şaşkınlıkla. Peşinden bir de Ba*er ile Boran girmişti dama. Ilık rüzgar saçlarımı geriye tararken şaşırmış bir şekilde damdaki testosteron ile nasıl başa çıkacağımı düşünüyordum. Şoka girdiğim için susuyordum.

"Abi," dedim Agır abime bakarak. Gözlerim, onun kara harelerine iliştiğinde beni anladığına dair bir parıltı geçti. Cengiz abimin kolunu tuttu hafifçe. "Abi yeter da, gidelim hadi kimse yok. Ben dedim sana zaten olmaz kimse diye."

Ferit abim kapıdan bize doğru geldi ve Azad abimin benim kolumu kavrayan elini tuttu. "Yav abi sen iyi misin?" diye sordu ciddi bir şekilde. "Deli misiniz lan siz? Yaptığınızı deli yapmaz." Azad abim sinirle elini Ferit abimden kurtardı ve geri çekildi.

"Konuşmayacak mısınız İrem Hanım? Kara kedi nerede?" Hamza amcamın oğlu Ahmet'in (24) kurduğu cümle karşısında sinirlerim gerim gerim gerildi. Bu amına koyduğuma kim konuşma hakkını vermişti mesela? Hani kim olarak konuşuyordu? Götümün sağ lobu bundan daha çok hak sahibiydi benim nezdimde.

Cevap vereceğim esnada Ba*er sırtını yasladığı depodan çekildi. "Bir de yaşıtız hani, abin yaşında." dediğinde, e canım ben bi kayınbabama yemek-

"Sen ne saçmalıyorsun lan!?" deyip sinirle üstüne atıldım. Bu hareketimi beklememişlerdi sanırım. Cengiz abim belimden yakalayacağı esnada durdum ve elini belimden ittirdim. "Dokunma bana!" diye yükseldim direkt. "Sizi hayatıma aldım diye her boka beni kısıtlayabileceğinizi size kim söyledi!?"  sesimin dozu yüksek olmalıydı ki yengem kendini tek safe place olarak görüp koluma dokundu hafifçe. 

Cengiz abime baktım. "Bir kez benim için önemli bir şey yaptın diye sana minnet ediyorum ama sınırını aşma! Siz ne zaman duracağınız yeri bileceksiniz ya?! Bu mudur bana yapacağınız abilik, ailelik?!" rüzgarla yüzüme düşen saçlarımı elimle düzelttim. Cengiz abimin çenesi kasılmıştı.

"Pişman olacağın şeyler söyleme İrem." dedi gözlerime bakarak. Güldüm alayla. "Neye pişman olacakmışım ben abi? Bu mudur yapacağın abilik diyorum ben sana? Yaptığınla kime benziyorsun biliyor musun?" ona doğru bir adım attım. "Barkın'a benziyorsun. Tek bildiğiniz kısıtlamakken neden bana 'aile' diye navallar okudunuz? Ben Antalya'da hiç değilse rahattım. Girip çıktığım yerleri soran, takıldığım insanlara nefretle bakan sorgulayan insanlar yoktu. Boğuldum anlamıyor musunuz Allah çarpsın daha kaç ay geçti boğuldum!"