Being Her [On-going]

CHAPTER 64

RAVENESE'S POV

"M'lord, are you serious." I asked suspiciously. Ano bang binabalak ng mokong na ito? I really want to know!

Something's really wrong! Kung mag-aaya siya, dapat kay Adrianna niya gawin!

But, oh well! Hindi pa pala sila nagkakakilala ng husto. However, it doesn't make sense kung bakit ako inaaya ng lalaking ito.

Bumuntong hininga ako at saka nagsalita.

"I'm at Cullen. GLIE." Saad ko sa seryosong tono habang napapaisip.

Hindi kaya nabagok ang ulo ng male lead? Baka nagkaroon siya ng amnesia? O baka naman aksidente siyang nakainom ng lason na pwedeng nakaapekto sa isip niya?

D-mn! Hindi ko na alam!

"Seven o'clock sharp. Rooftop." He instructed with a cold serious tone.

"I understand. I'll wait for you then, M'lord. Goodbye." After I bid my farewell,  he hummed and ended the call.

I released a deep sigh as I stare into the clear blue sky. The weather is fine today.

Pagkatapos magmuni-muni ay umalis na ako doon sa rooftop at bumalik sa opisina upang ayusin ang ibang mga dokumento.

I'm have to admit it that, I don't think that Hellion will really come tonight. Haler! Nasa ibang bansa siya at kasalukuyang may business na ginagawa. Alangan namang iwanan niya iyon! I doubt so! He loves his job more than anything!

The world could end and yet he'll be at his office finishing his work. Tsk! Workaholic!

Baka naman lasing lang siya. Pero hindi naman ganoon ang male lead kapag lasing e! Haysst! Just let it be, Veranell!

Iwinaksi ko na lamang sa isip ang mga bagay na iyon at pinagpatuloy ang trabaho ko. Hours passed without me, even noticing it. Nang tignan ko ang suot kong relo ay nasa alas sais ng hapon.

Tumayo ako sa pagkakaupo mula sa swivel chair at nag-inat-inat saglit. Nagtimpla muli ako ng tsaa at na-upo sa couch habang nakatanaw sa malaking bintana at nagmuni-muni.

Malapit ng mag-alala syete ng gabi. Tulad ng dati, inayos ko muna ang mga dokumento sa mesa at saka ko isinuot ang long coat na laging dala ko. Palagi naman kasing alas syete ng gabi ang uwi ko sa villa.

I stepped out of the room and locked it after using my keys. Naglakad na ako sa hallway kung saan nakakonekta sa parking lot ng akademya. I was just in the middle of my tracks, when I unconsciously took a glace at my watch. Three minutes left. Mag-a-alas syete na.

Napatigil ako sa kinatatayuan ko at napaisip. Contemplating whether to go home or to go at the rooftop.

Seconds later, I tightly clench my fist before turning around and started walking towards the stairs. Bahala na! P-nyemas!

Dahan-dahan akong humakbang paakyat ng hagdanan habang napapabuntong-hininga. I was walking upstairs when I heard the sound of a helicopter. Parang malapit lang.