MORE THAN A MOUTHFUL

Chapter 28- Home Sweet Home

MEI'S POV

"Ang kamay ko. Puwede pakibitawan mo? Wala na akong maramdamang kuryente kahit magkadaop pa ang mga palad natin. Kaya tumigil ka na sa skin to skin cōntact na drama mo!"

"Nakuryente ako, Pocky. Naramdaman ko ang pagdaloy na bolta-boltaheng kuryente mula sa leeg ko pababa sa braso, pababa pa sa pusōn at kumislōt pa kanyon ko sa lakas ng kuryente."
Ngumiti siya. I swear ang pangit niya. Ni hindi ako nakilig sa klase ng ngiti niyang iyan.

Nagngitngit ako lalo kasi sa halip na bitawan niya ang kamay ko ay mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakahawak.
Holding hands while walking kami ngayon. Lumabas kami sa private room niya sa MTAM massage studio kung saan nagpalipas kami ng magdamag.

Ewan kung saan niya ako dadalhin this time. Kung sa motel ba, hotel, condotel o apartel.

"Kaya kong umuwi mag-isa sa condo ko, Acosta. Hindi ako
na-amnesia matapos kong makita si angry bird kagabi."

Humalakhak siya sa tinuran ko. Iniisip siguro na tumatak sa isip ko ang hitsura ni angry bird.

Well, to be honest, nakamarka na talaga iyon sa berde kong utak. Ang hot nga eh. Na-imagine ko pa nga kung paano iyon tutuka. Mapapa-aray siguro ako sa una. Ang tagal na kasing hindi ako nadìligan. 4 years, 4 summers with the length of 4 long rainy seasons and 4 winters.
Ayaw ko lang aminin na natakam at nag-enjoy ako sa view na yun.

"Gaya ng sabi ko, iuuwi kita sa Pangasinan sa ayaw at sa gusto mo."

"Hayop na animal sa zoo! Punyeta! Bari-bari! Uuwi ako sa amin pero hindi kita isasama! Mahirap na baka akalain ng mga magulang ko na kinain ko ulit ang panis na isinuka ko na 4 years ago pa!"

"Watch your words, Mei Ann. Kababae mong tao pero ang dumi ng bibig mo."

"Shutangina mo! Idinamay mo pa ang gender ko? Hindi ko kailangang salain ang salitang lalabas sa bunganga ko! Ikaw nga, wagas maka-dāmn fūcking fūcker kaya magmumura din ako. All human beings are created equal! There's no such thing as a superior gender! Kaya huwag mo akong pakikialaman kasi hindi kita pakikialaman kahit magpalit ka pa ng kasarian! Kuha mo? Kung hindi, maliit ang kukute mo gaya ng pinakatatago mong bayāg na kapos-palad!"

"Hindi kapūs-palad ang kanyon ko!"

"Patingin!"
Hamon ko. Alam ko naman na hindi niya ipapasilip dito.

Naningkit ang mga mata niya.
Ngayon ko lang napansin, bagay rin pala sa kanya ang maging singkit kung sakali at luluwa lang ang mga mata niya pagdating sa rōmansahan at salitan sa pagsigaw ng 3 vowels na a, o, u.
Takte, ang layo na naman ng narating ng explorer kong utak na luntian.

"Please stop your childishness, Mei Ann. Kahit 24 hours lang."

Nahiya bigla ang makati kong dila sa pag-please niya.
Kaya tumigil muna ako sa pagratrat.
Beinte kuatro oras. Kaya ko naman siguro.

Hindi ko na rin binawi ang kamay ko.
For now paniniwalain ko na lang muna ang sarili ko na isa akong bulag at kailangan ko ng taong aakay sa akin para mahanap ang tamang daan at hindi ako mabangga sa pader.