"Don't be jealous, Pocky. That was nothing. I'm a man. Normal lang na maglaro ako minsan. Ine-enjoy ko na ang natitirang mga araw ng pagiging binata ko."
Niyakap niya ako mula sa likuran pero binaklas ko ang mga braso niya.
"Selosa."
Tila nang-aasar...
Humalakhak siya ng malakas. Namumula ang kanyang mukha dahil sa tindi ng kanyang pagtawa. Parang isang napakalaking joke ang sinabi ko.
"I'm sorry, Pocky. Pero hindi uso sa akin ang recess. Hindi pa ako tapos sa pagpapaputök. Dagdagan ko ang score ko kanina." Para akong kiniliti dahil sa sinabi niya. Oo na, malandi ako kaya kinilig ako ng husto. Imagine, naadik na siya sa basketball ring ko kaya gusto niya pang mag-shoot! Ito namang malalandi kong cells sa katawan, nagsusumigaw ng 'karengkeng pa, more!' Kaya lang gusto ko this time yong tipong aayaw-ayaw ako. Sana lang mamilit si Acosta o kaya'y suyuin ako sa malibog na paraan.
"Pero kailangan ko nang bumalik sa bukal." Kunwari ay atat na akong umalis.
'Utang na loob Acosta, pigilan mo ako. Kahit isandig mo ako sa puno ng kamagong, hindi ako aangal.'
"That can wait, Pocky. Isa pa malapit na tayo doon. Sinabi sa akin ni Danreb ang shortcut na daan pabalik sa bukal." Lihim akong nagbunyi. Sabi na nga eh pipigilan niya ako.
So iyon pala ang dahilan kung bakit siya nagpunta sa modern bahay-kubo na pag-aari ni Mr. Hunk na kahawig ni Brandon Routh. Gusto ko ngang sumama kanina pero sa kasamaang palad hindi siya pumayag. Ang seloso niya lang talaga. Nakita daw niya kasi kung paano ako mapalunok habang nakatingin sa kaibigan niya. Naku, normal akong babae. Kaya hindi nakapagtataka na mapahanga ako sa mga guwapo at matitikas na lalaki.
"Alam mong may kasama akong nagpunta dito sa kagubatan. Baka nagngangawa na ngayon si Chequi dahil sa matinding pag-aalala. Pa-baby pa naman ang isang iyon. I need to go." Tinalikuran ko siya. Humakbang ako ng dalawa.
'Naku, Acosta, magpakalalaki ka! Huwag mo akong hayaang umalis! Dapat nga mag-volunteer ka na ihatid ako! Patunayan mong maginoo ka na malibōg. Humakbang pa ako ng isa. Shutangina, hindi pa rin ako pinipigilan! Grrrrrr! Hakbang pa nga ng isa. Slow motion na nga! Makaramdam ka naman, Acosta. Gusto kong pigilan mo ako!'
"Thank you for everything, Henry. I will never forget this day. It's fanta-bulous." Ayan, pinalungkot ko na ang boses ko. Medyo nag-crack pa nga pero wala! Hindi pa rin natitinag.
Ay bahala na nga! Kung ayaw niya akong pigilan eh di huwag! Mabibigat ang mga paa ko sa paghakbang palayo.
Shutangina again! Ganito na lang ba magtatapos? Gagamba style lang ang nagawa namin? Curious pa naman ako kung paano gagawin ang butiki style.
"Hey! What's wrong with you?!" Nakagat ko ng mariin ang lower lip ko nang bigla niya akong pigilan sa braso.
Hahahay! Panalo talaga ang drama ko! Sabi na nga eh, pipigilan niya ako.
"H-henry, teka. Ano na naman ba ang gagawin natin?" Kunwari ay nababahala kong sabi. Hinatak niya kasi ako at basta na lang isinandig sa malaking katawan ng puno. Puno ng balete!
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
"Mag-make-ōut lang tayo, Pocky. I hava a feeling that if we don't make out now, I'm going to die. Pangako wala na tayong ibang gagawin. Maliban na lang kung gusto mong ituloy-tuloy natin hanggang sa manginìg pareho ang ating katawan.." Oh, good gracious! Meaning to say, may chance na gagawin namin ang butiki style!
"At dito pa talaga sa nakakatakot na puno? Paano kong pinamumugaran ito ng engkanto? Baka puro bulutong sa katawan ang aabutin natin?" Bigla akong tinayuan ng balahibo nang mapagmasdan ko ang malaking puno ng balete. Palagi kasing idinadawit sa mga kababalaghan ang mga puno ng balete. Naniniwala ang ilan na sa punong ito naninirahan ang mga lamang lupa, gaya ng dwende, kapre, tikbalang at iba pa. Pinananahanan din daw ito ng mga espiritung ligaw kaya naman naging simbulo na rin ito ng mga katatakutan sa telebisyon. At ang higit na ikinababahala ko, wala na kaming dalang hello kitty condōm. Paano kung nabuntis ako at nagmukhang impakto ang isisilang ko? Huhuhu! Ayukong maging ina ng tiyanak.
"It's okay. As long as hindi nila ako puputolan ng bayāg at hindi magsasara ang būtas ng vagina mo."
Napapalatak ako sa tinuran niya. Wala na talaga! Kung kamanìacan ang umiiral, kahit saan-saan na lang.
'Ang plastic mo! Kumakarengkeng ka na nga to the maximum level!' Kantiyaw ng berde kong utak. Oo na. Gusto ko naman talaga. Susulitin na ang bawat sandali, ika nga.
"Gusto ko, lagi ka na lang nakadikit sa akin, Mei. I want to hold you in my arms, caressing your beautiful hair framing your face and highlighting your beautiful eyes. Then my eyes traveled lōwer."
Mataman niyang tinitigan ang buo kong katawan na nakasandig sa puno ng balete.
