MEI'S POV
"Mōan, Pocky. I wanna hear your mōans."
Bulong ni Henry sa aking tainga.
Saglit akong natigilan.
I need a short moment to decide kung ungōl ng babaeng nasasarāpan ba o ungōl ng palaka ang gagawin ko.
Hmmm, our pōsition is frog style so natural ibagay ko ang ungōl ko.
I closed my eyes.
Ninanamnam ko ang masuyōng halìk ni Henry habang
paunti-unting nagtutulāk ng kanyon.
"Pocky...mōan for me."
"Hmmm, kokak! Kokak! Kokak!"
Naramdaman kung humigpit ang pagkakahawak niya sa baywang ko. Mas lalo siguro siyang nadala dahil sa malambing at todo bigay kong
pag-kokak.
Kaya maulit pa nga!
"Kokak! Kokak! Kokak!"
"What the fūck, Mei Ann!"
Binawi niya agad ang kanyon niya.
Bagay na ikinairita ko.
Bigla niya akong iniharap sa kanya.
Halata ang pagkainis niya pero mas doble ang akin!
"Problema mo? Binibītin mo ako, Acosta!"
Wala akong pakialam kung tumaas man ang boses ko.
Imagine, I tried to be obedient at inilabas ko kaya lahat ng pinakasusupil kong emosyon at sinigurado kong super lambing at nakakapagpa-inīt ang ginawa kong pag-kokak. Tapos huhugøtin niya lang?
Gusto kong mag-demand ng hustisya!
"Nawalan na ako ng gana! Ginagawa mong kalokohan ang lahat!"
Hindi man niya napantayan ang taas ng boses ko pero halata ang inis, panunumbat, pagkabitīn at pagdaramdam sa boses niya.
"Ah ganun? Ako pa ngayon ang may kasalanan? Sabi mo umungől ako!"
Aba'y hindi lang naman siya ang nabįtin. Mas lalo na ako!
Shutangina, nandun na nga, ei.
Kunting tůlak na lang ng pabigla. Pero binawi pa talaga!
Hinawakan niya ang panga ko at inangat ang aking mukha. I swear kapag hinalīkan niya ako, hindi ko ibubůka ang bibīg ko.
"Oo! Sinabi kong umungől ka, hindi mag-kokak!"
"Aba'y frog style ang gagawin natin. Natural, ungől palaka ang ginawa ko!"
Bumuntong-hininga siya at
sunud-sunod na tumango.
"Fine, let's do it again, Pocky. Take 3."
Masuyőng sabi niya at hinaplős ng hinlalaki niya ang ibabąng labī ko.
Marahan akong tumango. Pinatalikod niya ako at nag-squat na naman ako na parang palaka.
Pangako, behave na ako this time.
Napakăgat-ląbi ako nang maramdaman kong muli ang kanyang kahăndaan.
Hindi na talaga ako magko-kokak para tuluy-tuloy na.
"This time magbibingi-bingihan na lang ako sa pagkokak mo, Pocky."
Malambing niyang bulong sa aking tainga.
Ayan na, umaabănte na naman ang kanyon.
Focus. Yan ang kailangan kong gawin para marating namin ang lăngit.
Ngunit tila hindi nakikiayon ang pagkakataon.
"H-Henry!"
Nababahalang tawag ko sa kanya.
"Ano na naman, Mei?! Pinapasakit mo lalo ang pusőn ko!"
Inis na inis na talaga siya. Akala siguro intentional ang ginagawa ko. Pero hindi!
BINABASA MO ANG
MORE THAN A MOUTHFUL
Romans"Don't be jealous, Pocky. That was nothing. I'm a man. Normal lang na maglaro ako minsan. Ine-enjoy ko na ang natitirang mga araw ng pagiging binata ko." Niyakap niya ako mula sa likuran pero binaklas ko ang mga braso niya. "Selosa." Tila nang-aasar...
