Ο γιατρος την κοιταξε σκληρα και με ένα αυστηρό ύφος,φαινοταν να μην αισθανεται τον πονο της
"Δεν μένει χρόνος αργα η γρήγορα η καρδιά του θα 'σπασει' θα κοιμηθει και δε θα ξυπνήσει ξανα..λυπάμαι "
Η τζειν ανοιξε διαπλατα τα ματια καθως ειδε τον γιατρό να φεύγει μακρια τους και οσο πάει να εξαφάνιζεται
Τα ματια της ετρεχαν ανεξελεγκτα απο κενά δάκρυα καθως ακουγε την καρδια του απο το μηχάνημα να χτυπαει γρήγορα και αριθμα σαν να βιάζεται να την αφησει και να φυγει μακρια της...
Εκατσε στο κρεβάτι διπλα του και του εσφιξε το χέρι,άσχημες εικόνες έρχονταν στο μυαλο της,μέχρι που τον είδε να κοιταει το κενό
"Θα πεθανω?"
Η τζειν παλευε να κρατήσει τα πνιγμενα της δάκρυα
"Θα πεθανω τζειν?"
Ξεσπασε σε κλαμματα και επιασε στην αγκαλια της το χερι του,εσκυψε και το φιλησε απαλα καθως του το αφηνε
"Σταμάτα να κάνεις σαν να έχω ειδη πεθανει,είμαι καλα"
Επιασε ότι καλώδια ειχε επανω του και τα τραβηξε με φορα πετώντας τα μακρια του
"ΜΑΝΩΛΗ!!!''
"Παμε να φυγουμε απο εδω τζειν,θελω οσο χρόνο μου έμεινε να το περάσω μαζι σου και οχι σε εναν κενο χώρο "
Σηκώθηκε με φορα επανω και εκεινη ετρεξε να τον πιασει οταν το χερι του την σταματησε
"Τζειν είμαι κουρασμένος,θες να παμε να κοιμηθουμε?''
Τον κοιταξε παραπονεμενα και έτρεξε στο κρεβάτι και ξαπλωσε στηριζοντας το κεφάλι της στα χερια της,ταξίδεψε το βλεμμα της στο κενο και ενα δακρυ επεσε απο τα ματια της
"Τζειν?" Της ειπε κουρασμένος
Την πλησιασε αργα και την αγκαλιασε από την μεση φερνοντας τα χερια του στη κοιλιά της
"Μου γυρνάς την πλατη τζειν? "
Χαιδεψε απαλα τη κοιλια της και φιλησε τον λαιμο της απαλα
"Γιατι εχω την αίσθηση πως κατι υπάρχει εδώ μεσα?"
Της χαιδεψε απαλα τα μαλλια και την γυρισε προς το μέρος του
"Κοιταξε με όμορφη γυναίκα μου "
Σηκωσε το βλεμμα της αντικριζοντας τον
"Οταν φυγω θα εχω φροντίσει να σου αφησω κατι ακόμα πισω, κατι που θα με θυμάσαι πιο έντονα,δε θα ξεχάσεις δεν θα με ξεχασεις,δε θα γλυτώσεις εύκολα,ειδη το αισθανομαι μεσα σου να υπάρχει και αν κάνω λάθος θα φροντισω εγω να υπαρξει "
Τα ματια της γέμισαν δακρυα για ακομα μια φορα εσπασε ο εγωισμος και τον αγκαλιασε σφιχτα
"Πρεπει να μεινεις ζωντανός για να το αντεξω''
Ξαπλωσε στα ποδια του και εκεινος της χαιδευε απαλα τα ματια και τα στεγνα της χειλη . .
"Τζειν κλείσε τα ματια και ονειρεψου όμορφα όνειρα "
"Πατερα????? ΠΑΤΕΡΑ ΜΕΙΝΕ ΜΑΖΊ ΜΟΥ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΛΕΨΩ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΜΕΙΝΕ ΠΑΤΕΡΑ ΜΗ ΜΟΥ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΌ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΟΣ "
"Γιε μου...εγώ γερ..ασα πια παιδι μου ,παλεψε πιστεύω σε σένα ,ζουσα με εναν καημο ,δεν ειχα δυο παιδικα αθωα χερια να με αγκαλιασουν να με πουν 'παππου ' και επειδή ξέρω θα τα καταφέρεις κανε το για μενα...
"Πατερα??"
"Γιε μου..."
Τα ματια του κοιτουσαν το κενό καθως αφησε την τελευταία του πνοή στο νεκρικο του κρεβάτι
Εβλεπε εικόνες απο τη καθημερινότητα εκεινου του ανθρώπου ,τον κοιτουσε καθε μερα να μαραζωνει και να ματωνει.. Τα ματια της ετρεχαν ανεξελεγκτα ώσπου οι εικόνες σταμάτησαν να τρέχουν και σταμάτησαν σε μια
Εκεινος ο αντρας καθόταν και κοιτουσε θλιμμενα εξω απο το παράθυρο για ακομα μια φορα,ακομα και τα χερια του τα κουνουσε με δυσκολια
Ξαφνικά ειδε ένα λευκό φως και έναν αντρα με ολολευκα φτερά να ακουμπαει στον ώμο εκεινον τον απαρηγορητο ανθρωπο...
Πλησιασε πολυ κοντα και τοτε κοιταξε το πρόσωπο του αντρα που αγαπούσε,ηταν υγιείς και ευτυχισμένος
"Ζησε τζεραρντ "
Τα ματια της ανοιξαν διαπλατα
"Αγαπη μου?"
Ο μανωλης δεν γυρισε να κοιτάξει
"Κοιταξε με αγαπη μου,κοιτα με"
Τον αγγιξε στη πλάτη με το διαφανο χερι της μα εκεινος δεν ενοιωσε ξανα τίποτα....
Ξύπνησε με έναν δυνατό βηχα να τον κοιταει σοκαρισμενη ενώ εκεινος την παρακολουθούσε ακόμα
"Ζησε"
Τα ματια του ανοιξαν διαπλατα
"Ζησε μανωλη όπως έκανες καλά και εκεινον τον άνθρωπο,θυμασαι?"
Τα μάτια του αστραψαν περίεργα...
Ups! Gambar ini tidak mengikuti Pedoman Konten kami. Untuk melanjutkan publikasi, hapuslah gambar ini atau unggah gambar lain.
