"Περιμενε το γυρισμο μου τζ..Τζέιν ΤΖΕΙΝ ΜΗ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙΣ"
Ο πυρετος του ειχε ανεβει επικυνδινα καθως το σωμα του ενοιωθε πως ηταν κατι αψυχο και επρεπε να βγει η ψυχη του να ελευθερωθει...καυτος ιδρωτας και δάκρυα εγιναν ενα με τον πονο του..οι γαζες ηταν τιλιγμενες σε ολο του το κορμι τοσο σφιχτα που πασχιζε να αναπνευσει,ενοιωθε τοσο μεγάλο βάρος ενω αρκετα μηχανήματα τον περιτρυγιριζαν και ηταν συνδεμενα επανω του ,τα ματια του ηταν βαρια κλειστα ,τοσα φάρμακα μεσα του ομως ενοιωθε τον κίνδυνο και παλευε με νύχια και με δοντια να βαλει το σωμα του σε λειτουργια..
Ενοιωθε πως εχανε τα παντα γυρο του,ηταν πανικοβλημενος και ενοιωθε τοσο μονος,γυρνουσε το κεφάλι του δεξια και αριστερά στον υπνο του και συνέχεια παραμιλουσε μεσα απο τα δοντια του ξεφυγε το όνομα της τοσο σιγανα αλλα το ειπε με τοσο πονο ωστε εκεινη να το ακούσει καθαρα
"Τζειν..."
..........................
Το κεφάλι ενοιωθε πως ηταν βαρύ θαρεις και ειχε χτυπήσει σοβαρα, κρατησε το κεφάλι της και ενα απαλο βογκητο πονου ξεφυγε απο τα λεπτα χειλη της ,για μια στιγμή νομίζε οτι τον ειχε ακουσει να λεει το ονομα της μα δεν βρισκοταν στα ζεστα του χερια μα σε ένα κρυο δωμάτιο
"Ειναι κανεις εδω??"
Ακουμπησε το κεφάλι της πισω στον τοιχο και αγκαλιασε τον εαυτό της γιατι ενοιωθε την παγωνια να της τρυπαει την καρδια,για μια στιγμή νομίζε οτι ενοιωσε κατι απαλο να την κλοτσαει ελαφρα,χαιδεψε την κιλια της ελαφρα και χαμογελασε με οση δυναμη ειχε
"Κρυωνεις και εσυ ετσι ?"
"Κρυωνεις μωρο μου??" Η αγρια γνωριμη φωνη την εκανε να σηκωθει αμεσως απο τη θεση της εντρομη
"Συν? Εσυ? Πως μπορεσες??"
"Μωρο μου στο ειπα οτι θα ερθεις μαζί μου και ακολουθισες εκεινον γιατί σενιοριτα?? Τι εφταιξα και παίζεις με τα συναισθήματα μου??"
Της ειπε καθως εβαλε το ενα χερι του στα αριστερα της ερχοντας σε αποσταση αναπνοης εκεινη γυρισε το πρόσωπο της στα δεξιά και εκλεισε τα ματια της
"Μανωλη " της ειπε καθως της ξεφυγε ενα δακρυ
...................................
Εκεινος νομίζοντας πως ακουσε τη φωνη της ανοιξε τα ματια του και με φορα εβγαλε οτι τον δεσμευε απο πανω του,ξεκίνησε να βγάζει τις βεντουζες ενω με φορα προσπάθησε να βγαλει τη βελονα που ηταν επανω στο καρπο του αλλα καταλαθος την εβαλε βαθυτερα,χτυπησε με φορα το χερι του επανω στο κρεβάτι
"Γαμωτο!!!τζειν!!!"
Ετρεξε μια νοσοκόμα προς εκεινον
"Κυριε τι κάνετε ειναι επικυνδινο για την υγεια σας να φύγετε τωρα και αν το κανετε θα..."
"Δε χρειάζονται εξηγησεις απλα βγαλε την απο πανω μου αυτη τη στιγμή"
"Μα.."
"ΤΏΡΑ ΕΙΠΑ!"
Εκεινη ξεσπαστηκε με την ενταση της φωνης του και αφαιρεσε προσεκτικά τη βελονα απο τον καρπο του
"Έρχομαι αγάπη μου,έρχομαι "
.......................................
"Θα μεινεις μαζι μου θα φύγουμε απο εδω δε θα τον ξαναδεις ακους??" Της ειπε καθως της εσφιξε το χερι δυνατα
"Δε σε θελω αφησε με,ΑΦΗΣΕ ΜΕ "
Εκεινος την επιασε απο τους ομους δυνατά τιναζοντας την πισω στο τοιχο με δύναμη,εκεινη αγκαλιασε τη κιλια της ωστε να προστατευσει το μικρο της παιδι
"ΜΗ ΜΕ ΠΟΝΑΣ ΣΤΑΜΆΤΑ ΜΗ ΜΕ ΞΑΝΑΓΓΙΞΕΙΣ ΘΑ ΠΟΝΕΣΕΙ " του ειπε μεσα στους λιγμους της
Τα ματια του ανοιξαν διαπλατα ενω με φορα έτρεξε προς το μερος της
"Τι θα πονεσει?? "
Εκεινη δε του εδωσε απαντηση εσκυψε το κεφάλι της και κοιταξε το πάτωμα,η σιωπη της τον τρελενε περισσότερο,επιασε σφιχτα τα μαγουλα της και ηρθε περισσότερο κοντα της
"Αυτο να το ξεχάσεις δεν υπάρχει πια ξεχασε το θα κανεις μονο το δικό μου παιδι ακουσες?? Αυριο δεν θα υπαρχει"
