Ο Ιμανουελ ξύπνησε ζαλισμενος , βρήκε τον εαυτό του στον καναπέ του μικρου σαλονιού του , είχε αποκοιμηθεί εκεί . Παιρνουσε τόσο χρόνο με τους ανθρώπους και την ανθρώπινη του μορφη ώστε αποφάσισε να νοικιάσει δικό του διαμέρισμα , εκεί εμενε , σε ένα παλιό κατεστραμμένο διαμέρισμα , του άρεσε όμως , το σπίτι είχε χαρακτήρα ένιωθε σαν όντως να του ανοικει... Ραγισμένο , σκοτεινό μα γερό όπως και αυτός.
¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.
Πέρασε τα δάχτυλα του μέσα από τα κοντα σκούρα ανακατεμένα μαλλια του Και κλείνοντας τα μάτια πήρε μία βαθιά ανάσα , Προσπάθησε να ξαναφέρει το άρωμα της τζέιν στο μυαλό του , ή ανάμνηση αυτή του έφερε ένα χαμόγελο στα χειλη απότομα όμως τον έβγαλε απο τις σκέψεις του μία ξαφνική παρουσία σταλμένη από το σπίτι του στον παράδεισο ...
" Ιμάνουελ " " Κλαους , Αδερφέ ... Τι θες εδώ ? Να με κρινεις για της πράξεις μου και να με παρακαλεσεις θερμά να γυρίσω στον καλό δρόμο με τα άσπρα αγγελάκια ? Λοιπόν , άργησες σε πρόλαβαν άλλοι δέκα. " " Όχι Ιμανουελ κάνεις λάθος. Είσαι αρκετά μεγάλος να παίρνεις αποφάσεις που αφορούν την ζωή σου μόνος σου ... " " Τότε τι θες απ την ζωή μου κλαους ? Τα είπαμε , Χαρηκα πολύ που σε είδα ειλικρινά, τώρα όπως ήρθες φύγε. " " Γιατί την άφησες να δει την ανθρώπινη σου μορφή Ιμανουελ?" " Γιατί σε απασχολεί ?" " Γιατί ξεχνας ότι είμαι ο μόνος αδερφός που δεν σε έχει εγκαταλείψει Ιμανουελ και αν ακόμα είσαι μέρος του παραδείσου είναι εξαιτίας μου άρα καλύτερα να δείξεις λίγο ευγνωμοσύνη παρά να με παιρνεις στην ειρωνία γιατί δεν ξέρεις πως παίζεις με την φωτιά , μικρε." " εντάξει κλαους ... Δώσε μου της αδερφικες σου συμβουλές και άδειασε μου την γωνιά , παρακαλώ πολύ... Ειδες ? Σε παρακαλεσα κιολα." " Ανοητε. Δενεσε μαζί της την πλησιαζεις και της φανερωνεσε ξεχνάς ομως κάτι πολύ σημαντικό , ΟΙ ΆΓΓΕΛΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ.... Όπως ειπες ο θεός μας έφτιαξε για να τους προσέχουμε όχι να τους ερωτευομαστε. Δεν έχεις τίποτα να της προσφερεις"
