Επικίνδυνες Φιλίες

Κεφαλαιο 16

Για να ρωτησω τωρα... Ντανιελ η Μπραιαν? Περιμενω τα σχολια σας :)

Γυρισα ετοιμη να επιτεθω στο θυμα μου και σταματησα.Στον συγκεκριμενο δεν μπορουσα να επιτεθω.
-Μπραιαν?Τι κανεις εδώ?Ρωτησα εκπληκτη.Εκεινος μου χαρισε ένα μισο χαμογελο ευχαριστημενος από την εκπληξη που μου ειχε προξενησει.
-Αποφασισα να βγω.Επρεπε να ζητησω αδεια?Ρωτησε
-Εμ…όχι απλα…Εγω..ΤΡαυλισα
-Εισαι εδώ μονη σου?Ρωτησε
-Όχι.Με τους φιλους μου.Και γι αυτό θα προτιμουσα να μην μας δουν μαζι.Ειπα και κοιταξα πισω του.Κανεις.Ημασταν απολυτως μονοι μας.Ο Μπραιαν με  πλησιασε και με περιεργαστηκε.
-Περιτο να πω ποσο καυτη εισαι ετσι?Με  ρωτησε
-Εευχαριστω.Απαντησα τραυλιζοντας.
-Οποτε δεν μπροουμε να παμε μεσα και να σε κερασω κανα ποτακι?
-Όχι!Φυσικα και όχι!Του ειπα.Επιασε το χερι μου και τα καταπρασινα ματια συναντησαν τα δικα μου.
-Κριμα.
-Ακου…εμ…καλυτερα να φυγεις?Του ειπα
-Και γιατι αυτό?
-Ετσι.Προσπαθησα να ακουστω σοβαρη.
-Δηλαδη θες να φυγω?
-Ναι.
-Λες ψεματα Αλισον.Μου ειπε.
-Δεν λεω!Ειπα αποτομα.Καλα ισως να ελεγα αλλα και παλι
-Λες, και το ξερουμε πολυ καλα και οι δυο. Ειπε με ενα μισο χαμογελο να σχηματιζεται στα χειλη του, και επιασε το μπρατσο μου.
-Εγω…..δεν λεω..ψεμματα.Επιασα το χερι του και το απομακρυνα από το σωμα μου.
-Πρεπει να φυγω.Του ειπα παρολο που δεν κουνηθηκα.
-Αλισον ποιον πας να ξεγελασεις?Με ρωτησε  και αυτην την φορα επιασε και τα δυο μου χερια τραβωντας με προς το μερος του αποτομα.
-Μην…μην με φιλησεις.Του ειπα.Γιατι ηξερα ότι αν το εκανε θα εχανα αμεσως τις αμυνες μου.Θα αφαινομουν στο φιλι του και αν ερχοταν καποιος και μας εβλεπε…Αυτό δεν θα ηταν καλο.
-Γιατι όχι?Ψιθυρησε και συνεχισε να με κοιταει
-Γιατι είναι λαθος.Του ειπα
-Εχεις δικιο αλλα…υπαρχει κατι πανω σου που….δεν με αφηνει να σε ξεχασω.Μου ειπε
-Μην το κανεις αυτό.Του ειπα και εκεινη την ωρα ηταν που ακουσα την πορτα από το κλαμπ να ανοιγει
-Αλι?Ακουσα την φωνη της Μεγκαν
-Φυγε!Μουρμουρισα στον Μπραιαν και ξεφυγα απ την λαβη του.Η τουλαχιστον αυτό εκανα για λιγο.Ξαφνικα με επιασε από το χερι και με τραβηξε ξανα πισω
-Φιλα με πρωτα.Μου ειπε
-Τρελαθηκες?Θα ερθει εδώ οπου να ναι.
-Φιλα με αλλιως δεν σε αφηνω.Το ξερω ότι το θες.Μου ειπε
-Δεν το θελω!Ημουν ετοιμη να αρχισω να φωναζω.
-Ψευτρα.Μου ειπε και μου χαμογελασε.
-Δεν ειμαι ψευ-Ο Μπραιαν κολλησε τα χειλη του στα δικα μου.Μειναμε ετσι για λιγα δευτερολεπτα και μετα τραβηχτηκα.
-Τα λεμε.Μου ειπε.Τον αγνοησα και εστριψα στην γωνια.Αν και φυσικα δεν μπορουσα να αγνοησω το γεγονος ότι μολις ειχαμε φιληθει.
-Εισαι ενταξει?Με ρωτησε η Μεγκαν μολις πηγα κοντα της.Επισης μαζι της ηταν και ο Ντανιελ με τον Τομας
-Θες να φυγουμε?Με ρωτησε ο Ντανιελ
-Δεν εχω προβλημα.Ειμαι καλα τωρα.Τους ειπα εκτος βεβαια από το γεγονος ότι μπορουσα ακομη να νιωσω τα χειλη του πανω στα δικα μου.
-Σιγουρα?Ρωτησε ο Τομας
-Ναι.Ας μπουμε εκει μεσα να κατσουμε λιγο ακομα οκ?Τους ρωτησα.Οταν ειδα ότι κανεις τους δεν κουνηθηκε και με κοιταζαν ολοι ανυσηχοι εκανα το πρωτο βημα και μπηκα ξανα στο κλαμπ.Φυσικα με ακολουθησαν.
  Αφου καθησαμε πιασαμε σχετικα γρηγορα την κουβεντα και το θεμα μου ευτυχως ξεχαστηκε.Εγω όμως δεν μπορουσα να ξεχαστω και τοσο ευκολα.Εκτος από το γεγονος ότι φιλιομουν με αλλον πισω απ την πλατη του Ντανιελ αυτος ο άλλος ηταν λυκανθρωπος και αν καποιος μαθαινε για όλο αυτό ισως να κατεληγε νεκρος.Πηρα την βοτκα μου και κατεβασα αποτομα την τελευταία γουλια.
-Λετε να φυγουμε?Ρωτησε ο Ντανιελ
-Μαλλον γιατι και εγω αρχισα να πειναω.Ειπε η Μεγκαν.Ετσι αφου πληρωσαμε σηκωθηκαμε και φυγαμε.
  Γυρισαμε στην Ακαδημια όπως κατεβηκαμε στην πολη.Οταν φτασαμε στα καγκελα εγω και η Μεγκαν βγαλαμε τις πλατφορμες ώστε να μπουμε μεσα.
-Ηταν πολύ ωραια παντως.Ψιθηρησε ο Ντανιελ καθως περπαταγαμε προς τα δωματια μας.
-Οντως.Και εσυ δεν εισαι τοσο κακος τελικα.Ειπε ο Τομας.
-Στα λεγα.Ειπα γελωντας
-Και γυρνατε από πού?Ολοι παγωσαμε και γυρισαμε προς την γυνακεια φωνη που ακουσα μας.Μπροστα μας ηταν η διευθηντρια και το υφος της δεν ηταν και πολύ χαρουμενο.
  Μετα από λιγο ημασταν και οι 4 καθισμενοι στο γραφειο της.
-Το ξερετε ότι απαγορευεται να βγαινετε εξω.Και η Αλισον είναι καιν ουργια ακομα!Κοιταξε νευριασμενη τα αγορια και την Μεγκαν.
-Ηταν μια απλη βολτα και ημασταν προσεκτικοι.Το πολύ να κατσαμε 1 ωρα.Της ειπε ο Ντανιελ.Για να λεει τοσο ευκολα τις δικαιολογιες αναρωτηθηκα ποσες φορες ειχε ερθει στο γραφειο για κατι κακο που ειχε κανει.Η διευθηντρια τον κοιταξε αποδοκιμαστικα.
-Αν νομιζεις  ότι θα σας αφησω να την γλυτωσετε ετσι κανεις μεγαλο λαθος Ντανιελ.Του ειπε.Υπεροχα την ειχαμε βαψει για τα καλα.
-Και δηλαδη τωρα τι?Ρωτησε ο Τομας
-Τωρα νεαρε θα πρεπει για 5 μερες να αναλαβετε να καθαριζετε την τραπεζαρια αν θελετε να πατε στον χορο.Μας ανακοινωσε.Οι τρεις τους αρχισαν αμεσως τα όχι και τα γιατι αλλα εγω ειχα κολλησει αλλου.Ποιον χορο?
  Η διευθηντρια συνεχισε για λιγο ακομα το κυριγμα αλλα μας αφησε να επιστρεψουμε στα δωματια μας πιο συντομα απ οσο περιμενα.
-Αν και μας βγηκε ξυνο δεν το μετανιωνω.Μας ειπε η Μεγκαν όταν ημασταν ετοιμοι να χωριστουμε.
-Και εγω.Ειπε ο Ντανιελ και με κοιταξε.
-Τα λεμε αυριο.Μου ειπε.Δεν πηρε τα ματια του από πανω μου.Ηταν τοσο ολοιδια με του Μπραιαν.Τα λογια του από το κλαμπ ξαναηρθαν στο μυαλο μου. Δεν θα ελεγα  ότι μοιαζουμε πολύ αλλα εχουμε το ιδιο χρωμα ματια.Και τα ματια του ηταν τοσο μα τοσο πολύ ιδια με του Μπραιαν.Επρεπε να μιλησω  μαζι του να δω αν ειχε αδερφια η οτιδηποτε.
-Ναι.Του ειπα τελικα.Ο Ντανιελ εσκυψε και με φιλησε για καλυνηχτα.
 -Τα λεμε παιδια.Ειπε στον Τομας και την Μεγκαν
-Τα λεμε!Απαντησαν και εκεινοι.
-Τα λεμε Τομ.Ειπα εγω.
-Καληνυχτα κοριτσια.Απαντησε εκεινος.
  Μολις βρεθηκαμε με την Μεγκαν στο δωματιο αλλαξαμε και ξαπλωσαμε κατευθειαν.
-Βασικα δεν το περιμενα να είναι τοσο ωραια.Ειπε η Μεγκαν
-Μπα.Εγω το περιμενα.Απαντησα.Την ιδια στιγμη η σκηνη με εμενα να φιλιεμαι με τον Μπραιαν περασε μπροστα απ τα ματια μου.Τοτε θυμηθηκα και κατι άλλο.
-Ποιον χορο ελεγε η διευθηντρια?Την ρωτησα
-Α!Ναι το σαββατο εχουμε έναν χορο.Κανουμε συχνα χορους η παρτυ εδώ περα.Ο συγκεκριμενος είναι επειδη πλησιαζουν οι καλοκαιρινες διακοπες και είναι το σαββατο.Μου εξηγησε
-Αχ τελεια!
-Ναι αλλα δεν θα παμε αν δεν καθαριζουμε την τραπεζαρια για τις επομενες 3 μερες.Μου θυμησε κανοντας μια γκριματσα.
-Σωστα..Συμφωνησα κανοντας και εγω μια γκριματσα.
-Τουλαχιστον θα ημαστε ολοι μαζι!Ειπα μετα.
-Ναι οντως.Τελοσπαντων.Καληνυχτα Αλι.Μου ειπε και γυρισε απ την άλλη
-Καληνυχτα Μεγκ.Απαντησα και εκανα το ιδιο.Μολις βολευτηκα λιγο με πηρε κατευθειαν ο υπνος.
  Την επομενη μέρα ξυπνησα από το ξυπνητιρι.Η ρουτινα ηταν η ιδια με κάθε μέρα.Ετοιμαστηκαμε και πηγαμε σχολειο παρακολουθησαμε τα μαθηματα και τα σχετικα.Μολις χτυπησε και το τελευταιο κουδουνι η παρεουλα μας μαζευτηκε στην τραπεζαρια η οποια ηταν ένα χαλι.
-Ο υπεροχα.Σχολιασε ο Ντανιελ
-Θα μπορουσε να ηταν χειροτερα.Ειπε ο Τομας
-Σαν?Ρωτησε η Μεγκαν.Εκεινος ανασηκωσε τους ομους.
-Να μας βαλει να καθαρισουμε τις τουαλετες.Ειπε και εμεις αρχισαμε να γελαμε
-Εχει ένα δικιο…Ειπα εγω
-Οποτε….αρχιζουμε?Ρωτησε η Μεγκαν και μας κοιταξε.Ετσι θελωντας και μη στρωθηκαμε στην δουλεια.Εγω και η Μεγκαν αρχισαμε να σκουπιζουμε τριγυρω ενώ τα αγορια ειχαν αναλαβει να πεταξουν τυχον πεταμαενα φαγητα που ηταν κατω η χαρτια.
-Βαριεμαιιιι.Παραπονεθηκε η Μεγκαν
-Δεν εισαι η μονη.Της ειπα
-Μην παραπονιεσται.Μας ειπε ο Τομας.
-Εσυ θες να μας πεις ότι περνας καλα?Τον ειρωνευτηκε η Μεγκαν.
-Φυσικα!Λατρευω να μαζευω αυτά!Ανταπαντησε εκεινος και της εδειξε μερικες χαρτοπετσετες που ετοιμαζοταν να πεταξει.
-Ο σκαστε.Τους ειπε ο Ντανιελ.Εγω επνιξα ένα γελιο.
-Δεν φταιω εγω.Ειπε η Μεγκαν
-Μα συνεχεια παραπονιεσαι.Της ειπε ο Τομας.
-Δεν το κανω!
-Ναι καλα!
-Πω ρε παιδια αμαν!Τους διεκοψα
-Ναι!Καντε εκει περα καμια φαση και σκαστε!Τους ειπε ο Ντανιελ.Σε αυτό δεν κρατηθηκα και γελασα.Μετα από αυτό οι δυο τους το βουλωσαν και συνεχισαμε την δουλεια.Μεχρι που ξαφνικα χτυπησε το κινητο μου.Το εβγαλα από την τσεπη μου και κοιταξα την οθονη.Ηταν ο Μπραιαν.Φυσικα μπροστα τους δεν μπορουσα να το σηκωσω ετσι το εκλεισα και του εστειλα μυνημα.
Τι θες?Εγραψα.Η απαντηση του ηταν γρηγορη.
Εσενα.Ποτε μπορουμε να βρεθουμε?
Δεν μπορουμε.Δεν το συνεχιζω αυτό.Ηταν η δικη μου απαντηση.
Και οι 2 ξερουμε ότι λες ψεματα.Σε κανα 2 ωρο στο δασος?
Όχι!Δεν μπορω να βγω!Ειμαι τιμωρημενη.
Μας επεισες τωρα Αλι.
-Με ποιον στελνεις μυνηματα?Με ρωτησε η Μεγκαν
-Ε?Δεν στελνω μυνηματα.Απλα χαζευω…Απαντησα.Μου εδωσε ένα βλεμμα σαν να ελεγε ‘’ναι καλα τωρα’’ αλλα δεν ειπε τιποτα άλλο.
Οκ θα προσπαθησω για αποψε αλλα μονο για λιγο.Του εγραψα και η απαντηση που πηρα ηταν μια χαμογελαστη φατσουλα.
  Ετσι όταν τελιωσαμε και χωριστηκαμε αρχισα να ετοιμαζομαι για να συναντησω τον Μπραιαν και να του πω να τελιωνουμε με ολο αυτό.Δεν μπορουσα να το συνεχισω αυτό πισω από την πλατη του Ντανιελ ειδικα αν οι δυο τους ηταν…..οχι δεν υπηρχε περιπτωση να ηταν αδερφια μονο και μονο επειδη ειχαν ολοιδια ματια και επειδη ο αδερφος του Ντανιελ ειχε εξαφανιστει..
-Που θα πας?Με ρωτησε η Μεγκαν.Αναστεναξα και την κοιταξα.
-Μην θυμωσεις.Θα συναντηθω με τον Μπραιαν.Της ειπα
-Αλι…Μου ειπε
-Όχι.Απλα θα μιλησουμε και θα το τελιωσω ολο αυτό μεταξυ μας.Της ειπα αποφασιστικα
-Δηλαδη δεν προκειται να παιξει κατι μαζι του?
-Όχι!Της ειπα
-Παντως προσεχε μην σε δει κανεις παλι και χασεις εντελως τον χορο.Με προοιδοποιησε.
-Θα προσεχω.Απαντησα.Ετσι αφου την χαιρετησα βγηκα εξω και ξεκινησα για το δασος.
  Αφου σιγουρευτηκα ότι ημουν μονη μου ανεβηκα απ τα καγκελα οσο πιο γρηγορα μπορουσα και μπηκα στο δασος.Προχωρησα λιγο και όπως περιμενα τον βρηκα στο σημειο που συναντηθηκαμε την προηγουμενη φορα.Μολις με ειδε χαμογελασε και ηρθε προς το μερος.
-Γεια σου.Με χαιρετησε
-Γεια.Απαντησα
-Για πες…γιατι σε τιμωρησαν?Ρωτησε
-Μας επιασε η διευθηντρια όταν γυρναγαμε χθες το βραδυ.Ειπε ανασηκονοντας τους ομους.
-Α.Καταλαβα.Ειπε
-Λοιπον?Τι με ηθελες?Δεν μπορω να κατσω πολύ.
-Σου ειπα.Ηθελα να σε δω.Ειπε και ηρθε προς το μερος μου.
-Μπραιαν δεν μπορω να το συνεχισω αυτό.Του ειπα.
-Ποιο αυτό?
-Εμεις!Οι συναντησεις μας και….
-Τα φιλια και το ολο σκηνικο στην λιμνη?
-Ναι.
-Και γιατι να σταματησει?Ρωτησε
-Γιατι ειμαι με τον Ντανιελ!Ειπα.
-Μα νομιζα ότι δεν ειχες αγορι.Ειπε ενώ στο βλεμμα του υπηρχε μια αλλαγη που δεν μπορουσα να προσδιορισω ακριβως.
-Ναι προσφατα τα φτιαξαμε.Απαντησα
-Μαλιστα…Ειπε κοφτα
-Αλλα μπορουμε να ημαστε φιλοι.Ειπα εγω.Μου εριξε μια δυσπιστη ματια
-Φιλοι αληθεια?Ρωτησε ειρωνικα
-Ναι γιατι όχι?
-Γιατι μου αρεσεις και ειμαι σιγουρος ότι σου αρεσω και εγω.Μου ειπε.Ποσο αλαζονας παιζει να ηταν?
-Κανεις λαθος όμως.Ειπα εγω
-Δεν ελεγες αυτό όταν φιλιομασταν στην λιμνη και χθες στο κλαμπ.Μου ειπε
-Το λεω τωρα όμως.
-Και λες ψεματα.Μου ειπε.Οκ αυτό αρχισε να με εκνευριζει
-Δεν ειμαι ψευτρα.Του αντιγυρισα.Σαν απαντηση ανασηκωσε το φρυδι του
-Ξερειες κατι?Δεν ειχε νοημα να ερθω!Ειπα και γυρισα να φυγω αλλα με επιασε από το χερι.Αυτην την φορα τραβηχτηκα.
-Μην θυμωνεις.Μου ειπε
-Με λες ψευτρα και θες να μην θυμωνω!?Απαιτησα να μαθω
-Πανω κατω.
-Θεε μου εισαι απιστευτος!Ειπα κοιταζοντας προς τα πανω με απογνωση και γυρισα ξανα να φυγω.
-Δεν φταιω εγω που το αρνεισαι ολο αυτό,εμας!φωναξε
-Δεν αρνουμαι τιποτα γιατι δεν υπαρχει τιποτα!Ειπα εκνευρισμενη.Γιατι στο καλο ειχα ερθει?
-Τοτε τι κανεις εδώ?Ρωτησε διαβαζοντας τις σκεψεις μου.
-Τελιωνω ολο αυτό.Μεινε μακρια μου.Του ειπα
-Αλλιως?Ρωτησε διασκεδαζοντας το
-Θα πω σε ολους ποιος είναι ο λυκανθρωπος!Του πεταξα νευριασμενη.Το βλεμμα του σκοτεινιασε και με αγροιοκοιταξε.Οκ ισως το ειχα παρακανει.Σιγουρα το ειχα παρακανει το εβλεπα στα ματια του.
-Και εγω που νομιζα ότι ησουν διαφορετικη.Λαθος μου.Ειπε και γυρνωντας μου την πλατη εφυγε.