KARMAŞIK

Şaşırtan Telefon

Okula gitmek için uyandığımda hava bana sıcak bir gülümseme gönderiyordu. Bugün güneşli olmasına sevinmiştim. İçim açılmıştı resmen.

Hemen telefonumdan hava durumunu kontrol ettim yirmi derece gösteriyordu. Bilirsiniz sonbahar hep böyledir. Bir sıcak bir soğuk. Ah sonbahar, işte senin bu dengesizliğini seviyorum! Tıpkı ben.

Pencereden dışarıdaki insanlara da baktım ne giyinmişler diye. Havanın sıcak olduğundan emin olmalıydım. Bunu hep yapardım. 

Daha sonra aklıma dün aldığım yeni kıyafetlerim geldi ve içim mutlulukla ısındı. Herkese aynı şey olmuyor mu? Yeni bir şeyler almış olmanın heyecanı.. Bana hep olur. Bence size de oluyor.

Hemen dolabımı açtım. Kiremit rengi gömleğimi aldım altına da hafif yırtık bir kot şort seçtim. Bunların üstüne de yine dün aldığım boyfriend tarzı kot ceketimle kombinimi tamamladım. Saçlarımı tepeden dağınık şekilde topladım. Bu modeli kendime yakıştırıyordum. Hani şu evde rastgele yaptığınız saç toplama şekli dışarı çıkınca hiçbir zaman olmazdı ya işte bende oluyordu. Ben tutturuyordum. Sanırım şanslıyım.

Yine çok hafif şeftali tonlarında makyajımı yaptım ve bir de siyah yuvarlak camları olan gözlüğümü taktım. Aynanın karşısına geçip kendimi inceledim. Kendime iltifat etmek istemem doğrusu ama bilirsiniz işte muhteşem görünüyordum. Kıyafet seçimlerimden dolayı kendimi tebrik ettikten sonra çantamı alıp, annemi öpüp evden çıktım.

Fakültenin önüne geldiğimde şöyle bir etrafa göz gezdirdim. Bizim sınıftan insanları gördüm. Dikkatli bir şekilde beni süzdükleri gözümden kaçmadı. Şuan ki halim çoğu kişinin yaptığı basit bir kombinden ibaret olabilirdi belki ama bende ilk kez böyle bir şey gördükleri kesindi. O yüzden beni tanıyanların bakışlarının hedefi olmuştum.

Bir dakika? Şuradaki de Cem miydi yoksa? O da mı bana bakıyordu? Daha çok bakarsın tatlım dedim içimden. Gözlüğümden dolayı ona baktığımı anladığını zannetmiyorum. Çünkü hani kafanı çevirmezsin ama gözlerinle bakarsın ya işte öyle yapıyordum. Bunu gözlüğün korumasına sığınarak yapıyordum elbette yoksa tam bir aptal gibi görüneceğimden eminim. Bu saçma düşüncelerle yüzümde hafif bir tebessüm oluştu ve kendimden emin adımlarla direk karşıya bakarak fakülteden içeriye girmek için yürümeye başladım.

Sınıfa girdiğimde çoğu kişinin henüz gelmemiş olduğunu gördüm. Muhtemelen sınıfın yarısı kantinde yarısını da biliyorsunuz fakültenin önünde görmüştüm zaten.

Geçip sırama oturduğum sırada Selin bir heyecanla sınıftan içeri girdi. Koşarak yanıma geldi, çantasını masanın üstüne bırakarak oturdu.

"Neler oluyor Selin? Ne bu heyecan?"dedim hayretle.

"Sana bomba bir haberim var."

"Neymiş o? Hemen söyle çok merak ettim."dedim heyecanla.

"Alp ve grubunu senin hakkında konuşurken duydum."dedi gözlerini açarak. Alp de bizim sınıftan bir çocuktu. Belli bir arkadaş grubu vardı ve çoğunlukla onlarla takılırdı.

"Ciddi misin? Ne diyorlardı ki?"dedim merakla.

"Kızım Alp senden hoşlanıyormuş."

"Ne?"dedim inanamayan gözlerle arkadaşıma bakarken.

Aslında şaşırtıcı olan şey birinin benden hoşlanması değildi elbette. Asıl şaşırdığım Alp'in benden hoşlanıyor oluşuydu. Çünkü şimdiye kadar bunu belli edecek en ufak bir harekette bulunmamıştı. Varlığımdan haberdar mıydı onu bile bilmiyordum. Ama bugün benden hoşlandığını öğreniyordum. İşte bu gerçekten garipti.