The Wolf Girl

*/* achtentwintig */*

A/N ja dames en heren. Ik ben gewoon geslaagd voor de havo! En dat verdient natuurlijk een extra hoofdstukje vandaag. Eindelijk ben ik klaar met mijn middelbare school! Op naar net tussenjaar en daarna de pabo. 😝 xxx Mairin

--------------------------------------------

Ik probeer uit zijn greep te komen. 'Wie ben je' vraag ik, 'wat wil je van me?'

'Ik ben een rogue' zegt hij, 'en ik moet je naar mijn baas brengen. Eigenlijk was het plan om de roedel aan te vallen maar opeens ren je hier. Buiten de grenzen van de veilige zone.'

Nu probeer ik nog harder uit zijn grip te komen. 'Stop' zegt hij.

Ik stop niet en blijf proberen. Ik moet hier echt weg! Hij omklemt opeens mijn keel met zijn hand. Ik blijf direct stilstaan. 'Braaf meisje' zegt hij, 'ik laat je straks langzaam los en jij gaat in je wolf shiften. Jij rent achter me aan naar mijn baas. Als je wegrent dan verwond ik je zodat je wel achter me aan moet. Ben ik duidelijk?'

Ik knik alleen maar. Hij laat zijn hand van mijn keel glijden. 'Shift' zegt hij.

'Kan ik niet' zeg ik zacht.

'Hoezo niet?'

'Ik ben een halfwolf.'

'Dan shift ik en ga jij op mijn rug. Duidelijk?'

Ik knik weer. Hij laat nu ook mijn handen los. Zodra die los zijn begin ik keihard naar de grens te rennen. De man gromt en volgt me. Hij takelt me op de grond en gromt naar me. Ik hoor nog meer gegrom en de wolf wordt weggeduwd door een grote zwarte wolf. Een andere wolf trekt me omhoog.

Hij pakt me beet bij mijn kraag en begint te rennen naar het dorp. Als we daar aankomen staat Wolff ons op te wachten. Hij pakt me beet en draagt me naar binnen. 'Waarom rende je weg' vraagt hij als we in zijn werkkamer zijn.

'Ik zag dat je iemand doodde.'

Hij zet me neer op het bureau en gaat voor me zitten. 'Wanneer zag je dat?'

'Ik volgde je naar het roedelhuis. En ik zag daar dat je een rogue doodde! Terwijl hij niets had gedaan!'

'Hij volgt iemand die jou dood wil hebben!'

'Dat betekent niet dat je hem mocht doden!'

'Dus ren je maar weg? Als de andere rogues je te pakken hadden gekregen dan hadden ze je gedood.'

'Ik was niet van plan om buiten de grenzen te gaan!'

'Maar dat ben je wel gegaan, daardoor ben je ontdekt door een rogue.'

'En dus?'

'Je had dood kunnen zijn! Ik had je kwijt kunnen raken!'

'En dus?'

'En dus was je in gevaar!'

Ik wil van het bureau afspringen maar hij staat op waardoor ik niet weg kan. 'Jij gaat nergens heen totdat wij goed hebben gepraat.'

'Jij vermoorde een onschuldig iemand!'

'Hij was niet onschuldig. Hij heeft meerdere roedelleden aangevallen en veel verwond. Ook Gido, de man die in de ziekenzaal lag. Weet je nog?'

'Waarom heb je hem niet gewoon opgesloten?'

'Dat heeft geen zin. Als we ooit aangevallen zouden worden en hij zou kunnen ontsnappen dan kon hij weer roedelleden aan gaan vallen. En misschien wel doden. Hoe minder rogues, hoe veiliger de roedel is.'

Ik sla mijn ogen neer. Hij zucht diep. 'Ik weet dat het niet goed is om mensen of wolven te doden. Maar ik kan niet anders. Ik haat het om wolven zomaar te doden. Dus ik ga ook altijd na wat ze hebben gedaan. En als het iets ernstigs is dan pas dood ik ze. Of laat ik ze doden.'

'Hoeveel heb je er gedood?'

'Niet veel, daar heb ik twee mannen voor die dat doen. Maar die zijn beide ziek.'

Ik kijk hem aan. 'Wat gaat er met die ander gebeuren?'

'Ik ga eerst na wat hij heeft gedaan. Maar hij heeft jou bijna ontvoerd dus hij word gedood.'

'Maar dat was buiten de roedelgrens.'

'Dat weet ik, maar alsnog. Je hebt zijn handafdruk op je keel staan.'

Ik knik langzaam. 'Goed, wij gaan vanavond nog even praten. Ik laat je nu gaan naar je grootouders. Maar wil je alsjeblieft niets zeggen over wat er net is gebeurd.'

Ik knik weer. 'Goed, ga maar. Vanavond praten we weer verder.'