The Wolf Girl

*/* drieëndertig */*

'Wie ben je?! Wat doe je hier?! Laat ons gewoon gaan!'

'Nee kleine Luna. Jij bent nu van mij.'

'Waarom wil je mij?'

'Je bent bijzonder. Je bent de Luna van deze roedel en de mate van Wolff. Daarbij wil ik weer Alpha worden van een roedel en daar heb ik een Luna voor nodig. Jij dus! We hebben ook veel gemeen.'

'Ik dood of verwond geen onschuldigen!

'Deze roedel liefje zijn geen onschuldigen. Ze vermoorden mijn ouders en de rest van de roedel!'

'Waarom deden ze dat?'

'We vielen een huis aan waarvan we dachten er rogues woonden. Bleek dat daar de oude Bèta woonde.'

Mijn hart slaat een slag over. Hij hoorde bij de roedel die mijn ouders heeft vermoord!

Ik hoor iets grommen en word geslagen door de rogue. Dan pas merk ik dat ik degene was die gromde!

'Stout! Slaafjes horen niet te grommen naar hun baas.'

'Je bent mijn baas niet. Laat me gaan moordenaar!'

Hij grijpt mijn keel vast en knijpt erin zodat ik geen lucht meer krijg. 'Luister meisje, ik heb niemand vermoord. Ik ben het slachtoffer hier!'

Ik knik gehaast. Misschien laat hij me dan los. Maar helaas, hij begint alleen maar harder te knijpen. Ik pak zijn arm beet en zet mijn nagels erin. Dan pas laat hij me los. Ik val naar adem happend en hoestend tegelijk op de grond.

Hij grinnikt en staat op. Hij tilt me op en draagt me naar de keuken. Daar maakt hij een glas water voor me klaar en geeft die aan me.Ik drink het gulzig leeg. 'Braaf meisje' zegt hij terwijl hij over mijn hoofd aait.

Ik kijk hem kwaad aan. Hij grinnikt. 'Dus wat nu' vraag ik.

'Nu ga je me rondleiden' zegt hij, 'dit word mijn nieuwe huis en jij gaat me vertellen hoe het hier werkt.'

'Nee' zeg ik boos.

Hij slaat me hard tegen mijn wang.

'Gehoorzaam aan mij' gromt hij, 'anders gebeuren er vervelende dingen met je familie en je mate.'

Ik schud snel mijn hoofd. 'Doe ze niets' smeek ik hem, 'alsjeblieft.'

'Dan ga je aan me gehoorzamen.'

Ik knik heftig met mijn hoofd. 'Lopen dan' zegt hij.

Ik sta op en laat hem het hele huis zien. Als we in mijn slaapkamer komen gooit hij me opeens op het bed. 'Wat ga je doen' vraag ik bang.

Hij grijnst en buigt over me heen. Ik probeer hem weg te trappen. Helaas haalt mijn poging niets uit. Dus na een tijdje geef ik maar op.

'Heb je eindelijk opgegeven honey' vraagt hij terwijl hij zijn hoofd een beetje schuin houdt.

Ik wend mijn gezicht af. Hij grinnikt en pakt mijn handen beet en houd die tegen het bed aangedrukt. 'Laat me gaan stomme rogue!'

Hij gromt en slaat me hard in mijn gezicht. 'Spreek me aan met respect voortaan.'

'Ik wil je naam weten!'

'Die krijg je niet te weten. Je spreekt me voortaan aan met meneer.'

Ik schud heftig met mijn hoofd. Hij omklemt mijn keel weer zodat ik geen adem krijg. Ik begin weer te trappen. 'Je spreekt me aan met meneer! Duidelijk?!'

Ik schud mijn hoofd weer. Hij knijpt nog harder en het word steeds moeilijker om te concentreren. 'Laatste kans' sist hij naar me.

Ik begin hefig met mijn hoofd te knikken. Eindelijk laat hij me los. Ik hap hijgend naar adem.

'Hoe spreek je me aan?'

'Meneer' hijg ik.

'Braaf meisje.'

Hij laat me nog even uit hijgen terwijl hij de kamer rondloopt. Ik ga rechtop zitten als ik weer normaal kan ademen. 'Wat wil je van me?'

'Je gaat het huishouden doen voor me.'

'Alleen het huishouden?'

'Nee, je wordt ook mijn Luna. Dus over een tijdje draag je ook mijn pup.'

'Ten eerste, echt niet! Ten tweede,  bedoel je niet kind in plaats van pup?'

'Nee ik bedoel pup. Wij wolven gebruiken dat woord. Wist je dat niet?

'Nee, ik ben niet opgevoed als wolf. Ik ben opgegroeid bij mensen.'

'Waarom?'

'Omdat jouw roedel mijn ouders heeft vermoord!'

'Dat was een vergissinkje kleine Luna.'

'Een grote vergissing!'

'Luister liefje-'

'Ik ben je liefje niet!'

Hij slaat me weer hard tegen mijn wang aan. 'Onderbreek me niet!'

Ik snuif kwaad maar houd mijn mond maar. 'Wij dachten dat daar rogues woonden. Jouw ouders hadden ruzie met de Alpha en ze gingen naar de normale winkel in plaats van naar het winkeltje in het dorp.'

'Dus dan zijn het maar rogues?!'

'Laten we hierover ophouden. Laten we geen oude koeien uit de sloot halen liefje.'

Ik wend mijn gezicht af. Voor nu houd ik mijn mond, maar ik zal wraak nemen op hem!