ဒီေန႔တေန႔လံုး ဆယ္ဟြန္းဟာ သူ႔ကိုယ္သူအရမ္း
အလုပ္မ်ားေနသလား ထင္မွတ္မိေပမဲ့ အေဆာင္ေန
ေက်ာင္းသားေတြက သူ႔ထပ္ပိုမ်ားေနၾကသလိုပင္။
မင္ေဆာ့တေယာက္ကေတာ့ ေျဗာင္ဘတ္ဟြၽန္းတို႔
အအခန္းသြားလည္ေနတာမို႔ သူ တေယာက္ထဲ
အခန္းထဲ ပ်င္းတိပ်င္းတြဲ ။ နံပါတ္တစ္ ေက်ာင္းသား
ဆိုသလို အိုဆယ္ဟြန္းဟာ စာၾကည့္စားပံဲြမွာထိုင္မိရင္
အေတာ္ၾကာသည့္အထိ စာအုပ္ပံုထဲေခါင္းစိုက္ေန
တတ္ေလသည္ ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာစာၾကည့္ၿပီးတာ
နဲ႔ ေခါင္းျပန္ေမာ့လာကာ ခါးကိုဆန္႔လိုက္ကာ လက္
ေခ်ာင္းေတြကို အေညာင္းအညာေျပသြားေအာင္ခ်ိဳး
လိုက္ရင္ တဖက္အခန္းကထြက္လာတဲ့ မင္ေဆာ့ရဲ႕
ရယ္သံက်ယ္က်ယ္ကို နားစိုက္ေထာင္လိုက္ရင္
လိုက္ရယ္မိလိုက္ေသးသည္ ။ ဝယ္စရာတခ်ိဳ႕႐ွိေနတာ
ကို သတိရသြားၿပီး ဆိုင္ကယ္ေသာ့ ေကာက္ဆြဲၿပီး
အခန္းထဲကထြက္လာလိုက္တယ္ ။
ဘတ္ဟြၽန္းတို္ ့အခန္းေ႐ွ႕ေရာက္တာနဲ႔ တံခါးကိုႏွစ္ခ်က္
ေလာက္ ဆင့္ေခါက္လိုက္ရင္း အသိေပးလိုက္တယ္။
" အျပင္သြားဦးမယ္ "
" အင္းအင္း" ဆိုတဲ့ မင္ေဆာ့ရဲ႕ျပန္ေျဖသံ။ ၿပီးေနာက္
ရယ္သံက က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ထပ္ထြက္လာျပန္
သည္ ။ ပတ္ဂ်င္ဝူးပါေရာက္ေနပံုရသည္ ။ ရယ္သံေတြ
က ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆူဆူညံညံအူလိႈက္သည္းလိႈက္၊
ေျဗာင္ဘတ္ဟြၽန္းေတာ့ ဘာေတြလုပ္ျပေနျပန္တာလဲ။
ဆယ္ဟြန္း အေဆာင္ေအာက္ေရာက္တာနဲ႔ တေယာက္
ၿပီးတေယာက္ ေက်ာင္းသားေတြက တက္လိုက္၊ဆင္း
လိုက္နဲ႔႐ႈပ္ယွက္ခတ္ေနၾကျပန္တယ္ ။ ည အခ်ိန္ကား
၈နာရီပင္ထိုးေတာ့မည္ ။ ဒီေန႔ညအျပင္ထြက္ရမည္ကို
ဆယ္ဟြန္း စိတ္ညစ္သြားေတာ့သည္ ။ Halloween ! လမ္းမေပၚမွာ႐ႈပ္ေနၾကေတာ့မွာပဲ
အေဆာင္က ေကာင္ေတြ အျပင္ထြက္ၾကဖို႔ျပင္ဆင္ေန.တာေၾကာင့္ ျပာယာခတ္ေနၾကတာပဲျဖစ္ရမယ္။
YOU ARE READING
I Am Yours
FanfictionDon't wait until it's too late to tell someone how much you youe, how much you care.
