Sweetest Downfall

Chapter 37 When In Baguio 2

Chapter 37 When In Baguio 2

-----

Spin the bottle...

Now, kasali na ang fab 5, and wala nang mabibigat na consequences unlike nung naginuman dati sa rooftop, ngayon kasi free kang pumili kung truth ka ba or dare, walang limit, except dun pag unang natapat sayo, na automatic truth agad, then yong consequence mo pag hindi mo nagawa ang dare or pag di mo nasagutan ang question sayo or paghindi convinced ang nagbigay ng question or dare sayo, one glass of JD na straight lagok mong iinumin.

Halos lahat kami ngayon dito ay nakasalang na sa Truth at Dare, at mejo lasing na rin, bukod kasi sa JD na consequence, nagdala rin kami ng mga beer in can na inumin. Kaya halos lahat samin, mga walang hiya na kung gawin ang dare, mga mejo lasing na eh. Ako nga eh, nahihilo na talaga.

"Now Aeriel, mag jumping rope ka na kinakanta ang Ateneo Hymn." dare ni Fille kay Aeriel, kay Ayel kasi natapat yon.

"Oh, sure sure." sabi naman ni Aeriel saka tumayo at nag jumping rope habang kumakanta ng ateneo hymn. At dahil basag n basag boses ni Ayel, nagtawanan kami, and nung patapos na siya naout balance siya bigla buti nalang at andun si Den, by the. hindi na kami magkatabi ni Den that time. Lumipat na siya sa tabi ni Bea, nagkukulitan kasi sila. Saka panay din ang inom niya. Kanina ko pa nga siyang sinesenyasan na tama na eh kaso sabi niya ok lang kaya pa naman daw niya.

"Ly, inom pa o." si Gretch sabay abot sakin ng can.

agad akong umiling. "No, Gretch, ok na ko rito."

"Ha? Eh isa palang ata yong sayo eh... look ang iba o, nakatatlong tumba na. Mga lasengga talaga."

Tumawa ako. "Ok na ako sa isa Gretch... and hindi naman talaga ako drinker eh."

Ngumiti ito. "Sure ka?"

Tumango ako.

And nagpatuloy yong spin the bottle namin, and mas dumami ang natumbang cans ng mga teammates ko, ako, isang can pa rin... tagal kong maubos. whew... kahit kelan talaga... di ko makaya...hahahahaha... well, yeah, umiinom nga naman ako, pero di ganu kalakas, lagi ko kasing sinisigurado na anjan pa rin ako sa katinuan ko, hahay yon kasi kagi bilin ng mga kuya ko pag umiinom kami, wag daw padalos dalos tas kelangang siguruhin ang seguridad. sina kuya rin naman kasi ang unang mga nakasama ko umiinom nun eh. :)) So ngayon, the main reason why isang bottle pa rin is, gusto ko na wag akong mawala sa sarili this night, for myself and also sa mga teammates ko, sino nalang ang aasikaso sa mga to kung pati ako dead bat na rin dahil sa alak diba? :))

Nang maubos ko na ang alak ko ay tumayo muna ako.

"Ly, where are you going?" tanong ni Ate Dzi,

"Dun lang Ate,"

"Hilo ka na Ly? Isang bote pa nga lang eh." sabi ni Ate A na nakahiga na sa lap ni Ate Dzi.

"Ah,. no, kukuha lang ako ng magandang signal... I need to call my parents kasi... nakalimutan ko na tawagan sila kanina para sabihing nsa Baguio na ako." pero syempre lie lang yon, kanina ko pa kasi natawagan sina Tatay, at magpapahangin lang talaga ako para mawala yong konting hilo ko saka maiwasan na rin sina Gretch at Marge na kanina pa inaabot sakin yong another can of beer.

"Aw, sige sige.. ingat ka ha."

Tumango ako saka naglakad lakad na.

O, parang alam ko talaga kung saan ako pupunta nuh? well, yes, diba 2nd time ko na rito sa Baguio, yong una is yong after ng UAAP Season 73? And dito rin kami nun nag camp... so ang pupuntahan ko is yong pinuntahan ko rin noon nung nahilo rin ako nun.