Als we het eten op hebben maken we de opdrachten af en bespreken we de toets voor morgen. Dan licht mijn telefoon op en zie ik dat ik een berichtje van Abby heb ontvangen.
Abby [19:00] : Waar blijf je? Hebben ze je opgesloten in de bieb of zo? 😂❤️
Ik schrik als ik zie dat het al 19:00 uur is. 'Ehm, ik moet nu wel echt gaan, het is al laat.'
'Ja is goed Es, oh wacht ik heb nog iets voor je.' Zegt Ethan en hij rent de badkamer in. Wat zal het zijn? Als hij terug komt zie ik dat hij een fles met een gouden strik vast heeft. 'Hier, omdat je door mij je shampoo fles kapot hebt laten vallen.' Zegt hij blij en hij reikt me de fles met shampoo aan. 'Awh, super lief van je, dat had je echt niet hoeven doen gek!' Ik vind het zo lief dat ik hem gelijk omhels. Ik schrik van mijn reactie en wil me terugtrekken, maar Ethan houd me stevig vast. Wat ruikt hij toch heerlijk. Ik zou zo uren kunnen blijven staan in zijn armen verwikkeld.
Als de omhelzing tot mijn teleurstelling word verbroken wil ik naar mijn tas toe lopen, maar Ethan pakt mijn arm en trekt me terug tegen hem aan. Onze lippen zijn maar een paar centimeter van elkaar verwijderd en ik voel dat ik opgewonden raak. Ik knijp mijn benen zachtjes tegen elkaar aan, hopend dat hij het niet merkt. 'Graag gedaan Esmee.' Fluistert Ethan in mijn oor en ik huiver. Dan loopt hij van me weg richting de deur en ik mis gelijk zijn warme adem op mijn huid. Hij draait de deur van het slot en ik loop knie knikkend naar mijn tas. Ik pak mijn boeken, collegeblok en nieuwe shampoo fles in en loop ook naar de deur. 'Bedankt voor de bijles.' Zeg Ethan dan ineens heel neutraal alsof er niks gebeurt is net. Misschien voelde het voor hem ook wel als normaal, maar voor mij ieder geval niet. 'Geen dank, die toets ga je morgen zeker weten halen.'
'En dat komt allemaal door jou goede bijles, juffrouw.' Zegt Ethan lachend. Hij legt zijn hand op mijn onderrug net boven mijn billen, doet de deur open en duwt me zachtjes de gang op. Ik zwaai snel nog even naar hem en dan gooit hij de deur dicht. Als ik het studentenhuis uitloop kom ik onderweg buiten Jorik tegen. Ik voel dat ik rood word en ik probeer hem niet aan te kijken, hopend dat hij mij niet ziet. Maar ik zie uit mijn ooghoek dat hij me wel opmerkt en ik kijk hem dan toch maar aan, om beleefd te zijn. 'Hoi.' Zegt Jorik ineens en ik schrik ervan. 'H-hoi.' Zeg ik stamelend. Hij lacht zijn tanden bloot en ik wend mijn blik af. Dan loop ik snel door naar de metro, met gemixte gevoelens van wat er vandaag allemaal is gebeurt in dat studentenhuis, met mijn onderrug nog tintelend van zijn aanraking.
JE LEEST
Not allowed -VOLTOOID-
Novela Juvenil(LET OP! Seksuele content + groftaalgebruik + drugs gebruik, wees gewaarschuwd) 16+ Als Esmee onderweg is naar het nieuwe studentenhuis waar ze tijdens haar studie aan de Cambridge University zal verblijven, komt ze in de metro toevallig in gesprek...
