Chapter 41. "It's alright, I'm fine"

981 73 1
                                        

Chapter 41

Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.

Chapter 41. "It's alright, I'm fine"

After we ate our lunch, we are now heading to the venue of the Kite Competition. Habang nasa biyahe kami, ay tahimik lang kaming pareho, actually simula pa kanina sa may coffee shop ay tahimik lang kaming pareho. Hindi ko alam kung bakit pero nasasaktan akong ganito kaming dalawa ni Gavril. From what he said earlier, I feel like he is too far away from me, and it is hurting me.

But behind those words he said earlier to me, I know that I should be the one to blame. His face while shedding tears when he left that night flash in my mind. I know that I hurt him, I know that he was hurt because I kept on pushing him away every time that I have seen the vision of his death. How many times did I ask him to leave me? To stay away from me? Now, I know how he feels every time I say those words to him. And it is not a good feeling. It feels like anytime my chest will burst out, and my tears will pour like a heavy rain.

I glanced at him when I heard him coughed. Nakatingin lang siya sa kalsada habang nagmamaneho. Maya-maya pa ay bigla ulit siyang ubo at suminghot. Nag-aalala na ako sa kanya. Based on his pale face and lips, I know that he has a fever.

Marahan kong tiningnan ang kamay kong nasa aking hita. Gusto kong idampi sa noo niya ang aking palad para sana malaman kung sobrang mainit na ba siya. Pero natatakot ako at nahihiya dahil baka hindi niya lang din ako payagan.

Mabilis akong napatingin sa kanya nang bigla siyang umubo ng malakas. Sa taranta ko ay mabilis ko ring nailapat ang palad ko sa noo niya na kinabigla niya maging ako. Ramdam ko ang sobrang init ng kanyang noo, sign na mayroon nga siyang lagnat. Nanatili akong nakatingin sa kanya nang bigla siyang ngumisi at mahinang tumawa.

"Sorry, but I am fine. You can remove your hand on my forehead, you're blocking my sight on the road, baka maaksidente tayo." Mahinahon niyang sabi pero pakiramdam ko ay para akong pinapagalitan.

Dahan-dahan kong inalis ang palad ko sa kanyang noo. "Pasensya na..." mahinang sabi ko.

"Don't worry, I'm fine. I'll just take a meds when we got there." aniya at hindi na ako kumibo pa. Pero napatingin ako ulit sa kanya nang magsalita siya.

"About the fourth note, do you think, Charmaine Castro will be saved?" tanong niya na napaisip din ako.

Sandali akong natahimik at inalala ang naging pag-uusap namin nila Hanna, Charm, at Gavril kanina.

Charmaine Castro

May 9, 2019

10:13 PM

Gunshot

"In my vision, someone will shoot her to death. A man wearing a hoodie, I didn't saw his face. Charmaine was standing there look like she is waiting for someone. Then, the man with a gun came and shoot her." I explained to them based on what I saw in the vision of Charmaine Castro's death.

DysfunctionalTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon