ကိုယ့္ေမတၱာျဖင့္ ေအးခ်မ္းေစ(ကိုယ့်မေတ္တာဖြင့် အေးချမ်းစေ)

7(Z & U)

Zawgyi

ယိုင္နဲ႔နဲ႔တဲေလးကို လွမ္းျမင္ေတာ့ ေဒၚျမေကခိုင္ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြ ရပ္တန္႔သြားရသည္။ဒီျခံက ေမာင္ဇြဲျခံေပါ့။စည္း႐ိုးေတြ က်ိဳးတို႔က်ဲတဲျဖစ္ေနၿပီး တဲဆိုသည္ကလည္း အမိုးအကာ႐ွိရံု။ေမာင္ဇြဲတို႔ အေျခအေနက ထင္ထားသည္ထက္ ပိုမိုဆိုးရြားေနေလသည္။

ျမေကခိုင္တို႔ ေက်ာင္းက ရင္ခြင္ပိုက္စနစ္မို႔ ေမာင္ဇြဲ သူငယ္တန္းမွစလို႔ ယခု စတုတၱတန္းေရာက္သည္အထိ သူတာဝန္ယူျပီးသင္ခဲ့ရသည္။သတိထားမိသေလာက္ ေမာင္ဇြဲက အေတာ္ပင္အေနေအးၿပီး စကားနည္းသည့္ကေလး။ေက်ာင္းတက္မမွန္ေပမယ့္ ေက်ာင္းစာအုပ္ထဲ စာကြက္လပ္ဘယ္ေတာ့မွမ႐ွိခဲ့သူ။

အိမ္ကဆင္းရဲတယ္ဆိုတာသိရျပန္ေတာ့ ပညာေလးေသခ်ာတတ္ရင္ သူ႔ဘဝေလးေကာင္းေကာင္းေနရမယ္ဆိုတဲ့အေတြးေၾကာင့္ ေက်ာင္းပညာေရးအေပၚ သူဖိအားေပးခဲ့မိ၏။ဒါတင္မကေသး အတန္းေဖာ္ေတြရဲ႕စကားကို ယံုၿပီး ျပစ္ဒဏ္မ်ားစြာလည္း ေပးခဲ့မိေသးသည္ မဟုတ္လား။

ပညာတတ္ေစခ်င္လြန္းအားႀကီးေပမယ့္လည္း ေမာင္ဇြဲရဲ႕ေနာက္ခံကို ေလ့လာဖို႔ေတာ့ သူအမွန္တကယ္ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့မိသည္၊ထိုအက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ယခုေတာ့ျပသနာအႀကီးႀကီးတက္ရေလၿပီ။တစ္ဖက္ကေလး၏ အလြန္လည္း႐ွိတာမို႔ သူကပင္ တာဝန္ယူေျဖ႐ွင္းေပးလိုက္ေပမယ့္ ထိုေန႔မွစလို႔ ေမာင္ဇြဲ ေက်ာင္းလာတာမေတြ႔ရေတာ့ေပ။

မီးတြင္းထဲမွာ လင္သားက ႏွိပ္စက္လို႔ စိတ္မမွန္ေတာ့သည့္အေမႏွင့္အတူေနရေသာ ေမာင္ဇြဲ။ကိုယ္က်င့္တရားမေကာင္းေသာ အေဖေၾကာင့္ သားသတ္ရံုမွာ ပိုက္ဆံနဲ႔အလဲခံခဲ့ရသည့္ ေမာင္ဇြဲ။

စကားမ်ားစြာကို ဆက္စပ္ေတြးေတာၿပီးေတာ့ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရေပမယ့္ သူတို႔သားအမိအေပၚ အေကာင္းေျပာသူကေတာ႔ ခပ္႐ွား႐ွားပင္။မ႐ွိခိုးႏိုး,မလွစုန္းႏိုးဆိုတဲ့စကားက တကယ္အမွန္ပါလား။ဆရာမက နယ္ခံမွမဟုတ္တာ။ဘာသိမွာလဲဆိုတဲ့စကားႏွင့္အတူ ေမာင္ဇြဲတို႔သားအမိ၏ ဘဝျဖစ္စဥ္ကို ပိုပိုသာသာေလးခ်ိဳးဖဲ့ေျပာတတ္ၾကသူတို႔ေၾကာင့္ ပစ္ထားမိသည့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မခ်ိတင္ကဲအေတာ္ပင္ ျဖစ္ရေလသည္။