ကိုယ့္ေမတၱာျဖင့္ ေအးခ်မ္းေစ(ကိုယ့်မေတ္တာဖြင့် အေးချမ်းစေ)

45(Z & U)

Zawgyi

"မင္း ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ထား။ခုကိစၥက သားရဲ႕ေသေရးရွင္ေရးေနာ္။''

အိမ္ေပါက္ဝမွာေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္လုပ္ေနသည့္ထားထားေမသည္ ဂုဏ္သေရရွိကေတာ္တစ္ေယာက္၏ အသြင္အျပင္ႏွင့္လားလားမွမဆိုင္။၆၀ေက်ာ္အ႐ြယ္ဆိုတာ ငယ္စဥ္ကရွိခဲ့တဲ့ စိတ္ေတြဖယ္ၿပီးေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနသင့္တဲ့အ႐ြယ္ဆိုေပမဲ့ ထားထားေမကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိအတၱမ်ားစြာကို ထမ္းပိုးေကာင္းဆဲ။

"ဘယ္နည္းနဲ႕မွ ဒီေကာင္ေလးကို အိမ္ေပၚအတက္မခံနိုင္ဘူး''

"ေနစမ္းပါဦး။ဇြဲမြန္သာကို အိမ္ေပၚအတက္မခံဘူးေျပာရေအာင္ ဟိုကမင္းကိုဘာေတြမ်ားနစ္နာေအာင္လုပ္ထားလို႔လဲ''

တကယ္ကိုနားမလည္နိုင္သည့္ကိစၥပါ။အိမ္လာလည္စဥ္ကေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆက္ဆံခဲ့ပါရက္ႏွင့္ ခုမြ ခါးခါးသီးသီးကိုျဖစ္ေနျခင္းက ထူးဆန္းလြန္း၏။

"ဒီမြာ အဲ့ေကာင္က က်ဳပ္သားကို လိုက္ကပ္ေနတာ၊က်ဳပ္သားကခ်မ္းသာမွန္းသိလို႔ စာမတတ္ေပမတတ္ေတာႀကိဳအုံၾကားကေကာင္က မတန္မရာမွန္းေနတာ။ဘယ္ႏွယ့္ေတာ္ မိမရွိဘမရွိေကာင္ကမ်ား ရာရာစစ''

"ေတာ္စမ္း ထားေမ။မင္းဒီသတင္းကို ဘယ္ကၾကားလဲမသိေပမယ့္ လူတစ္ဖက္သားကိုအသားလြတ္မေစာ္ကားနဲ႕ကြ။''

အိမ္ေထာင္သက္၃၀ေက်ာ္အတြင္း ဒီတစ္ႀကိမ္သည္ ထားေမကို ပထမဆုံးအႀကိမ္ေအာ္ဟစ္ဖူးျခင္းသာ။ဦးတင္ေမာင္ ေအာ္တာခံလိုက္ရေတာ့ ေဒါသေတြပိုၿပီးထြက္ေပၚလာပုံရွိသည္။

"ေစာ္ကားတယ္ေျပာရေအာင္ အဲ့ေကာင္က ဘာအဆင့္အတန္းရွိလို႔လဲ။ေသာက္စုတ္ေသာက္ပ်က္ဘဝကလာတဲ့ေကာင္ကိုမ်ား''

"ေတာ္ၿပီထားေမ...ေတာ္ၿပီ..မင္းစကားေတြရပ္လိုက္ေတာ့။ငါကေတာ့ သားအတြက္ပဲ ဦးစားေပးနိုင္မွာမို႔ မင္း ဇြဲမြန္သာကိုမျမင္နိုင္ရင္ မင္းသြားခ်င္တဲ့ေနရာသြားေန။ဒါပဲ''

"ကိုတင္ေမာင္..''

ေအာ္..ေအာ္။ေသေအာင္သာေအာ္ေန။ခ်စ္လြန္းလို႔ မိဘေတြတားတဲ့ၾကားက လက္ထပ္ခဲ့ေပမယ့္ သားနဲ႕ယွဥ္လာရင္ေတာ့ ဦးစားမေပးနိုင္။