EMBRACING ALL THE UNEXPECTED (COMPLETED) PART II

XVI CATCH UP

Kabanata 16

Catch up

I was so guilty when I came home that afternoon. I saw Zeun and Kie in shock when I got home. I forgot to open my phone that's why they cant contact me. They wondered if I had been hurt or if I had an accident or if someone had taken me. I'm so guilty and Kie leaves the house without talking to me.

Zeun spoke to me about how worried Kie to me. If siya rin daw ang nasa kalagayan ni Kie ay he also doesn't know what he can do. Zeun also left immediately because he still had work to do.

"I'll pick you later," Art said.

"No. It's okay. Sasabay na lang ako kay kuya Arjun. Don't worry about me, may trabaho ka pa, Architect."

"Take care, Drea. I'm sorry its just that I'm busy today. Babawi ako next time."

Nang makaalis na siya ay hinanap ko na si kuya Arjun. Kuya invited me to this organization activities for today. Sumama ako kasi nakakamiss din sumama sa mga ganitong aktibidad na alam mong makakatulong ka.

"Kuya, sabay ako sayo later. Wala akong dalang sasakyan."

He chuckled. Siguro alam niya na hinatid ako ni Art.

"Kasalanan ng kapatid ko noh? Paano ba naman sabi ko ako na magsusundo sayo pero ayaw niya, siya daw. Anong score ba?" Hinampas ko si kuya. "Hoy! Huwag mo iunder si Art kapag naging asawa mo na. Sadista ka," natatawang sabi niya.

Ipinakilala niya ako sa mga kasama niya. Niwelcome din nila ako at sobrang sasaya nila kasama. Isinuot ko ang t-shirt na ibinigay nila na may nakaprint ng name ng organization nila at the project for today.

"So magtatanim tayo?" I asked.

"Yeah."

Nakapaa kami ng sumuong kami sa tubig. Sa bawakawan kami nagtungo, kailangan na dagdag ito dahil medyo paubos na. Nakasabay lang ako kay kuya at nakaalalay naman siya sa akin. Nakakatuwang makita na nagsasaya sila, na sa simpleng bagay lang ay nakakagaan na ng pakiramdam.

Matapos magtanim at magpicture-picture ay sumakay kami sa bangka at inilibot-libot kami sa paligid. Buti na lang at dala ko ang camera ko kaya nawili ako sa pagkuha ng mga litrato.

Naging photographer ko rin si kuya Arjun, tawang-tawa ako ng kamuntikan pa siyang mahulog dahil sa pagkuha ng magandang anggulo.

Pagkabalik namin sa kubo ay may ibang nga tao na. Nagulat pa ako ng makita ko ang dalawa kong kaklase na nakikipagtawanan sa iba kaya nahiya ako na lumapit. Inayos ko muna ang gamit ko saka ko kinuha ang sapatos ko at nagpunas bago ko isuot muli.

"Andre." Napaangat ako ng tingin habang nag-aayos ako ng sapatos ko. "Andito ka pala, kamusta?" Napatingin siya sa sapatos ko at yumuko siya at siya na ang nagtapos sa pagribbon ng sintas  ng sapatos ko.

Tumayo ako kaya ng tumayo siya ay yumakap ako sa kanya. "Namiss kita, Nathaniel. Namiss ko pagiging kuya mo sa akin. Grabe, I didn't expect you to be here." Nang humiwalay ako sa kanya ay ginulo niya ang buhok ko. "Nakita ko na kayo kanina ni Archie kaso nahihiya ako lumapit. Asan na ba yung maarte na yun?" tanong ko habang iginagala ko ang panginin ko.

"Nagbanyo lang saglit." Natawa ako ng bahagya. "By the way who's with you?"

"I'm with kuya Arjun. He invited me here. Tsaka sumama na ako para makapagrelax man lang."

Kumain kami at magchismissan. Sinabi ko rin kay kuya na sasabay ako kina Nathaniel at Archie. Noong una ayaw pa niya pero sabi ko okay lang talaga at magkikipag-catch up lang ako sa dalawa.

Dumiretso kami sa isang warehouse ng foundation nina Archie. Nadatnan ko ang loob na maraming laman na groceries, school supplies, medical kits at marami pang iba.

"Wow! This is amazing," manghang-mangha kong sabi. "Grabe, pwede na ata kayo kunin ni Lord." Nang patukan ako ni Nathaniel ay napangiwi ako. "Ang bait niyo kasi."

"Marami din kasi tumutulong sa foundation. Saklaw din ito ng gobyerno kaya syempre marami rin nakakakilala." Napatango ako saka naglibot-libot. Bumabati ako sa iilang volunteers na nag-aayos para magrepack.

Tumalong ako total susulitin ko na ang maghapon ko. Bukas kailangan ko ulit maghanap ng mga tela na kakailanganin namin. Masyado na kasi namin kailangan ng tela dahil sa marami-rami na rin ang nagtutungo sa shop namin. Tumulong ako sa paglalagay ng mga emergency kits sa bawat bag. Kailangan daw nila makapagrepack ng 100 packs para sa 100 families na pagbibigyan.

"Alam mo, Nath?"

"Hindi."

"Gago! Hindi pa rin nagbabago." They chuckled. "Akala ko kayo na talaga ni Nathalie, pero hindi pala."

"Akala ko rin kayo na ni Art pero hindi rin pala." Nabilaukan ako ng sarili kong laway sa sinabi niya. "Yaks!"

"Hindi mo sure," natatawang sabi ko kahit na medyo nauubo na ako. "Tubig nga," sabi ko habang maluha-luha. "Archie!" Kumuha si Archie ng tubig kaya lang medyo ilang minuto pa bago nakabalik.

"Masaya ako at least me and Nathalie meet and become in a relationship. Hindi ako nagsisisi na minahal ko siya pero kontento na ako sa buhay ko ngayon, masaya na ako sa anak at asawa ko."

Tumagal pa sina Nathaniel ng 3 years simula ng umalis ako hanggang sa nagkalabuan na raw talaga sila saka naghiwalay. Pinilit niya pa raw pero wala raw talaga, siya na raw talaga yung nawalan na ng nararamdaman para kay Nathalie. It broke my heart that way he said that, I love her for many years but I don't know... nagising na lang ako na hindi ko na pala kaya na gusto ko na talaga kumalas kasi nawawala na, nawawala ang pagmamahal ko kasi nawalan rin siya ng oras at atensiyon sa akin.

"Alam ko na hindi naman talaga puro kilig ang nasa loob ng relasyon kaya nga paulit-ulit kaming umulit eh, kaya nasabi ko na hindi ko na siya mahal kasi wala na talaga. Kung kilig lang ang pag-uusapan talagang nalampasan na namin ang stage na yun that time, pero wala na, nauubos lang kami pareho."

I tapped his shoulder and smiled at him. "Masaya ka naman na at kontento sa mayroon ka ngayon diba?" he nodded. "Then it's good for you."

Dumiretso kami sa isang restaurant matapos namin sa pagrepack. Archie treated us for our foods. Kanina pa text ng text si Art pero hindi ko pinansin. Nakakatamad kasi.

Paglabas namin ng restaurant ay hindi na ako sumabay pa sa kanila. I waved my hands until their live. Naghintay ako sa labas kasi nagtext na rin ako kay Art kung nasaan ako.

Pagkaparada ng sasakyan ay lumapit siya sa akin at hinapit ang baywang ko papalapit sa kanya.

"Why are you not replying to my text earlier, huh?" he said.

"Nakakatamad eh tsaka kasama ko si Nathaniel tsaka Archie. I enjoyed a lot that's why I don't want to reply kasi mindan lang naman na kami magkita."

"Ano bang laban ko sa mga lalaking kaklase mo? Kahit noon pa talo ako." He chuckled. "Did you eat?" he asked that's why I nodded.

"Ikaw?" tanong ko saka siya umiling. "Tara pasok tayo, samahan kita."

Buti na lang pumayag siya. Nag-order na lang ako ng dessert para naman may makasabay siya kasi ayaw na sana niyang kumain buti na nga lang at napilit ko.

I feel like I am the real boss.