Kabanata 37
The models
I'm super busy today, I am facing ome hard time in my business. Kailangan ko ng models hindi lang isa kundi lima. I don't where I am going to start. We still finishing our design for the a the show. Someone invited me and they like to show my design in that event. Isang beses lang ang rampa kaya hindi raw pwede na madaliin ang isang model para sa isang cloth design.
"Ms. A, hindi naman kasi yan problema eh. Dami niyo kayang connection. Hindi na ako magtataka if my mga bongga kayong pasabog."
"Kes, if kukuha tayo ng model na super sikat para madala ang damit tayo ang lugi. We should do some other way so our design will fit in the model. Matatagalan pa tayo if ever na magpapa-apply pa tayo for models."
It's actually 4 days to go before the event will happen. We are in rush today. Even I have new some manpower we need a model immediately.
"I will fetch, Zeun. Hihiramin ko muna siya, Kesley." Sinamaan niya ako ng tingin. "Ikaw na muna bahala rito. I think si Zeun ang makakatulong sa akin."
Nagdrive ako papunta sa kompanya nila. Halos takbuhin ko na ang pagpasok kaso hinarang ako ng guard. Ayaw ako papasukin. Nag-eexpect ako na makakapasok ako pero matataglan ako sa pagpasok pero dito pa lang pala sa entrance mahihirapan na ako.
"Kuya, I need to see Zeun. Hindi naman kasi niya sinasagot tawag ko kaya payagan niyo na ako. Grabe ka naman, mas mahigpit ka pa ata sa may-ari ng kompanya. Naaalala ko sayo guard namin sa school dati."
"Ma'am, I don't care on what are you talking about. Baka scam ka, ako pa mawalan ng trabaho." Napasabunot na lang ako sa ulo ko. "Mahigpit lang po talaga ngayon dito."
Tatalikod na sana ako ng makita ko si Zuen. "Zuen!" sigaw ko. "Help." Buti na lang at napalingon siya sa akin. Sumenyas siya kay kuyang guard.
"Bleh. Sabi na kasi sayo, kuya. Hindi lang kay Zeun ang kapit ko 'no, pati rin kay Zuen."
Dire-diretso na ang pagpasok ko at lumapit ako sa kaniya. "Si Zeun ba andito?" kaagad na tanong ko.
"He's in his office. Wait him at my office. May kameeting siya eh." Inakbayan niya ako saka kami pumasok ng elevetor. "You're in a hurry?" he asked.
"Yes, I need his help." Hinarap ko siya dahil para bitawan na niya ako. "May mga kakilala ka ba na pwedeng maging model ko."
"Ayoko magsuggest. Maarte ka sa mga model eh. Hindi lang naman ganda lang ang hinahanap mo eh. Tumitingin ka sa attititude, ayoko magsuggest coz I don't know someone."
"You know me to well, Zuen. Baka crush mo pa rin ako. Hindi ka pa nakakamove on sa akin?"
"Mabigat ba ang upuan, Andrea? Nagbubuhat ka na naman ng sarili mong upuan."
Nagjojoke lang naman ako eh. Alam ko naman na infatuation lang yung dati. Pinagtitripan ko lang naman siya eh.
Hinintay ko si Zeun sa office ni Zuen. May meeting pa si Zuen kaya naman iniwan niya ako sa office niya. Masyadong malinis si Zuen at simple sa mga gamit. Hindi katulad ni Zeun na kung minsan kapag hinubad ang damit kung saan-saan lang nakalagay kaya sa gamit ganoon na ganoon si Zeun. Hindi na ako magtataka kung puro kung anu-ano ang laman ng office niya.
Makalipas ang ilang minuto ay nakatanggap ako ng tawag. "Are you done?" I asked.
[Yes. I'm already done, babe. Punta ka na rito,] sabi niya kaya tumayo na ako. [Kanina ka pa?]
"Yes. I need your help, Zeun. May gagawin ka pa ba?"
[Free na schedule ko. Punta ka muna rito, kumakain ako eh.]
Ano pa ba aasahan ko sa isang Zeun Exel De Mesa? Malamang sa malamang babalik at babalik yan sa pagiging parang bata.
Nang makarating ako sa office niya ay malinis naman. Hindi niya pala dinadala sa office niya ang mga bagay na ginagawa niya sa bahay namin at sa bahay nila.
"Pahingi nga. Mambuburaot na ako kasi gutom na ako." Lumapit ako sa tabi niya saka ako kumuha ng pizza. "Kanina pa ako naghihintay eh."
Nang makarinig ako ng bahagyang pag-ubo ay napatingin ako sa cellphone niya. Halos mailuwa ko na ang kinakain ko ng makita ko na ngiting-ngiti si Art. Tumingin ako kay Zeun pero nagkibitbalikat lang siya.
[Are you doing good?] Art asked. [Zeun, let her seat.]
"Bakit noong nasa cubicle niya ba ako pinaupo niya ako? Ang pangit ng shop niya. Huwag ako, Art. Paawa lang ito."
"Duh! Love niya ako, ikaw hindi." Kinyha ni Zeun ang pizza na kinakain ko. "Ang damot naman. Mabilaukan ka sana tapos hindi ka na maalala ni Kesley." Dahan-dahan na niya akong sinubuan.
Takot pala. May kinatatakutan na pala.
Sarap ipatapon ni Zeun sa kung saan. Malamang sariling dugo at pawis ko muna ang aking inaalay sa shop na iyon. Makikilala rin ang aking shop at magtatayo ako ng clothing line kasama ang mga taong nasa tabi ko since walang-wala pa ako.
I discussed what problem I am facing to Zeun. He told me that he has already an idea who will be going on that event.
"Tara na. Need na natin puntahan. Alis na tayo baka may iutos pa sa akin," he said.
Siya na ang nagdrive ng sasakyan ko. Nagulat ako ng sa condo ni Euque kami unang pumunta. Buti na lang at walang trabaho si Euque at inaalagaan niya lang ang anak niya.
"Si Euque na ang unang model," sabi ni Zeun. "Perfect na perfect. Huwag ka na kasi naghahanap sa malayo, doon ka sa malapit. Kasi kapag sa malayo ka naghanap aba! Ipagpapalit ka niyan sa malapit for sure." Binatukan siya ni Euque dahilan ng pag-ngiwi niya. "Ang sadista mong nanay. Isumbong kita sa bantay-bata diyan eh."
"Anak ba kita?" tanong ni Euque.
Next namin pinuntahan ay si Zat. Nagulat ako kasi hindi ko nga alam kung saan nakatira si Zat pero alam ni Zeun. Feeling ko alam ko na ang mga kukunin niya. Hinayaan ko na lang siya.
Sa mga ganitong sitwasyon talaga si Zeun ang nanaasahan ko. Maloko man siyang tao pero talagang maaasahan mo. Hindi siya si Zeun na basta si Zeun lang. Zeun is the best in terms of diskarte.
BINABASA MO ANG
EMBRACING ALL THE UNEXPECTED (COMPLETED) PART II
Romance[Completed] This is part 2 of The Unexpected President of Section Humility. Andrea Ryleigh studied States with his brother and Kieran. Art studied in Germany, and they didn't have contact with each other. Andrea becomes close to Kieran that's everyb...
