EMBRACING ALL THE UNEXPECTED (COMPLETED) PART II

XXVI LEAVING HIM AGAIN

Kabanata 26

Warning (words not applicable for young audience)

Leaving him again

I leave him alone. I didn't say goodbye. I don't want him to know what's going on. I leave notes that stating that I don't want to see him again. I don't want to do this but I need to do it to save, Tim.

Madaling araw ako nakaalis. Sinundo ako ni Kieran kasama ang dalawang bodyguards niya. I don't know why he's having bodyguards. Baka pinababantayan din siya pero it's not gonna happen, he's Tito Kris, son. Hindi naman ata niya iyon gagawin.

Hindi ako nakatulog pagdating ko a bahay. Kinausap ako ni mommy kung saan ako galing pero si Kie ang nagpaliwanag ng lahat. I emailed kuya if he knows anything about Tim. Si Tim ang namamalakad sa komopanya, ibig sabihin may nangyari. I need to know what exactly happens so I can able to pull a string. Hindi pwedeng ako lang ang ginigipit, they don't know me. They don't know what I can do. Kapag pamilya ang usapan, hindi ako mananatiling tahimik at magiging sunod-sunuran lang.

"Ma'am, coffee niyo po." Ngumiti lang ako saka tumango.

"Kapag may naghanap sa akin sabihin mo wala ako. Sabihin mo may emergency kaya lumioad sa ibang bansa, I mean pumunta sa ibang bansa. Kapag mga kilala mo na okay labg basta kapag hindi mo kilala huwag mo papapasukin."

Inayos ko ang iilang report sa stocks sa kompanya saka ko narealize na kailangan ko tawagan si Kesley.

"Hello, Kesley."

[Yes, Ms. A? Hindi po ba kayo papasok?]

"No. But I'd like you to fix the orders from last week. Ideliver niyo, may kailangan lang ako ayusin sa kompanya, pakisuyo ikaw muna."

[Okay, Ms. Baka naman ipromote mo rin ako, Ms.]

"Bagay ka diyan sa position na yan. Okay na yan. Sige na, bye. Kita tayo tomorrow, itetext ko ang address."

[Okay, Ms.]

"Thank you."

Kaagad akong may tinawagan na kaibigan ni Tim. Sinabi ko na magkita kami so kaagad ako nagset ng oras at lugar buti na lang at pumayag. Nakita ko ang iilang paperless.

"So this is what he's talking about." Palugi ang kompanya dahil sa investment na nuwi lang sa wala. "Paano ito nangyari?" tanong ko. Maingat si Tim sa lahat pero bakit biglang naging ganito? Hindi ako kumbinsido.

"Basta huwag mo sasabihin, Andrea." Naningkit ko siyang tiningnan. "Alam mo naman ang pinsan mo diba? Ni hindi nga sinabi sa'yo, ibig sabihin may plano."

Pinag-aralan ko lahat ng mga impormasyong nakuha ko kay Eric. Dumiretso ako sa school ni Eunice ang anak ni Euque, wala raw kasi susundo kaya nakiusap. Hinintay ko ang yaya nito at si Eunice sa labas na ng school.

"Ma'am, pasensiya na at natagalan. Ayaw naman kasi ni ma'am na magcommute kami, nasiraan kasi yung driver."

"Okay lang po, Manang. Sakay na ho kayo, mainit po sa labas." Ngumiti ako kay Eunice saka kumaway. "Hello, Dear. Kamusta?"

"I'm fine, tita." Hindi malaman ni Mang kung saan siya mauupo kaya tinawanan siya ni Eunice. "Lola Manang, you should sit beside tita because she is not our driver." I chuckled.

"Its okay, baby. Sige na Manang sa likod ka na, alalayan mo na lang ang bata."

"Sure ka, ma'am. Nakakahiya, magmumukha kang driver namin sa lagay na yan."

"At least magandang driver, Manang." Nang makita ko na nagtext si Weylan na sunduin daw namin siya sa isang restaurant ay saka ako nangalaiti peri nakangiti pa rin. "Baby, susunduin natin si daddy mo."