EMBRACING ALL THE UNEXPECTED (COMPLETED) PART II

XVIII CONFUSED

Kabanata 18

Confused

Kelsey and I became busy starting our online store. Kailangan din kasi ng publicity para naman may makakilala. Hindi naman kami yung tipong pambunggahan, it depends on the costumers will. We also doing some simple but elegant, minsan nga kahit hindi designer ay magagawa yun like a DIY. Of course hindi rin mawawala yung mga elegante.

"Is our stocks okay?" I asked Kelsey. She nodded. "What do you think in this sketch?"

Ipinakita ko ang design sa kanya. Gumawa ako ng mga bago at kailangan ko na rin manahi. Sa kuwarto ko ang may mga gamit din ako, may isang gown ako na patapos na sa bahay.

"It's good, Ms. A. Tsaka the way you will use some accessories talagang bongga. Marami rin po pala na dumadayo na rito, good quality raw po ang sabi ng mga naging customers. Hindi lang daw pang mayayaman."

"That's what our point. Hindi lahat ng magaganda afford ng pangmayaman. We can also save money pero may kita the way how we will going to be madiskarte, creativity is the solution."

Hindi porket maganda ang isang bagay hindi na afford ng iba. Nagiging elegante ang isang damit sa kung paano ito dadalhin ng magsusuot. Wala yan sa mahal sa ganda ng tela, sa dami ng palamuti, nasa tao yan na magdadala with the confidence that she or he is beautiful.

Ayoko sa lahat na nakakarinig na ay pangmayaman lang yan. Kung magiging madiskarte tayo ay makakagawa tayo ng hindi mo inaakala na halimbawan yung mga nabibili sa ukay-ukayan. Nakakapagod man worth it parin at least less gastos at mailalabas mo pa ang creativity mo kung paano mo ipagsasama-sama ang nabili mo sa magandang porma.

Sa mga gown at cocktail dress kami bumibili ng tela pero sa iilang gamit ay may supplier kami. Yung mga long sleeves nagagawan namin ng paraan, yung mga pants na may damage nagiging maganda basta depende kung paano namin ilalatag sa mga ito ang art.

Presyong mura, affordable pero maganda. It always depends on what the customer will.

"What are you up to?" I asked Zeun when he came here again to my shop. I'm still busy stitching this dress. "Mangungulit ka na naman? Mas mabuti pang lumayas ka rito. "Rita, tapos mo na?" pasigaw ko na tanong para marinig niya.

"Wait lang, Ma. A!"

Si Rita, Charles, Mikey, Jen, Wendy, and Jessica ang mananahi ko rito, I mean minsan all around. Dahil hindi naman kalakihan nakakaya namin ang trabaho.

Naupo si Zeun sa upauan ko. Nakatayo kasi ako ngayon habang inaayos ang dress na katatapos ko pa lang tahiin. "What do you need huh?" tanong ko ulit habang naglalaro na sa phone niya si Zeun.

"Kieran is missing out." Napalingon ako sa kanya. "Joke. Ano kasi hindi siya palapansin ng mga nakaraan. Laging busy kapag tinatawagan ko, may gagawin daw. Nagkita na ba kayo?" tanong niya habang nakatutok sa phone niya ang atensyon niya.

"Actually no. He didn't even call me this past few days." Napaisip naman ako kung anong meron. "Dami na pala nag-iba sa simula ng dumating kami sa Pilipinas. What do you think,  is he has a problem?" I asked out of curiosity.

He snogs his shoulder so I throw my tissue box on him that's why he glared at me. "Don't be childish, Andrea. Nagrarank ako, umayos ka."

"Pakialam ko naman sayo, pakialam ko diyan."

Naupo ako sa tabi niya. Halos mahulog na nga p'wet ko kaya napapamura siya dahil naiistorbo raw siya. Kinuha ko phone ko at kaagad tinawagan si Kie. He didn't answer even I call him several times.

"I think I'll visit him to his office. Should I bring some food?"

"No. Bring yourself, baka nagtatampo or busy. Tinatamad ako samahan ka kasi may plano kami no Tim. Kailangan ako ni Tim." Pati si Tim hindi ko na pala nakakausap. "Watch Tim, Andrea," I asked him why but he said that he thinks Tim is not in the right mind.

Hindi ko alam kung sino uunahin ko puntahan. "Kelsey, where should I go first?" I asked. "Should I go to my cousins company or my friends office?"

"Papunta si sir Zeun kina Sir Tim so try mo muna kay sir Kie, Ms." I sighed heavily.

"Can you come with me Kelsey? May lakad ka ba?"

"Wala po. Sige samahan ko na po kayo."

Nagdrive ako papunta sa company nina Kie. Nang makarating ako ay nadatnan ko si Tita kaya hindi na naging mahirap makapasok.

"Hija, may problema ba kayo ni Kie?" Nakagat ko labi ko kasi hindi ko naman alam kung ano sasabihin. "Nagpapakalunod siya sa trabaho, I don't know why he's acting like that." Napatingin ako kay Kesley pero napangiwi lang siya. "Kie's secretary will asisit you. Pag-usapan niyo problema niyo, hija." Tumango na lang ako.

Lumapit sa akin ng tumalikod si tita. "Ms. A, akala ko hindi naman kayo ni sir Kie. Bakit ganoon mommy niya sa inyo? Parang alam niya na may something sa inyo?"

"Coz that's what they know, Kelsey. I let them think that we have something even wala naman talaga. Ganyan naman talaga ang mga tao, wala pa nga kayong label sa kanila mayroon na."

Nang lumapit sa amin ang Secretary ni Kie ay sinamahan niya kami sa office nito. Nagpaiwan sa labas si Kesley kaya ako na ang pumasok. Nadatnan ko na inaayos ni Kie ang necktie niya saka kinuha ang coat niya at isinuot iyon bago pa siya mapatingin sa gawi ko.

"Hi," naiilang kung bati. "May meeting ka pa?" I asked. He nodded that's why I bote my lips. "I wanna invite you for dinner sana."

"May meetings pa ako. Enjoy your days, nga pala sorry I'm just too busy this past few days. Enjoy your remaining days." Iniwan na niya akong nakatulala.

Nang pumasok si Kesley ay napabuga ako ng hangin. "What was that? He told me to enjoy my remaining days! Mamatay na  ba ako?"

"Adik ka, Ms. Andrea," natatawang sabi ni Kesley. "Baka lang naman may ibang meaning. Mukha bang nagbabanta si sir?" I nodded.

Ano kayang mayroon. He's cold ah. Busy or iniiwasan ako. Hindi siya dating ganoon. What the hell is happening!