Kabanata 42
Husband material
Dahil sa nangyari sa shoot ni Haden ay nagkabalik kami. Sa sobrang inis ko dahil sa kaartehan niya ay iniwan ko siya sa site. Paano ba naman ikaw ba naman isama pero hindi naman pinapansin kaya umuwi ako. Sino ba siya sa akala niya? Nagselos lang siya, nanghalik, wala pa rin. Hindi ko na kasalanan yun. Bahala siya, kaniya-kaniya kami kaya naman ngayon nandito ako sa k'warto ko na k'warto niya. Sa labas siya matulog, I don't care.
Nahiga na lang ako total ay wala akong magawa. Nagugutom na ako pero ayoko lumabas baka nasa labas na siya. Hindi ako nagkamali ng kumatok nga siya. Wala akong pakialam.
"Open the door or I'll open it and I'll punish you," sabi niya. Akala mo naman natatakot ako. Hindi naman nakalock eh. "Baby, I know this is not locked but please do open the door for me. I want you to open it and I'll punish you with a sweet and caring punishment you will never forget."
"I hate you!"
"I love you. Please, hindi ka pa kumakain. Labas na, baby. I don't wanna eat alone."
"Art, you're being childish. I hope you know it. Babae ka ba? You're not funny! You know I am super clingy when it comes to them. They are my family, and you are different from them coz your part of my home."
"I know. I'm sorry. Tupakin lang ako. Papansin. Please, let's eat together. Sabay na tayo, bukas ihahatid kita sa work."
Padabog ako bumaba sa kama. Padabog ko rin na binuksan ang pinto pero kaagad niya akong binuhat in a bridal style.
"I'm sorry." He kissed my forehead before he started walking downstairs. "Are you hungry?" I nodded. "I'm sorry, I love you."
We watched a movie after we eat our dinner. He also washed the dishes and cleaned the kitchen before going to his room. 12 am na kami natulog dahil tinapos namin ang isang movie.
Pag-gising ko ay wala na si Art sa tabi ko. Dumiretso na ako sa bathroom dahil malilate na ako. Pagpasok ko sa bathroom ay nakaready na ang towel at mga damit ko. Natawa ako kasi naman kailan pa siya natuto sa mga damit ko. Isa iyong pencil skirt at white long sleeves, nakahanger pa siya sa tabi at mukhang okay naman. Naligo na kaagad ako saka nag-ayos bago lumabas.
Naabutan ko na inaayos niya ang sandwich sa plates bago niya inilagay sa paper bag. Nakasabit lang ang necktie sa leeg niya habang ginagawa niya iyon. Nanatili lang akong nakatayo habang tinititigan ko siya.
Nang mapalingon siya sa gawi ko ay ngumiti siya. "Good morning, baby. Sorry, late rin ako nagising. Sandwiches lang ang naihanda ko." Naglakad ako papalapit sa kaniya kaya tumayo siya ng diretso.
I tied his necktie and he just stared at me until I finished it. He grabs my hands gentle before he kissed the back of my hands.
"Ayusin mo na yan. Nakalimutan ko pala phone ko sa room. Bilisan mo," sabi ko bago ako pumunta sa room niya.
I decided to drive is car. Siya ang nasa passenger seat habang sinusubuan ako ng sandwich na ginawa niya. He keeps on bugging me while I am driving.
"I'll pick you up later." I gave him a nod before waving my hands. "Bye," he said while giving me a smirk.
I managed to post our latest products on my social media accounts. I also approved some buyer's requests. I also take pictures of my coffee on my desk and post them on my Instagram story. I smiled when Art shared in on is a story with the caption Coffee for a day makes my love have a brighter day. See you later❤
I message him that stop using his phone and go to work. Zeun also messages me that he will visit us one weekend. Kakausapin daw niya ako para sa reunion plans, siya kasi nakakausap ni kuya that's why he's updated.
"Kes, naayos mo na ba yung ibinigay kong papers?" I asked. "May progress na ba?"
"Yes, Ms. A. Nakausap ko na may-ari noon and she agreed. Kailan po ba natin na madaliin ang construction? Si Mr. A po ba ang architect niyo?"
"Akin talaga iyon." I chuckled. "Char, hindi ko pa nasasabi sa kaniya. Tsaka kakamessage ko pa lang kay Asher. I need an engineer, hindi na ako lalayo pa."
Natapos ang maghapon na chil kami ni Kesley. Syempre kami lang ito. Hindi na rin iba sa akin si Kesley dahil sa suportado ako sa kanila ni Zeun. I love Zuen and I will love the girl he loves. I will support him the way he supports me. He means a lot to me, and I will always be thankful that I have him in my life.
Sinundo nga ako ni Art after work. We eat at a nearby restaurant on our unit. Nagpalit muna kami ng damit bago umalis. I chose to wear denim shorts and hoodie jackets like he's wearing too.
"I think my shorts are too short, Art." Pilit ko itong ibinababa kasi now ko lang narealize na parang ang iksi. "Sorry," I said.
"Why are you saying sorry? I don't care what you wear as long that you have m." Lumapit siya lalo sa akin saka yumuko ng bahagya. "We look like a teenager couple. Besides, you're beautiful. I love you."
We eat a lot and walk in the near park. Para kaming mga bata na nagdidate tapos hindi pala nagpaalam. He also bought iced coffee while we watch the beautiful sky.
"They are beautiful," I said while I can't hide my smile. "Naaalala ko noong high school tayo tapos nasa labas ka palang bahay namin noon." Lumingon ako sa kaniya pero nahuli ko siyang nakatingin lang sa akin.
"Sa langit ka kasi tumingin. Langit ba ako hah?" tanong ko.
"Oo, hirap mo nga abutin eh." Hinawakan niya ang kamay saka siya tumayo. "Pero hawak na kita ngayon. Masaya ako na 'andito ka sa tabi ko. I love you." Ipinagpatuloy ko lang ang pagsipsip ko sa straw ng iced coffee ko kaya tumawa siya. "Tara na. Baka uwi natayo?" Ngumiti ako saka tumayo.
Nanatiling magkahawak ang kamay namin habang naglalakad. Paminsan-minsan ay inihaharang ko ang paa ko sa unahan para matalisod siya pero nagalit siya.
"Stop it. Baka masaktan ka sa ginagawa mo. Mabuti sana kung ako lang."
"Ayaw din kita masaktan. Alam ko naman na iiwasan mo iyon." He pinched my nose that's why I keep on laughing.
"I love you, baby. I love you with matching walang halong biro," natatawang sabi ko. "My future husband."
He's the one I will keep until my last breath in this world. He gives art to my life and I will fight for him and I will also be strong for the two of us.
BINABASA MO ANG
EMBRACING ALL THE UNEXPECTED (COMPLETED) PART II
Romance[Completed] This is part 2 of The Unexpected President of Section Humility. Andrea Ryleigh studied States with his brother and Kieran. Art studied in Germany, and they didn't have contact with each other. Andrea becomes close to Kieran that's everyb...
