Güzel bir çocukluk geçirmemiştim bunun en büyük nedeni annemin ben bebekken ölmesiydi. Neden öldüğüne dair hiçbir bilgim yoktu sadece babam hep beni suçlamış nefretle bakmıştı. Liseye geçene kadar bir şekilde büyüyüp gitmiştim ama ondan sonra hayat beni çok zorlamıştı sürekli babamdan dayak yemek, ona para yetiştirmek çok zordu. Yaşıtlarım eğlenirken ben hep çalışıyordum.
Düşüncelerimibölen telefonunun sesiydi, banyodaydı ben ise onun odasındaydım onun yatağındayatıyordum ve en kötüsü o da benimle yatıyordu. Sürekli benim yanımdaydı her hareketimi inceliyordu. Ondan o kadar çok korkuyordum ki sesimi bile çıkartamıyordum. Banyonun kapısı açıldı içeriden çıktı içeriyeadımattığı anda yavaşçaarkamıdöndüm onu görmek istemiyordum.
"Bırak beni lütfen." Sözlerimin ardından yavaşça yatağa oturdu ve konuştu ilk defa bana karşı sakince konuşmuştu.
"Gidemezsin, neden bunu anlamak istemiyorsun izin vermem."
"Neden, neden izin vermiyorsun beni tanımıyorsun bile canımıyakıyorsun görmüyor musun korkuyorum senden."
Yüzüme baktı ne o konuştu ne ben sonra yataktan kalktı telefonunu aldı ve giyinmeodasıolduğunu tahmin ettiğim odaya girdi o gittikten sonra ilk defa dikkatlice odayı inceledim siyah ve gri renkler hakimdi odada başkahiçbir renge yer verilmemişti ama çokgüzeldiaynı onu yansıtıyordu odadaki tek renk bana aitti üzerimde toz pembe bir takım vardı biraz daha odayı inceledim odanın her köşesi camla kaplıydı giyinme odasının yanındabüyük bir teras vardı...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Kapı sesiyle düşüncelerimden kurtuldum gözlerim direkt kapıya kaydı, simsiyah giyinmişti onu başka renkle hayal edemiyordum ne işyapıyordu acaba kaç yaşındaydı kimdi bu Araf adıdışındahiçbirşey bilmiyordum. Bildiğim tek şey bir yolunu bulup bu evden kaçmaktı yoksa beni bırakmayahiç niyeti yoktu. Aklıma gelen fikirle konuşmaya başladım.
"Benim kıyafeteihtiyacım var."
Sözleriminardından gözlerini bedenime çevirdi her ayrıntıya dikkatlice bakıyordu kollarımıbedenime sarmadan edemedim bu hareketime karşılık sinirle konuşmaya başladı.