Secret love

Deel 48: Vanuit zijn ogen

Deel 48: Vanuit zijn ogen (Niklaus)

Niklaus POV
(Niet geschikt voor jonge lezers i.v.m. heftige geweldgebeurtenissen)

Hij was woest en speeksel vloog uit zijn mond tijdens het schreeuwen. Via een ander was hij achtergekomen dat Arianne was gevlucht met Stefano. Direct was hij terug gekomen vanuit Duitsland en had Ali daar bij zijn vader achter moeten laten. Kristallen glazen braken in miljoenen stukken na het belanden op de vloer en muren. Hij had al zijn personeel bij elkaar geroepen en wilde de rotte appel eruit vissen. Hoe was het mogelijk dat ze kon vluchten? Had hij zijn personeel niet duidelijk gemaakt dat ze haar continue in het oog moesten houden? Zijn haren waren helemaal verwilderd en zijn ogen waren helemaal rood. Zijn aderen verschenen op zijn voorhoofd en hij had grote behoefte om iedereen een klap voor zijn kop te geven.

'Vrouwen, wegwezen!' blafte hij naar de dienstmeisjes

Doodsbang renden ze de grote eetzaal uit. Alle scherven braken onder zijn schoenen en hij keek als een roofdier alle mannelijke personeelsleden aan. Van zijn chefkok tot zijn eigen butler.

'Wie van jullie heeft haar laten gaan?' siste hij als een slang

Niemand reageerde en ze waren doodsbang om hun baan te verliezen. Misschien was Niklaus een echte klootzak, maar hij betaalde super goed. Hij bood ze een dak boven hun hoofd, gratis eten en genoeg munten.

'Jij misschien?' blafte hij naar een keukenhulpje

De jongen schudde wild zijn hoofd en Niklaus zag dat de handen van de jongen trilde. Hij boog voorover en keek hem doordringend aan. De jongen zweette behoorlijk en Niklaus gromde als een beer.

'Haal haar weer terug waar ze moet zijn of anders zullen jullie allemaal eindigen in de goot van een slaaf en hopen dat God genadig met jullie zal zijn' commandeerde hij

De mannen knikten en verlieten direct de eetzaal.

'Haal de vrouwen!' schreeuwde hij nu

Schuw en huilend liepen de vrouwen de eetzaal binnen en Niklaus begon te ijsberen. Niemand durfde hem aan te kijken en hij trok een dienstmeisje wild aan haar arm. Zonder pardon gaf hij haar een loeiharde klap en ze rilde van angst. Geschokt keken ze toe hoe hij haar klap naar klap gaf. Niklaus begon zwart voor zijn ogen te zien en duwde het meisje wild tussen de scherven. Snikkend kroop het dienstmeisje weg en hij greep een ander. Het meisje begon te smeken voor haar leven, maar het leek alsof zijn duistere kant het had overgenomen. Zijn wraakplan leek nu voorgoed verwoest te zijn en hij wilde bloed zien. Zonder wat te zeggen sleurde hij haar wild mee aan haar haren en krijsend nam hij haar mee de trappen op. Verbijsterd keek iedereen toe en hij wilde zijn personeel duidelijk maken dat er niet met hem te spotten was. Vanuit de donkerste kamer van het hele huis haalde hij een zweep tevoorschijn. Doodsbang huilde het meisje en hij smeet haar op de grond.

'Je hebt tien seconden om mij te vertellen wie haar heeft vrijgelaten' brulde hij luid

'Ik weet het echt niet meester. Heb genade' huilde ze en wreef over zijn schoenen

Hij schopte haar hand weg en keek doorgeslagen op haar neer.Tijdens het tellen sloot het meisje haar ogen en hoopte dat het snel voorbij zou gaan. Elke zweepslag gilde het meisje luid en haar pijnlijke en hartverscheurende kreten weerkaatsen in het hele huis. Iedereen huilde, rouwde en hoopte dat deze helse dag nooit meer zou terug zou komen. Niklaus had de werkkleding van het meisje verwoest en diepe bebloede wonden verschenen op haar lichaam. 

Uitgeput gooide hij de zweep naast het zwakke lichaam van het meisje. Zonder wat te zeggen sloot hij zichzelf op in zijn kamer en liet een harde schreeuw horen vol frustratie. Hij moest toegeven dat hij erg gekwetst was en echte gevoelens voor haar begon te krijgen. Ze waren al maanden samen en hij hoopte dat ze iets voor hem zou voelen. Het voelde alsof hij haast niet meer kon ademhalen en er een diepe gat was verschenen in zijn hart. Verward en leeg van binnen ging hij liggen en staarde emotieloos voor zich uit. Waar zouden ze toch zijn gebleven? Hij balde zijn vuisten en wilde haar weer terug. Terug in zijn huis.