"මොකක් හරි අවුලක් වෙලාද? අර මනෝ..." මම දැක්කා ටකා මාව හොයනවා. මගෙ කකුල පෙරලිලා මට නැගිටින්නවත් බෑ. මට සිහිය නැති වෙන්න ඇති.
"ශික් අමාරුයි වගෙ..." කවුද මගෙ කම්මුලට තඩි පාරවල් දෙනවා...
මම පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ඇස් අරිද්දි දැක්කෙ බයෙන් ඉන්න දෙව්ව.
"මොන විකාරයක්ද තමුසෙ... පරිස්සම් වෙන්න දන්නෙ නැති." මගෙ පපුවට ගහගෙන ගහගෙන යන දෙව්ගෙ වටේම අපේ අය.
"දෙව් මල්ලි ඇති... කෝ එහාට වෙන්න.."
"මූ තව කොච්චර අපිව පුච්චන්න ඕනේද?" දෙව් කෑ ගහනවා මම හේතුවක් දන්නෙ නෑ. මම ගගට ගියා විතරනෙ. මොකක්ද මම කරපු වැරැද්ද.
"ඒ ඇටයා කලඹල වෙලා තෝව බේරගන්න දිව්වා. තෝ දන්නෙ නැද්ද බල්ලෝ එතන ගැඹුර වැඩි කියලා. තෝවත් කර ගහන් ඌ ආව එකත් පුදුමයි." ටොපාත් මට කෑ ගහනකොට මම අර මනුස්සයා දිහා තේත බේරෙන ඇග පුරාම තිබ්බේ නහර. ඉතින් ඒ නහර කාරයෙක්නෙ. කලඹලෙන් රතු වුන දේව් කොණ්ඩේ හදනවා. මට කොහෙට හරි ඇද ගෙන ගිහින් කිස් කර ගෙන යන්න හිතෙනවා. මම නවතින්න හදන හැම පාරම එයා මගෙ හිතට එඹෙන එක නිසාම මට මේ ආත්මෙ මෙයාගෙන් ගැලවිල්ලක් නැති බව මම දැනගෙන ඉවරයි
"නෑවා ඇති කට්ටිය කාලා ඉමු." තාත්තාත් බය වෙලා, කේන්ති ගිහින්. දෙව්ට සමානයි එයත්.
"සොරි... මගෙ වැරැද්ද.."
"මම වොශ් රූම් ගිහින් එන්නම්." දෙව් කියලා යන්න යද්දි මෙහෙ කොහෙද බං වොශ් රූම් ගහලද ඉන්නෙ ඕකා.
"ගිහින් ශේප් කරපන් දැන්." අක්කා මගෙ පිටට තට්ටුවක් දාලා කියද්දී මම දෙව් පස්සෙන් ගියා. එයා නැවතුනේ නෑ. දිය ඇල්ලට කිට්ටු කරලා තිබ්බ පාර පැත්තෙන් මිනිහා නවතිනකොට ඌ දන්නෙ නෑ මම පස්සෙන් එනවා කියලා.
"පිස්සෙක්..." කෑ ගහලා අත ගහක ගහගත්තාම එයාගෙ මූණ තිබ්බේ මිනීමැරුම් පාටක්. මම මෙහෙම කේන්තියක් කලින් දැකලා තිබ්බෙ නෑ. මේ මම නොදැක්ක දෙව්ගෙ බයානකම පැත්ත.
"හල්ක් නවත්තන්න.." මම පිටිපස්සෙන් කෑ ගහද්දී අරු විදුලිය වගෙ ඇවිත් මගෙ බෙල්ලෙන් අල්ලලා ඉස්සුවා.
"ද්... ඩ්...ද්... හ්.." හුස්ම හිරවෙන්න ඇස් වලින් කදුලු පනිනවා. මේ ක්ෂනිකව වෙන දේ මට හිතාගන්න බැරි වුනා. මොකක්ද මේ වෙන්නෙ.
أنت تقرأ
👼 කෑදරයෝ 😈 (සම්පූර්ණයි) ✅
غير روائيදුක සැප එකම නූලක වෛරයක් වේ අහස උසට ලේ වල උතුරන තරුණ හීනෙට වල කපන තුරු ඉන්නද හැමදාම ඉවසාන.... 🥲 උරහිස්සක් තියෙනවා නම් වේදනා විදලා විදලා සතුටු වෙන්න මම පොතොක් මලක් වගෙ ගොඩක් දරාගන්නම්... 👿🧚 devil & angel 👿🧚
