Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
ဘုရင်မဘုရားကျောင်းကနေ မြို့တော်ကို ပြန်တဲ့ ၄ နာရီခရီးစဉ်မှာ ကားထဲ ဘယ်သူမှ စကားမပြောကြဘူး။ ရှောင်းကျန့် မျက်လုံးကို မှိတ်ထားပေမဲ့ သူ အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်နေတယ်။
ဟိုတယ်ကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ မှောင်နေပြီဖြစ်တယ်။ Orion ကြယ်စင်စုက ခေါင်းပေါ်မှာ ရှိနေပြီး ရှောင်းကျန့် တချက်မော့ကြည့်လို့ ဟိုတယ်ထဲ ဝင်သွားလိုက်တယ်။
လက်ဖဝါးထဲက နွေးထွေးတဲ့လေဟာ ဒီညမှာ ရေမွှေးပညာရှင်ကို သက်တောင့်သက်သာမရှိအောင် လုပ်နေတယ်။
ရှောင်းကျန့် မနေနိုင်စွာ ဆန်းစစ်ကြည့်တယ်။ မအေက ထားခဲ့ပြီး သူ့ဟာသူ တယောက်တည်း ၅ နှစ်၊ ၆ နှစ်လောက် ရှင်သန်ခဲ့တယ်။ ပါရီကို သွားဖို့ ငွေမရှိဘူး။ အဲ့တော့ မနက်အစောကြီးမှာ သနားညှာတာမှုရအောင် သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ အရည်အချင်းလေး နည်းနည်းထည့်ပြီး သူ့အပေါ် ကောင်းပေးတယ်။ ပြီးတာနဲ့ ပါရီကို သွားချင်ပါတယ်လို့ ပြောလာခဲ့တယ်။
အသုံးဝင်ချက်က သူ့မှာ လိုလာ့ကို ပြောလို့ အဲ့ကောင်လေးအတွက် နေဖို့၊ စားဖို့ပါ စီစဉ်ပေးခိုင်းလိုက်မိတယ်။
ရှောင်းကျန့် ညစာမစားဘဲ နောက်က ပါလာမယ့်ကားတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်တယ်။ အခန်းထဲ ရောက်တာနဲ့ ရေချိုးခန်းထဲ ချက်ချင်းဝင်လို့ ရေချိုးတယ်။ သဲတွေက သူ့အဝတ်တွေထဲ ဝင်နေပြီး ရှောင်းကျန့်တကိုယ်လုံးကို ပေကျံယားယံအောင် လုပ်နေတယ်။
ရေချိုးပြီးတာနဲ့ အဲ့ဒီညစ်ပတ်နေတဲ့အဝတ်တွေကို ရေချိုးခန်းတံခါးဝမှာ ပုံချထားခဲ့လိုက်တယ်။ ရွှံ့လုံးတခုလိုပဲ။ သူ မလိုချင်တော့ဘူး။
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
