Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
ပါရီရဲ့ညဟာ ဒီညရဲ့လူတွေထက် ပိုပြီး လူသားဆန်နေပုံပါပဲ။
မိုးလေဝသက ကြေညာထားတယ်။ ဒီနေ့ ညနေမှာ မိုးရွာပါမယ်တဲ့။ ရှောင်းကျန့်ဟာ ညစာကို ၃ နာရီကျော်အောင် စားတယ်။ ရေခဲရေ ဘူးကြီးတချို့ကို ကုန်အောင်သောက်လိုက်ပြီး သူ့အမဲကင်ကို ကုန်အောင်စားတယ်။ ဒုတိယအမဲကင်ကိုလည်း ကုန်အောင်စားတယ်။ အပြင်မှာ မိုးအုံ့နေတုန်းပဲ။
ဒီညမှာ ရှောင်းကျန့် ဝိုင်တခွက်မှ မမှာဘူး။ သူ သောက်လို့ မရဘူး။ သူ သောက်လိုက်လို့ မူးသွားရင် သူချထားခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေ့သွားလိမ့်မယ်။
ဝမ်ရိပေါ်ဟာ လမ်းမီးအောက်မှာ ဘယ်ဘက်ကနေ ညာဘက်ကို ရွှေ့သွားတယ်။ ရှောင်းကျန့်က ဒုတိယအမဲကင်ကို စားနေချိန်မှာ ဝမ်ရိပေါ်ဟာ ၁၀ မီတာ အကွာအဝေးက ထိုင်ခုံတန်းလေးရှိရာ လျှောက်သွားပြီး ခုံတန်းလျားပေါ်မှာ ခဏထိုင်တယ်။ ပြီးတာနဲ့ ပြန်လျှောက်လာပြီး လမ်းမီးတိုင်ကို ကျောမှီလို့ မတ်တပ်ရပ်စောင့်နေတယ်။
ရှောင်းကျန့် ကြည့်နေတယ်။ ဝမ်ရိပေါ်ဟာ စာအိတ်ကို သူ့အင်္ကျီ အတွင်းအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ရှောင်းကျန့်ရဲ့ ကုတ်အင်္ကျီနဲ့ ပေါင်မုန့်ထုပ်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတယ်။
စားပွဲထိုးလေးက ရှောင်းကျန့်ကို လာပြောတယ်။ စားသောက်ဆိုင်ဟာ ည ၁၂ နာရီမှာ ပိတ်ပါမယ်တဲ့။ နာရီဝက်ပဲ လိုတော့တယ်။ စားပွဲနှစ်ဝိုင်း ကျန်သေးပြီး တဝိုင်းက ငွေရှင်းနေတယ်။ ရှောင်းကျန့် ခရက်ဒစ်ကတ်ကို ထုတ်လို့ သူ ခဏ ထိုင်ဦးမယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ယောက်ကွိုက် ငါ အပြင်ထွက်မလာတာ အရမ်းကြာနေပြီဆို အိမ်ပြန်ပြီး sex လုပ်နေတယ်လို့ မှတ်ရမှာပေါ့။ ဘာလို့များ ညစာစားဖို့ တနေရာရာ မရှာရတာလဲ?
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
