Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
သူတို့ ခွဲခွာပြီး ပထမရက်အနည်းငယ်မှာ ရှောင်းကျန့်ဟာ ဝမ်ရိပေါ်ဆီကနေ မက်ဆေ့ချ်တွေ လက်ခံရရှိတယ်။ ရေမွှေးပညာရှင်ဟာ အရမ်းကို အလုပ်များနေတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်မှာ သူဟာ ခွန်အားအပြည့် စိုက်ထုတ်လို့ လုပ်နေခဲ့တယ်။
သူ အိမ်ပြန်တဲ့အခါကျမှ မက်ဆေ့ချ်တွေ ဖတ်ဖြစ်တယ်။
ရှောင်ယောက်ကွိုက်က သူ့ကို အိပ်နေပြီလားမေးတယ်။ ပြီးတော့ ကောင်းသောညလို့ နှုတ်ဆက်ထားတယ်။
ရှောင်းကျန့် စာပြန်တဲ့အချိန်မှာ ဝမ်ရိပေါ်က အိပ်ပျော်သွားပြီဖြစ်တယ်။
ဒီညမှာ ရှောင်းကျန့် စာမပြန်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူ့ခေါင်းပေါ်က Orion ဟာ ဒီညမှာ ထူးထူးခြားခြား ပိုပြီးလင်းလက်နေလို့ပါပဲ။ သူ ဝမ်ရိပေါ်ကို ဖုန်းခေါ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဘယ်မှာရောက်နေလဲဆိုတာနဲ့ အမေကို ရှာတွေ့ပြီလားမေးတယ်။
ရှောင်ယောက်ကွိုက်ရဲ့အသံက နည်းနည်း နှာသံပေါက်နေတယ်။ အအေးမိထားသလို အသံမျိုးပဲ။ နွေရာသီမှာ ကိုင်ရိုက အရမ်းပူတယ်။ ပူလွန်းလို့ အအေးမိတတ်တယ်။
"တော်ဝင်နှင်းဆီသခင်" ကို ရှာမတွေ့လို့ စိတ်ညစ်ရတဲ့အကြောင်း ရှောင်းကျန့် ပြောပြချင်ပေမဲ့ ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ နှာသံကို ကြားပြီးတဲ့အခါ သူ ဘာမှမပြောဖြစ်တော့ဘူး။
"ကျနော် အခု ကိုင်ရိုမှာ သာ့ရန်။ မားမားကို ရှာမတွေ့သေးဘူး"
"ယောက်ကွိုက် ရှာမတွေ့လည်း အရင်ပြန်လာခဲ့။ နောက်မှ ထပ်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာကြတာပေါ့"
"သာ့ရန် မနက်ဖြန် မားမားကို တွေ့ရင်တွေ့ရလောက်မှာ။ မားမား ဘယ်သွားလဲဆိုတာ ကျနော် သိပြီ"
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
