Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
"The Little Prince" ဟာ "သမ္မာကျမ်းစာ" ပြီးရင် ပြင်သစ်မှာ ဒုတိယမြောက် ထုတ်ဝေမှု အများဆုံး စာအုပ်ဖြစ်တယ်။
ရှောင်းကျန့်ဟာ ၃ နာရီကြာတဲ့ ပြဇာတ်ကို သေချာကြည့်တယ်။ သူ ဒီပြဇာတ်ကို ကြည့်ခဲ့တာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပေမဲ့ သူ သေချာဂရုတစိုက် ကြည့်နေတုန်းပဲ။ မျက်နှာဟာ တည်လွန်းလို့ မျက်ခုံးတန်းတွေတောင် တွန့်ချိုးနေတယ်။ သူ စကားတခွန်းမှ မပြောဘူး။
ပြဇာတ်ပြီးခါနီး အဆုံးသတ်ကျမှ သူ့ဘေးနားမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရှေ့ကပြဇာတ်ထဲ လုံးဝ စိတ်မနှစ်နိုင်တဲ့ ရှောင်ယောက်ကွိုက်ကို ပထမဆုံးစကား ပြောလိုက်တယ်။
"ယောက်ကွိုက် ငါ မှားသွားခဲ့တာလား?"
"သာ့ရန် နေ့လယ်တုန်းက ခန်းမထဲမှာ လူတွေအများကြီး ရှိနေခဲ့တာ။ လူတိုင်းက သာ့ရန်ရဲ့ ရေမွှေးကို သုံးထားကြတာဆိုတော့ ....."
အနံ့မရနိုင်တာ ပုံမှန်ပဲလို့ ထင်ကြမှာလား?
ရှောင်းကျန့် ခေါင်းခါလိုက်တယ်။ ရှောင်ယောက်ကွိုက်က ဘာမှမပြောဘူး။
ဒီညရဲ့ "The Little Prince" က ပြီးဆုံးသွားတယ်။ သရုပ်ဆောင်တွေဟာ စတိတ်စင်ပေါ် ပြန်လည် တက်ရောက်လာပြီး တယောက်ချင်းစီ နှုတ်ဆက်လို့ ပရိသတ်ကို ဂါရဝပြုတယ်။ ရှောင်းကျန့် ခေါင်းကို စောင်းလို့ ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ပခုံးပေါ် မှီလိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကင်မရာနောက်မှာ ရပ်နေခဲ့တဲ့ မင်းကတော့ ရေမွှေးနံ့ကို ရခဲ့တယ်မလား?
ရှောင်းကျန့် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့လက်ပေါ် အုပ်ကိုင်လို့ စောစောက မေးခွန်းကို ပြန်ဆက်တယ်။
"ယောက်ကွိုက် ငါက ငါ အမှားလုပ်မိတယ်လို့ ပြောတာဟာ ရေမွှေးကို ဆိုလိုချင်တာ မဟုတ်ဘူး"
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
