Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
"သူဌေး ညက ကောင်းကောင်းမအိပ်ရဘူးလား? မျက်လုံးအောက်မှာ အညိုကွင်းကြီးမှ အကြီးကြီးပဲ"
ရှောင်းကျန့် မနက်စာအနေနဲ့ တတိယမြောက် ကော်ဖီကို သောက်လိုက်တယ်။ အခန်းထဲက The Chronicles of Narnia အကြောင်းကို ကျင့်သားရသွားချိန်မှာ မနက်မိုးလင်းနေပြီဖြစ်တယ်။ လိုလာဟာ မနေ့ညက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို သတိရသွားတယ်။ ဂိုက်ကို အလုပ်ထုတ်လိုက်တဲ့အချိန်ဟာ မနက် ၂ နာရီ ထိုးခါနီးနေပြီဖြစ်တယ်။
"ဟင့်အင်း ငါ ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်ပါတယ်"
"အဲ ဒါပေမဲ့ သူဌေးက မျက်လုံးအောက် အညိုကွင်းကြီးနဲ့လည်း ချောနေတုန်းပါပဲ။ ရှောင်ယောက်ကွိုက် ငါတို့သူဌေးက အရမ်းချောတယ်မလား?"
ရှောင်းကျန့်က ကော်ဖီကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ သောက်နေတယ်။ ဝမ်ရိပေါ်က ပလုပ်ပလောင်း ပါးဖောင်းဖောင်းနဲ့ ခေါင်းကို မော့ကြည့်တယ်။ သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ အခုလေးမှ ထိုးထည့်ထားတဲ့ ပေါင်မုန့်တလုံး ရှိနေတယ်။ သူက "သာ့ရန် ရေချိုးတုန်းက ပြောခဲ့တာ၊ ညက ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ခဲ့ဘူးဆို?" လို့ မေးမယ်ကြံလိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ ဘာမှ မပြောရသေးခင်မှာဘဲ ရှောင်းကျန့် မျက်စောင်းထိုးတာကို ခံလိုက်ရတာမို့ ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားတယ်။ သူ့မှာ ပေါင်မုန့်နင်သွားပြီး ကြို့တွေတောင် ထိုးတယ်။
"အိုက်ရိုး ရှောင်ယောက်ကွိုက်! နင်က အရမ်းရွံဖို့ကောင်းတာပဲ။ လေမတက်ဘဲ စားလို့မရဘူးလား? ပေါင်မုန့်အကြေစတွေ ငါ့ဖိနပ်ပေါ် ကျကုန်ပြီဟဲ့!"
လိုလာက ထိုင်ခုံကနေ ခုန်ထပြီး သူမဖိနပ်ပေါ်ကို တစ်ရှုးနဲ့ သုတ်ရင်း ဝမ်ရိပေါ်ကို စိတ်ဆိုးတယ်။ နောက်ကို စားတဲ့အချိန် ဝမ်ရိပေါ်နဲ့ ဘယ်တော့မှ တစားပွဲတည်း မထိုင်တော့ဘူးလို့ ပြောနေတယ်။
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
