Oups ! Cette image n'est pas conforme à nos directives de contenu. Afin de continuer la publication, veuillez la retirer ou mettre en ligne une autre image.
သစ်ရွက်တွေက လေနဲ့အတူ လွင့်ပါသွားတယ်။ ရှောင်းကျန့် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ဝရန်တာက ပြတင်းတံခါးတွေက ပွင့်နေတယ်။ ရေမွှေးပညာရှင်ဟာ ဟိုတယ်ဝန်းထဲက သရက်ပင်ရဲ့ ရနံ့ကို ရလိုက်တယ်။ ၇ နာရီတောင် မထိုးသေးပေမဲ့ ကိုင်ရိုဟာ ပါရီထက် စောစောနိုးနေတယ်။
ရှောင်းကျန့် စောင်ထဲမှာ လှိမ့်လို့ အိပ်ရာမထချင်ဖြစ်နေတယ်။ ကိုင်ရိုရဲ့ ရာသီဥတုက ခြောက်သွေ့တယ်။ သရက်သီးတွေ မှည့်တဲ့အခါ ပါရီကထက် ပိုချိုမယ့်ပုံမှာ ရှိတယ်။
သူဌေးဟာ စားသောက်ဆိုင်ကို သူ့အဖွဲ့သားတွေထက်အရင် ရောက်လာပြီး မနက်စာ စားတယ်။ ၈ နာရီ၊ ၈ နာရီကျရင် အလုပ်စမယ်။
ရှောင်းကျန့်ဟာ မြို့တော်ရဲ့ အကောင်းဆုံးဟိုတယ်ခြံဝန်းရှိတဲ့ ဟိုတယ်ရဲ့ ပြတင်းပေါက်နား စားပွဲကို ရွေးလိုက်ပြီး သရက်သီးယိုဝေဖာနဲ့ Earl Grey Tea ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် မှာလိုက်တယ်။ မနက်စာ ရောက်မလာသေးခင်မှာဘဲ ကိုင်ရိုရဲ့ နေရောင်ခြည်အောက်၊ ဈေးကြီးတဲ့ menu အထက်၊ ပြတင်းပေါက်အပြင် လမ်းပေါ်က ညစ်ညစ်ပေပေ ခေါင်းလုံးလုံးလေးကို လှမ်းမြင်လိုက်ရတယ်။
ရှောင်းကျန့် ဟိုတယ်အပြင်ကို ပြေးထွက်သွားပြီး ဝမ်ရိပေါ်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်တယ်။ အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူနေပြီး ဝမ်ရိပေါ် ခေါင်းမော့လို့ သူ့ကို ကြည့်လာမှာကို စောင့်နေတယ်။
ဝမ်ရိပေါ်ဟာ အဲ့ဒီအညိုရောင်အဝတ်အိတ်လေးကို ဖက်ထားတုန်းပဲ။ သူ့အဝတ်တွေ မလဲရသေးဘူး။ သူ့ဆံပင်တွေက အနက်ရောင် မဟုတ်တော့ဘဲ ဖုန်မှုန့်တွေ ပြည့်နေတယ်။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အမဲကွက်တွေ ရှိနေပြီး သူ့ပုံစံဟာ အိမ်ခြေရာမဲ့တယောက်လို ညစ်ပေနေတယ်။
VOUS LISEZ
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
