Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
ရေမွှေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ကောင်တာပေါ် ယူရိုငွေတွေ ရှောင်းကျန့် ပစ်ချလိုက်တယ်။ အကုန်လုံးက အတန်ကြီးတွေချည်းပဲ။ ပြီးတာနဲ့ "တော်ဝင်နှင်းဆီသခင်" 4000ml ဘယ်ကရတာလဲဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်တယ်။
ရှောင်းကျန့်လိုချင်တဲ့အဖြေ မရဘူး။ အဲ့တော့ သူ အကွက်လှည့်ဖို့ ကြံတယ်။
"မင်း လိမ်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသား။ အခု အမှန်အတိုင်း ပြောမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးရမလား။ ငါ ရှာတွေ့လို့ကတော့ မင်းနဲ့ စာရင်းရှင်းပြီပဲ!"
"ရှောင်းရှန့်ရှန်း အဲ့ဒါ တကယ် စိုက်ခင်းတောင်သူတယောက်ဆီကနေ ဝယ်လာတဲ့ ရှေးဟောင်းအမွှေးဆီပါ။ ကျနော် လူကြီးမင်းကို အရင်တခေါက်က ပြောထား....."
ရေမွှေးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ကွေ့ပတ်ပြောတယ်။ သူ ရှောင်းကျန့်ရဲ့မျက်လုံးတွေကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲဘူး။ ရှောင်းကျန့်ရဲ့မျက်လုံးတွေက အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ ချောက်နက်ကြီးတခုလို အဆုံးအစမဲ့နေတယ်။
"တကယ်လား? ဒါဆိုလည်း ဘေးဆိုင်က ဒီဆိုင်ကို ဝမ်ရိပေါ် လာသွားတယ်လို့ ဘာလို့ပြောတာလဲ၊ မင်း အရင်တခေါက်ပြောတော့ သူနဲ့ မတွေ့ဘူးဆို? ဆိုင်ရှင်သူဌေး မင်း ငါ့ကို ထပ်လိမ်နေရင် ကုန်သွင်းစာချုပ်ကို ချက်ချင်းရပ်ရလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် မင်းက အမွှေးနံ့သာတွေကို တရားမဝင်နည်းနဲ့ ခိုးသွင်းနေတယ်ဆိုပြီး မင်းဆိုင်ပိတ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်!"
"မဖြစ်နိုင်တာ.... ရှောင်ယောက်ကွိုက်က ညဘက်ကြီး လာသွားတာ။ အဲ့တုန်းက လမ်းပေါ်မှာ လူမရှိဘူး။ ရှောင်းရှန့်ရှန်း ကျနော် ဘယ်ပစ္စည်းကိုမှ ခိုးမသွင်းဘူး။ ကျနော် နည်းနည်းလေး ပိုလုပ်မိရုံတင်။ ပြီးတော့ ဒါတွေလုပ်ခဲ့တာ အရမ်းကြာခဲ့ပြီ။ ကျနော့်ကို လွှတ်ပေးပါ။ ကျနော့်ကို ဒေဝါလီခံရအောင် မလုပ်ပါနဲ့။ တောင်းပန်ပါတယ်"
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
