Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
The Last Chapter Illustration – "Rose Requiem"
*
ပါရီကနေ မထွက်ခွာခင်မှာ ရှောင်းကျန့်ဟာ ပရော်ဖက်ဆာဖိလစ်ဆီကနေ ညသန်းခေါင်အချိန် ဖုန်းခေါ်ဆိုလာမှုကို လက်ခံရရှိတယ်။
"ရှောင်းကျန့် ငါ မင်းအကြောင်း သတင်းတွေ အင်တာနက်မှာ တွေ့လိုက်တယ်။ မင်းရဲ့ရေမွှေးနာမည်က နှင်းဆီသို့ တမ်းချင်းလို့ ခေါ်တာလား? တမ်းချင်းလို့ ပေးထားတာ သေချာရဲ့လား?"
"ဟုတ်တယ် နှင်းဆီသို့ တမ်းချင်းပါ။ သူ ထွက်မသွားခင် ပေးခဲ့တာပါ"
"သူက ပြောခဲ့တာလား? ရှောင်းကျန့် ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ခန့်မှန်းချေတခု ငါ့မှာ ရှိနေတယ်"
"နှင်းဆီသို့ တမ်းချင်း" ဆိုတဲ့နာမည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းဟာ တချိန်တုန်းက အဖြစ်အပျက်တခုအကြောင်း ပရော်ဖက်ဆာဖိလစ်ကို သတိပေးလိုက်သလိုရှိတယ်။ အမေရိကန်လူမျိုး စူးစမ်းရှာဖွေသူတယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်ဆီကနေ သူလည်း တမ်းချင်းအကြောင်း ကြားဖူးထားတာရှိတယ်။
တော်သေးတာက ပရော်ဖက်ဆာဟာ ရေမွှေးနာမည်ကို အင်တာနက်ကနေ မြင်လိုက်ရလို့။ နို့မို့ သူ လုံးဝ သတိရမိမှာ မဟုတ်ဘူး။
"ရှောင်းကျန့် အထောက်အထား ပြစရာ ဘာအချက်မှ မရှိပေမဲ့ မင်း သူ့အတွက် Requiem (တမ်းချင်း)တပုဒ်လောက် တီးပေးချင်ရဲ့လား?"
"တမ်းချင်း? ဘယ်တမ်းချင်းလဲ?"
"ငါ့မှာ ဂီတနုတ်တွေတော့ မရှိဘူး။ ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်တမ်းချင်းကို ပြောတာလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ ဒီအတိုင်း ဆိုရိုးစကား ရှိနေခဲ့တာ : အကယ်၍များ သာ့ရန်က ရေမွှေးကို လက်လွှတ်နိုင်ပြီဆိုရင် ရည်ရွယ်သူအတွက် တမ်းချင်းတပုဒ် တီးခတ်လိုက်ပါ။ ဝိဉာဉ်ဟာ သူ့ရဲ့ ဦးတည်ရာပန်းတိုင်ကို ပြန်လာနိုင်ပါလိမ့်မယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်းကျန့် ငါ အဲ့လိုရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းမျိုးကို ဘယ်မှာမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး။ ဒီအတိုင်း ပါးစပ်ရာဇဝင်သက်သက်....."
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
