Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Illustration တွေ အရမ်းမိုက်တာပဲ! ကျမ ဒီအပိုင်းကို မတင်ခင် မက်ဆေ့ချ်တစောင် ဖတ်လိုက်ရတယ်။ ရေမွှေးပညာရှင်နဲ့ အီဂျစ်ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေက အရမ်းအမျှော်အမြင် ရှိကြတာပဲ။
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ရှောင်းကျန့် ဒီအခန်းထဲမှာ နေချင်တယ်။ အိပ်ရာကုတင်မရှိ၊ အိုဟောင်းပြီး ညစ်ပတ်နေတယ်ဆိုရင်တောင်မှပေါ့။
သူ ဗီရိုကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ အထဲမှာ စောင်မရှိဘူး။ ထောင့်နားမှာ နည်းနည်းကြီးတဲ့ ရေချိုးတဘက် တထည်ပဲ ရှိတယ်။
ရေမွှေးဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတယ်။ ရှောင်ယောက်ကွိုက်က ဒီအထဲမှာ မရှိဘူးလို့ နားချချင်ပေမဲ့ ဘယ်သွားလဲဆိုတာတော့ သူလည်း မသိဘူး။
ဆိုင်ရှင်ဟာ ရှောင်းကျန့်ကို အဖော်ပြုလို့ မနက်ဖြန်ကစပြီး ဝမ်ရိပေါ်ကို လိုက်ရှာပေးမယ့်အကြောင်း ကတိပေးလိုက်ရတယ်။ သူ စဉ်းစားလို့ ရသမျှ နေရာစုံကို သွားမယ်။ ရှောင်ယောက်ကွိုက်ဆီက အမွှေးဆီ ဝယ်ဖူးတဲ့လူတိုင်းကို လိုက်မေးမယ်။ သဲလွန်စအနည်းငယ်လေးဆိုရင်တောင်မှပေါ့။
တချိန်တည်းမှာပဲ ပါရီကနေ ခေါင်းဆောင်ရေမွှေးပညာရှင်ကို တောက်လျှောက် ဖုန်းခေါ်နေတယ်။ အမြန်ဆုံး ပါရီကို ပြန်လာပြီး အခြေအနေကို ဝင်ထိန်းဖို့ဖြစ်တယ်။
Perfume Awards ပွဲရဲ့ ဖိုင်နယ်က စတော့မယ်။ ရှောင်းကျန့်က ဖုန်းမဖြေဘူး။ "Perfume Awards" ဆိုတဲ့ စာလုံးတွေက သူ့အီးမေးလ်ထဲမှာ ထင်းထင်းကြီး ရှိနေတာများ မျက်လုံးကိုတောင် ထိုးဖောက်မတတ်ပဲ။
ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ ရေမွှေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုင်ရိုရဲ့ ဂိုက် ပြန်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
