ညနေဘက်မှာ ကိုင်ရိုရဲ့ သဲမုန်တိုင်းက အနည်းငယ် အားလျော့သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ ဗိုက်အောင့်ဝေဒနာလည်း အတော်သက်သာသွားခဲ့တယ်။ ရှောင်းကျန့် လိုလာကို ပြောလိုက်တယ်။ ဒီည အစားအသောက် လာပို့ဖို့ မလိုကြောင်းနဲ့ ဝမ်ရိပေါ်ကို သူ အပြင်မှာ လိုက်ကျွေးမယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပေါ့။
လိုလာက အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး လေပြေအေးနဲ့ ပြောကြည့်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။
"သူဌေး ရှောင်ယောက်ကွိုက်က နေ့လယ်ကမှ အဖျားကျသွားတာ။ အဲ့တော့ အပြင်မထွက်ဘဲ ဟိုတယ်စားသောက်ဆိုင်မှာပဲ စားလိုက်ပါလား? ဒီနေ့ မိုးလေဝသက ကြေညာထားတာ ညနေဘက် လေပြင်းတွေ တိုက်မယ်တဲ့"
"လိုလာ မင်းက အခု ဝမ်ရိပေါ်ကို တအားဂရုစိုက်ပေးနေတာလား?"
"မဟုတ်ဘူး သူဌေး ကျမက သူဌေးကို စိတ်ပူလို့ပါ"
"ဒါဖြင့် ငါက အဆင်ပြေတယ်။ မင်း အေးအေးဆေးဆေး နားပါ"
လိုလာမှာ ဖုန်းချဖို့ပဲ တတ်နိုင်တယ်။ သူမ သူဌေးကို နားမလည်နိုင်ဘူး။ သူမလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ပြောတယ်။ ရှောင်းကျန့်က minimalist perfumers တွေရဲ့ ကိုယ်စားပြုပဲတဲ့။
သူ ဖန်တီးတဲ့ ရေမွှေးဟာ ဒီအချိန်မှာ ဒြပ်စင်တခုကို အလေးပေးထားတတ်ပြီး နောက်တချိန်မှာ ခံစားချက်တခုအကြောင်း ပြောချင်ပြောနေတတ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ လိုလာ့စိတ်ထဲ သူဌေးဟာ ရှောင်ယောက်ကွိုက်နဲ့ပတ်သက်ရင် ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်တတ်သလိုပဲ။ တနေ့တည်းမှာတင် ဒီကောင်လေးအပေါ် သဘောကျလိုက်၊ သဘောမကျလိုက်တွေ ခဏခဏ ဖြစ်နေတတ်တယ်။
ရှောင်းကျန့် ဖုန်းကို ကိုင်လို့ ရေချိုးခန်းရှိရာလျှောက်သွားပြီး တံခါးကို မှီရပ်ရင်း မနေ့ကအဝတ်တွေကို လျှော်နေတဲ့ ရှောင်ယောက်ကွိုက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
ဟိုတယ်မှာ အဝတ်လျှော်တဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝမ်ရိပေါ်ကို နားချဖို့ကြိုးစားတဲ့အပေါ် ရှောင်းကျန့် လက်လျှော့လိုက်ပြီ။ ရှောင်ယောက်ကွိုက်က ပြောတယ်။ ရှောင်းကျန့်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ တခြားလူတွေရဲ့ရနံ့တွေ စွဲကပ်နေတာမျိုးကို သူ မလိုချင်ဘူးတဲ့။
YOU ARE READING
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
