(ပါရီကို ရောက်ပြီးကတည်းက နည်းနည်းမြန်နေသလိုပဲ။ အခန်းတွေက အများကြီး။ ကျမမှာ ဖြတ်ချတာတောင် မလုပ်လိုက်ရဘူး..... ညီအစ်မတို့ရေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖတ်ကြပါ။)
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
"ပျော်ရွှင်သောမွေးနေ့ပါ" ဆိုတဲ့သီချင်းရဲ့ နောက်ဆုံးကြောင်းကို ဆိုအပြီးမှာ သူ့နောက်ကနေ အသံတခုကို ရှောင်းကျန့် ကြားလိုက်ရတယ်။
"ရှောင်းကျန့် မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ?"
ရှောင်းကျန့် ချက်ချင်း သူ့လက်ထဲက တယောကို ပြန်ထားလိုက်ပြီး ဆူဇူကီးဂျွန်ကို ကျောပေးလို့ ဝမ်ရိပေါ်ကို မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်တယ်။
ရှောင်ယောက်ကွိုက်က နားလည်သွားပြီး တြိဂံကို သူ့ suit အင်္ကျီနဲ့ သုတ်လို့ သူ့နေရာသူ ပြန်ထားလိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်ကို ယဉ်ကျေးသမှုနဲ့ နောက်ပို့လိုက်တယ်။
အသက်ရှူသံကို သေချာပြင်ဆင်ပြီးတဲ့အခါ ရှောင်းကျန့် အပြုံးလေးနဲ့ နောက်ကိုလှည့်လို့ ဆူဇူကီးဂျွန်ကို ပြောလိုက်တယ်။
"ဂျွန် တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ မင်းတယောကို စမ်းကြည့်ချင်တာနဲ့ တီးမိသွားတာ။ ဟားဟား ငါ မင်းကို ပြန်ပေးမယ်နော်"
ရှောင်းကျန့်က တယောဧရိယာရဲ့ ရှေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ ဆူဇူကီးဂျွန်ရှိရာ လျှောက်သွားတယ်။ သူ့နောက်မှာ ကျောင်းသားတချို့လည်း ရှိနေတယ်။
ရှောင်းကျန့် အနားကို သွားလို့ လေသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"တောင်းပန်ပါတယ် ဂျွန် ငါ မင်းတယောကို ပြန်ပေးပါတယ်"
ဆူဇူကီးဂျွန်က အပြုံးတခုကို ဖျစ်ညှစ်ထုတ်လို့ နောက်ကို ကျော်ကြည့်တယ်။ ရှောင်းကျန့်ဟာ ဗုံဧရိယာနား မတ်တပ်ရပ်နဆဲ ဝမ်ရိပေါ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ရှောင်ယောက်ကွိုက်က ရှောင်ဖယ်တာမျိုး မလုပ်ဘဲ ရှိန်သွားတဲ့အမူအရာ လုံးဝမရှိတဲ့ မျက်နှာမျိုးနဲ့ ဆူဇူကီးဂျွန်ကို ကြည့်နေတယ်။
တယောပညာရှင်က တချက်ပြုံးလို့ နောက်လှည့်ပြီး သူ့တပည့်တွေကို ပြောလိုက်တယ်။
ESTÁS LEYENDO
For Emma ||Completed||
Fanfiction"I just want you to remember." Authorized Myanmar Translation. Unicode only.
